ECLI:NL:GHSHE:2018:320

Afdeling strafrecht Parketnummer : 20-003183-15 Uitspraak : 29 januari 2018 TEGENSPRAAK Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 's-Hertogenbosch gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 2 oktober 2015 in de strafzaak met parketnummer 01-865143-14 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] [land] op [geboortedatum] , wonende te [adres] . Hoger beroep De verdachte heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het beroepen vonnis zal bevestigen. Namens verdachte is primair bepleit dat verdachte integraal dient te worden vrijgesproken. Subsidiair is betoogd dat verdachte van het onder 1 ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken, omdat het medeplegen niet bewezen kan worden. Tot slot heeft de verdediging een strafmaatverweer gevoerd. Vonnis waarvan beroep Het beroepen vonnis zal worden vernietigd, omdat het niet te verenigen is met de hierna te geven beslissing. Tenlastelegging Aan verdachte is ten laste gelegd dat: 1.hij in of omstreeks de periode van 1 december 2014 tot en met 2 december 2014 te [plaats 1] althans te [plaats 2] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, zonder consent onderdelen voor 35, in elk geval een aantal, machinepistolen (merk CZ Skorpion), zijnde wapens van categorie II, heeft doen binnenkomen uit Slowakije, in elk geval uit het buitenland; 2.hij op of omstreeks 2 december 2014 te [plaats 3] tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, een of meer wapens van categorie II, te weten onderdelen voor 35, in elk geval een aantal, machinepistolen (merk CZ Skorpion ), voorhanden heeft gehad. De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande, dat: 1.hij in de periode van 1 december 2014 tot en met 2 december 2014 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, zonder consent onderdelen voor 35 machinepistolen (merk CZ Skorpion), zijnde wapens van categorie II, heeft doen binnenkomen uit Slowakije; 2.hij op 2 december 2014 te [plaats 3] tezamen en in vereniging met anderen, wapens van categorie II, te weten onderdelen voor 35 machinepistolen (merk CZ Skorpion ), voorhanden heeft gehad. Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken. Door het hof gebruikte bewijsmiddelen Indien tegen dit verkorte arrest beroep in cassatie wordt ingesteld, worden de door het hof gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring, evenals de bijbehorende bewijsoverwegingen opgenomen in een aanvulling op het arrest. Deze aanvulling wordt dan aan het arrest gehecht. Bijzondere overwegingen omtrent het bewijs Elk bewijsmiddel wordt - ook in zijn onderdelen - slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezen verklaarde feit, of die bewezen verklaarde feiten, waarop het, blijkens zijn inhoud, betrekking heeft. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het onder 1 bewezen verklaarde levert op: medeplegen van handelen in strijd met artikel 14, eerste lid, van de Wet wapens en munitie. Het onder 2 bewezen verklaarde levert op: medeplegen van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Strafbaarheid van de verdachte Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde. Op te leggen straf of maatregel Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Namens de verdachte is verzocht om - indien het hof toch tot een bewezenverklaring komt - te volstaan met de oplegging van een gevangenisstraf waarvan de duur van het onvoorwaardelijke deel gelijk is aan de tijd die de verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht, zulks eventueel gecombineerd met een voorwaardelijke gevangenisstraf. Verdachte is immers niet eerder voor een soortgelijk strafbaar feit veroordeeld en heeft meermalen zijn spijt betuigd ten aanzien van zijn ondoordachte handelen. Voorts is aangevoerd dat verdachte een zeer kleine rol heeft gespeeld bij de invoer van de onderdelen voor machinepistolen en dat de op te leggen straf passend dient te zijn naar de mate van zijn schuld. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van het zonder consent doen invoeren en het voorhanden hebben van een onderdelen voor 35 CZ Skorpion pistoolmitrailleurs. Door de invoer van deze wapenonderdelen mede te faciliteren, heeft verdachte samen met de medeverdachten bijgedragen aan het in omloop brengen van levensgevaarlijke wapens en het gevaar van het ongecontroleerde bezit van voornoemde wapens. Daarbij heeft hij de eventuele (dodelijke) gevolgen die het feitelijk gebruik van deze wapens kunnen hebben, op de koop toegenomen. Het hof heeft bij de strafoplegging tevens meegewogen, dat hij, blijkens het hem betreffende uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 16 november 2017, niet eerder is veroordeeld ter zake van soortgelijke feiten als thans bewezenverklaard. Naar het oordeel van het hof kan gelet op de ernst van het bewezen verklaarde in de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd; niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt. Na het onderzoek van de zaak, is het hof het volgende gebleken met betrekking tot de redelijke termijn in hoger beroep als bedoeld in artikel 6, eerste lid, EVRM: - op 2 oktober 2015 is door de rechtbank Oost-Brabant vonnis gewezen; - op 16 oktober 2015 heeft verdachte hoger beroep in gesteld tegen het vonnis in eerste aanleg; - op 26 oktober 2015 heeft het Openbaar Ministerie de raadsheer-commissaris conform artikel 411a van het Wetboek van Strafvordering verzocht om [getuige] als getuige te horen; - het dossier is bij het hof binnengekomen op 12 januari 2016; - bij beschikking van 19 april 2016 heeft de raadsheer-commissaris bepaald dat de hierboven genoemde getuige zal worden gehoord; - getuige [getuige] is op 18 augustus 2016 niet bij het verhoor door de raadsheer-commissaris verschenen, omdat hij per abuis uit was gegaan van een onjuiste verhoordatum; - voornoemde getuige is uiteindelijk op 8 februari 2017 door de raadsheer-commissaris van dit hof gehoord; - het arrest wordt gewezen op 29 januari 2018. Op grond van hetgeen hiervoor is overwogen, constateert het hof dat tussen de datum waarop het hoger beroep is ingesteld en het arrest van het Gerechtshof 2 jaar en ongeveer 3,5 maand zijn verstreken. Deze vertraging is in belangrijke mate ontstaan doordat de zaak na het horen van getuige [getuige] bijna één jaar heeft stilgelegen. Aangezien de ontstane vertraging niet aan de verdachte en de verdediging kan worden toegerekend, is het hof van oordeel dat er sprake is van een schending van de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, EVRM. Zonder schending van de redelijke termijn zou naar het oordeel van het hof een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, passend en geboden zijn. Nu echter artikel 6 EVRM is geschonden, zal worden volstaan met de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 33 maanden, met aftrek van voorarrest. Beslag De hierna te noemen in beslag genomen en nog niet teruggegeven voorwerpen, zijn vatbaar voor onttrekking aan het verkeer, nu deze bij gelegenheid van het onderzoek naar het door verdachte 1 en 2 begane misdrijf werden aangetroffen en deze aan verdachte toebehorende voorwerpen kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke misdrijven, terwijl zij van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet. Toepasselijke wettelijke voorschriften Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 ten laste gelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1 en 2 bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 33 (drieëndertig) maanden. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Beveelt de onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: - 1 stuk wapen, ESP ploertendoder (709778) - 1 Glock wapendoos (709775). Aldus gewezen door: mr. H. Harmsen, voorzitter, mr. H.A.W. Vermeulen en mr. G.P.M.F. Mols, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. F. van Stralen, griffier, en op 29 januari 2018 ter openbare terechtzitting uitgesproken. mr. G.P.M.F. Mols is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.