ECLI:NL:GHLEE:2007:BB2005

WAHV 07/00524 9 juli 2007 CJIB 09092965870 Gerechtshof te Leeuwarden Arrest op het hoger beroep tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank 's-Hertogenbosch van 7 februari 2007 betreffende [betrokkene] (hierna te noemen: betrokkene), wonende te [woonplaats] 3.1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een administratieve sanctie van € 75,- opgelegd ter zake van "voor het motorrijtuig van 3500 kg of minder heeft het keuringsbewijs zijn geldigheid verloren", welke gedraging blijkens een registercontrole door de RDW zou zijn verricht op 1 februari 2006 in de gemeente 's-Hertogenbosch met het voertuig met het kenteken [kenteken]. 3.2. De betrokkene bestrijdt niet dat voor het betreffende voertuig ten tijde als voormeld in strijd met de wettelijke verplichting het keuringsbewijs zijn geldigheid had verloren. Haar betoog strekt ertoe dat de gedraging is verricht onder omstandigheden die oplegging van een administratieve sanctie niet billijken. Daartoe heeft zij het volgende aangevoerd. Drie weken na aankoop van het voertuig is het voertuig overgebracht naar Italië. Sinds 2001 is er nimmer meer mee op de Nederlandse wegen gereden. Ook in Italië bestaat een periodieke keuringsverplichting, die met de Nederlandse APK-regeling vergelijkbaar is. De betrokkene heeft aan deze Italiaanse keuringsverplichting voldaan. Volgens de betrokkene zou het Italiaanse keuringsbewijs moeten worden erkend als een keuringsbewijs als bedoeld in artikel 72 Wegenverkeerswet 1994 (WVW 1994). De betrokkene heeft stappen ondernomen het voertuig in Italië te laten registreren, maar de Italiaanse regelgeving staat haar dat, als Nederlands ingezetene, niet toe. De betrokkene stelt zich primair op het standpunt dat de gedraging materieel geen inbreuk maakt op artikel 72 WVW 1994, gezien de strekking van daarvan en gelet op het feit dat met het voertuig uitsluitend buiten Nederland wordt gereden. Subsidiair is de betrokkene van mening dat een in een andere lidstaat van de Europese Unie afgegeven keuringsbewijs in Nederland zou behoren te worden erkend. Tenslotte zou de betrokkene, wanneer zij haar auto niet rechtsgeldig in Italië zou kunnen laten keuren, genoodzaakt zijn om ieder jaar haar voertuig naar Nederland over te (laten) brengen. Daarmee zouden een aanzienlijk tijdsbeslag en onevenredig hoge kosten zijn gemoeid, aldus de betrokkene. 3.3. Artikel 72 WVW 1994 luidt, voor zover hier van belang, als volgt: 1. Voor een motorrijtuig of een aanhangwagen, waarvoor een kentekenbewijs is opgegeven dan wel dient te zijn opgegeven, dient een keuringsbewijs te zijn afgegeven. 2. Het keuringsbewijs dient: (...) b. zijn geldigheid niet te hebben verloren, en (...). 3. Voor overtreding van het eerste lid en het bepaalde bij of krachtens het tweede lid zijn aansprakelijk: a. voor zover het betreft een motorrijtuig, de eigenaar of houder (...) en (...). 3.4. Artikel 33, eerste lid, Kentekenreglement verplicht degene aan wie een kentekenbewijs is afgegeven in geval hij het voertuig voorgoed buiten Nederland brengt het deel I B en deel II bij de Dienst Wegverkeer over te leggen. Lid 2 bepaalt vervolgens dat de Dienst voor het Wegverkeer op deel I B en II een aantekening aanbrengt en deze stukken teruggeeft aan degene die aan de in het eerste lid bedoelde verplichtingen heeft voldaan. 3.5. Ingevolge artikel 40, eerste lid, aanhef en onder g, Kentekenreglement vervalt de tenaamstelling in het kentekenregister zodra krachtens artikel 33, tweede lid, op het kentekenbewijs een aantekening is gebracht. 3.6. Niet in geschil is dat het keuringsbewijs voor het motorrijtuig met het kenteken [kenteken] op 1 februari 2006 zijn geldigheid had verloren. 3.7. Naar het oordeel van het hof zijn er geen omstandigheden gebleken die van dien aard zijn dat deze het opleggen van de onderhavige administratieve sanctie niet billijken of welke tot matiging van de opgelegde sanctie dienen te leiden. Het hof overweegt hiertoe dat de betrokkene immers ervoor had kunnen kiezen om het betreffende voertuig voorgoed buiten Nederland te brengen, zodat artikel 72 WVW 1994 niet meer op het voertuig met het kenteken [kenteken] van toepassing zou zijn. Naar het oordeel van het hof ligt het op de weg van de betrokkene om aannemelijk te maken dat zij de auto niet voorgoed buiten Nederland had kunnen brengen door deze uit te voeren naar Italië teneinde de auto aldaar op haar naam te laten registreren. Nu de betrokkene haar stelling dat de Italiaanse regelgeving het haar niet toestaat om de auto in Italië te registreren niet nader heeft onderbouwd, treft dit argument geen doel. 3.8. Nu het ervoor moet worden gehouden dat de betrokkene het voertuig met het kenteken [kenteken] voorgoed buiten Nederland had kunnen brengen, behoeven de overige argumenten van de betrokkene geen bespreking meer. 3.9. Gelet op het vorenoverwogene zal het hof de beslissing van de kantonrechter derhalve bevestigen. De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de door de Centrale Verwerking Openbaar Ministerie namens de officier van justitie in het arrondissement 's-Hertogenbosch genomen beslissing ongegrond verklaard. De beslissing van de kantonrechter is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. 2. Het procesverloop De betrokkene heeft tegen de beslissing van de kantonrechter hoger beroep ingesteld. De advocaat-generaal heeft een verweerschrift ingediend. De betrokkene heeft schriftelijk een nadere toelichting gegeven op het beroep. De advocaat-generaal is in de gelegenheid gesteld een reactie te geven op de nadere toelichting op het beroep. Hiervan is geen gebruik gemaakt. Het gerechtshof: bevestigt de beslissing van de kantonrechter. Dit arrest is gewezen door mr. Dijkstra, in tegenwoordigheid van Samplonius als griffier, en uitgesproken ter openbare zitting.