ECLI:NL:GHARL:2015:571

WAHV 200.142.983 28 januari 2015 CJIB 169528552 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden locatie Leeuwarden Arrest op het hoger beroep tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Noord-Nederland van 22 januari 2014 betreffende [naam] (hierna te noemen: betrokkene), wonende te [plaats]. 1. Het hof stelt vast dat in de bestreden beslissing de naam van de kantonrechter niet is vermeld. Het hof ziet zich gesteld voor de vraag welke consequentie hieraan verbonden moet worden. 2. In de WAHV is geen bepaling opgenomen waarin wordt voorgeschreven dat de uitspraak de naam van de rechter die de uitspraak heeft gedaan moet vermelden. 3. In de Awb en in het Wetboek van Strafvordering zijn echter hieromtrent wel bepalingen opgenomen. Ingevolge artikel 8:77 lid 1 sub d Awb moet de schriftelijke uitspraak de naam van de rechter of de namen van de rechters die de zaak heeft onderscheidenlijk hebben behandeld vermelden. In het Wetboek van Strafvordering is eenzelfde voorschrift opgenomen in artikel 357 lid 2. Dit artikel bepaalt dat het vonnis de namen der rechters door wie het is gewezen bevat. 4. Het vermelden van de naam van de rechter in de uitspraak dient een aantal belangen. Ten eerste kan door de vermelding van de namen van de rechter gecontroleerd worden of het vonnis is gewezen door de rechter(s) die op de zaak zaten. Ook kan door vermelding van de naam van de rechter worden gecontroleerd of het is gewezen door het vereiste aantal rechters. Daarnaast kan worden gecontroleerd of het vonnis is gewezen door personen die als rechter zijn beëdigd. Tot slot biedt de vermelding van de naam van de rechter een handvat voor de betrokkene om de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter te onderzoeken. 5. Gelet hierop dient ook in uitspraken ingevolge de WAHV de naam van de rechter of rechters die de uitspraak hebben gedaan te worden vermeld. Dat is hier niet het geval. Uit het dossier valt evenmin anderszins af te leiden welke rechter de bestreden beslissing heeft gegeven. Gelet hierop kan die beslissing niet in stand blijven. Het hof zal de beslissing van de kantonrechter vernietigen en doen wat de kantonrechter had behoren te doen, namelijk de ontvankelijkheid van het beroep bij de kantonrechter beoordelen. 6. Bij de stukken van het geding bevinden zich afschriften van twee brieven van de officier van justitie van 8 augustus 2013 en 25 augustus 2013, waarin aan de betrokkene op de voorgeschreven wijze mededeling is gedaan van de verplichting tot het stellen van zekerheid. De brieven zijn geadresseerd aan het door de betrokkene in zijn beroepschrift bij de kantonrechter opgegeven adres, te weten [adres] te [plaats]. 7. Artikel 11, derde lid, van de WAHV bepaalt - kort gezegd - dat het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard indien de zekerheidstelling achterwege blijft, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. 8. Aangezien geen zekerheid is gesteld en niet gebleken is dat een en ander verschoonbaar is, dient het beroep van de betrokkene niet-ontvankelijk verklaard te worden. Dit betekent dat het hof niet toekomt aan de beoordeling van de bezwaren van de betrokkene tegen de opgelegde sanctie. 9. Niet gebleken is van kosten die voor vergoeding in aanmerking komen. De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de door de Centrale Verwerking Openbaar Ministerie namens de officier van justitie genomen beslissing niet-ontvankelijk verklaard. De beslissing van de kantonrechter is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. Het procesverloop De betrokkene heeft tegen de beslissing van de kantonrechter hoger beroep ingesteld. De advocaat-generaal is in de gelegenheid gesteld een verweerschrift in te dienen. Hiervan is geen gebruik gemaakt. Het gerechtshof: vernietigt de beslissing van de kantonrechter; verklaart het beroep, gericht tegen de beslissing van de officier van justitie, niet-ontvankelijk. Dit arrest is gewezen door mr. Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van Dörholt als griffier, en uitgesproken ter openbare zitting.