ECLI:NL:OGEABES:2025:33

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA zittingsplaats Bonaire Uitspraak op het verzoek om een proceskostenvergoeding in de zaak tussen: de besloten vennootschap OCEAN OASIS BONAIRE B.V., gevestigd op Bonaire, verzoekster, gemachtigde: mr. ir. T.L.H. Peeters, advocaat, en het bestuurscollege van het Openbaar Lichaam Bonaire, verweerder,gemachtigde: mr. L.M. Virginia, advocaat. Partijen worden hierna aangeduid als verzoekster en het bestuurscollege. Procesverloop Verzoekster heeft het Gerecht op 29 maart 2025 verzocht te bepalen dat verweerder alsnog gevolg geeft aan de tussen partijen gewezen uitspraak van het Gerecht van 10 januari 2025, zaaknummer BON202400006. Het bestuurscollege heeft op 20 mei 2025 alsnog op de aanvraag van verzoekster beslist zoals was bepaald in voornoemde uitspraak. Verzoekster heeft haar verzoek bij e-mailbericht van 15 augustus 2025 ingetrokken en het Gerecht verzocht om het bestuurscollege te veroordelen in de door haar gemaakte proceskosten. Daarnaast heeft verzoekster verzocht om een vergoeding van USD 5.000,= toe te kennen ter dekking van de daadwerkelijke kosten van rechtsbijstand. Het bestuurscollege heeft zich in zijn reactie van 8 september 2025 ter zake van het verzoek om een proceskostenveroordeling op basis van het Besluit proceskosten bestuursrecht BES gerefereerd aan het oordeel van het Gerecht en zich verzet tegen toekenning van de verzochte aanvullende vergoeding van USD 5.000,=. De beoordeling door het Gerecht 1. Met de beschikking van 20 mei 2025 heeft het bestuurscollege alsnog uitvoering gegeven aan de eerdere uitspraak van het Gerecht. Daarmee is het bestuurscollege geheel tegemoetgekomen aan het verzoek van verzoekster op grond van artikel 98 War BES. Naar het oordeel van het Gerecht komt het nu voorliggende verzoek om het bestuurscollege te veroordelen in de proceskosten voor toewijzing in aanmerking. Vanwege de kennelijkheid van de gegrondheid van het verzoek ziet het Gerecht aanleiding om zonder zitting uitspraak te doen. Daartoe wordt het volgende overwogen 2. Artikel 50, tiende lid, van de War BES biedt bij intrekking van een beroep omdat het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan betrokkene is tegemoetgekomen, de mogelijkheid om verweerder op verzoek van de betrokkene te veroordelen in de proceskosten. Strikt genomen is artikel 50, tiende lid, van de War BES niet van toepassing op de situatie als de onderhavige, waarin het verzoek dat is ingediend op grond van artikel 98 van de War BES wordt ingetrokken omdat het bestuursorgaan geheel aan het verzoek is tegemoetgekomen. Het Gerecht ziet echter aanleiding om vanuit het oogpunt van rechtsbescherming in dit geval de artikelen 50, tiende lid, en artikel 79 van de War BES (in samenhang met artikel 50, elfde lid, van de War BES) van overeenkomstige toepassing te achten. 3. Artikel 98 van de War BES is bedoeld om een bestuursorgaan dat geen gevolg geeft aan een uitspraak van het Gerecht te bewegen dat alsnog te doen. Als het Gerecht uitspraak doet op grond van artikel 98, derde lid, van de War BES, kan het Gerecht het bestuursorgaan in de kosten van de procedure veroordelen. Het vierde lid van artikel 98 van de War BES verklaart immers op deze uitspraak (onder meer) artikel 50, negende lid, van overeenkomstige toepassing. In dit geval komt het niet tot een uitspraak op grond van artikel 98, derde lid, van de War BES, omdat het bestuursorgaan alsnog gevolg heeft gegeven aan de eerdere uitspraak van het Gerecht. Maar echter pas nadat verzoekster een verzoek op grond van artikel 98 van de War BES had ingediend. Vanuit het oogpunt van effectieve rechtsbescherming is het onwenselijk dat het in die situatie niet mogelijk is dat verzoekster geen vergoeding kan krijgen voor de door haar gemaakte kosten in verband met het aangewende rechtsmiddel. 4. Het Gerecht begroot de proceskosten op USD 97,75 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, waarde per punt USD 391,-, wegingsfactor 0,25 in verband met de relatie