ECLI:NL:GHARL:2025:6738

Afdeling strafrecht Parketnummer: 21-003730-22 Uitspraak d.d.: 16 oktober 2025 VERSTEK Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Zutphen, van 29 augustus 2022 met parketnummer 05-115576-21 in de strafzaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ) op [geboortedatum] 1984, wonende te [adres] [woonplaats] . Hoger beroep Verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 2 oktober 2025 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overgelegd. Vonnis waarvan beroep De rechtbank heeft verdachte voor poging tot zware mishandeling veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, met aftrek van het voorarrest. Tevens is beslist over het beslag. Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden en juiste wijze heeft beslist – ook wat betreft de strafbaarheid van het feit en de strafbaarheid van verdachte – en zal het vonnis bevestigen behalve voor zover het betreft de opgelegde straf, waarbij inbegrepen de beslissing op het beslag. Ten aanzien van dit onderdeel van het vonnis komt het hof tot een andere beslissing dan de rechtbank. In zoverre zal het vonnis dan ook worden vernietigd. Oplegging van straf en/of maatregel Standpunt van de advocaat-generaal De advocaat-generaal heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 weken, waarbij in strafmatigende zin rekening is gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn. Oordeel van het hof De hierna te melden strafoplegging is in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Verdachte heeft – samen met een ander – geprobeerd om zijn werknemer zwaar te mishandelen. Hier lag een onderlinge ruzie aan ten grondslag. Verdachte heeft ernstig geweld gebruikt door in het gezicht van het slachtoffer te schoppen en met een stanleymes in de hand van het slachtoffer te steken, waardoor het slachtoffer letsel heeft opgelopen. Voorts heeft verdachte een mes op de keel van het slachtoffer gezet. Ondertussen werd het slachtoffer in bedwang gehouden door verdachtes mededader. Hierdoor heeft verdachte, samen met zijn mededader, een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Naast het fysieke letsel dat door de mishandeling is veroorzaakt, moet de situatie voor het slachtoffer bedreigend en beangstigend zijn geweest. Vanwege de ernst van het feit en de mate van het letsel (meerdere snijletsels) acht het hof uitsluitend een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf passend en geboden. Gelet op de werkgever-werknemer-relatie tussen verdachte en het slachtoffer en de omstandigheid dat het slachtoffer als werknemer ook woonachtig was op de werklocatie, waar het bewezenverklaarde heeft plaatsgevonden, stelt het hof vast dat er sprake was van een gezagsverhouding tussen verdachte en het slachtoffer. Het hof zal deze omstandigheid in strafverzwarende zin meewegen, nu verdachte ernstig geweld heeft gebruikt tegen het slachtoffer die als werknemer in zekere mate afhankelijk was van verdachte. Het hof heeft bij de straftoemeting acht geslagen op de LOVS-oriëntatiepunten, waarin als oriëntatiepunt voor zware mishandeling met behulp van een wapen, niet zijnde een vuurwapen, een gevangenisstraf voor de duur van zeven maanden wordt genoemd. In beginsel geldt dat de straf in geval van een poging met een derde wordt verminderd. Wat betreft het tijdsverloop moet de behandeling op zitting met een eindarrest zijn afgerond binnen twee jaar nadat hoger beroep is ingesteld, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Verdachte heeft op 8 september 2022 hoger beroep ingesteld en dit arrest is van 16 oktober 2025. Daarmee is in hoger beroep sprake van een overschrijding van de redelijke termijn van ongeveer dertien maanden. Deze overschrijding is niet aan verdachte te wijten. Het hof is van oordeel dat deze overschrijding matiging van de op te leggen straf tot gevolg moet hebben. Alles afwegende acht het hof in beginsel de door de rechtbank opgelegde gevangenisstraf voor de duur van zes maanden passend, maar zal deze, gelet op de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep matigen tot een gevangenisstraf voor de duur 23 weken, met aftrek van het voorarrest. Beslag Het hof verklaart verbeurd het in beslag genomen voorwerp, te weten: 1 STK Mes (G2510694, Stanleymes). Met behulp van dit voorwerp is het bewezenverklaarde feit begaan. Toepasselijke wettelijke voorschriften Het hof heeft gelet op de artikelen 33, 33a, 45, 47 en 302 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde straf en de beslissing op het beslag en doet in zoverre opnieuw recht. Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 23 (drieëntwintig) weken. Beveelt dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 1 STK Mes (G2510694, Stanleymes). Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Aldus gewezen door mr. T. Bertens, voorzitter, mr. G. Dam en mr. M.E. van der Werf, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. A.S. Janssen, griffier, en op 16 oktober 2025 ter openbare terechtzitting uitgesproken.