ECLI:NL:GHAMS:2026:1867

Onderzoek Ararat-Geul. Veroordeling in hoger beroep tot een gevangenisstraf van 19 jaren en 9 maanden in verband met het plegen van 6 gewelddadige (woning)overvallen, waarbij één keer sprake was van een eendaadse samenloop met het medeplegen van een (poging tot) doodslag, en deelname aan een criminele organisatie. De verdachte heeft als bestuurder van de vluchtauto een essentiële rol gespeeld en is ook betrokken geweest bij de voorbereiding van de overvallen. Overwegingen over medeplegen, de betrouwbaarheid van de getuigenverklaringen en de verklaringen van de medeverdachten, gekwalificeerde doodslag en de vorderingen van benadeelde partijen. afdeling strafrecht parketnummer: 23-001293-24 datum uitspraak: 7 juli 2026 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 27 mei 2024 in de gevoegde strafzaken onder de parketnummers 15-155550-21 en 15-139989-22 en 15-212880-22 en 15-255972-22 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1992, thans gedetineerd in de [penitentiaire inrichting] . 1 Ontvankelijkheid van de verdachte in hoger beroep De verdachte is door de rechtbank Noord-Holland vrijgesproken van de onder feiten 1 primair en subsidiair, 2 primair en subsidiair, 3 primair en subsidiair, 5 primair en subsidiair, 6 primair en subsidiair en 8 primair en subsidiair tweede cumulatief/alternatief aan hem tenlastegelegde afpersing. De verdachte is ook integraal vrijgesproken van de aan hem onder feit 4 tenlastegelegde poging gekwalificeerde doodslag. Het hoger beroep is namens de verdachte onbeperkt ingesteld en is daardoor mede gericht tegen deze vrijspraken. Hoger beroep door een verdachte tegen een vrijspraak is echter niet mogelijk. Het hof zal de verdachte daarom niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep voor zover dat is gericht tegen deze beslissingen tot vrijspraak. 2 Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 28 en 29 mei 2026 en 1, 2, 4, 8 en 29 juni 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaten-generaal (hierna: advocaat-generaal) en van hetgeen de verdachte en de raadsman en de advocaten van de benadeelde partij, de slachtoffers en nabestaanden naar voren hebben gebracht. 3 Tenlasteleggingen Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank en in hoger beroep door het gerechtshof toegelaten wijzigingen en voor zover in hoger beroep nog aan de orde is (samengevat) aan de verdachte tenlastegelegd: Feit 1 (Mainz) - 15/139989-22 Primair medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in De Goorn op 8 augustus 2020; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in De Goorn op 8 augustus 2020; Feit 2 (Oberhof) - 15/212880-22 Primair medeplegen van diefstal van geld en sigaretten uit een tankstation en met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 3] in Nieuwe Niedorp op 9 augustus 2020; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van diefstal van geld en sigaretten uit een tankstation met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 3] in Nieuwe Niedorp op 9 augustus 2020; Feit 3 (Millet) - 15/255972-22 Primair medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] in Dreumel op 30 december 2020; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] in Dreumel op 30 december 2020; Feit 5 (Zwenkau) - 15/212880-22 Primair medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] , met zwaar lichamelijk letsel ten gevolge, in Avenhorn op 7 januari 2021; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] , met zwaar lichamelijk letsel ten gevolge, in Avenhorn op 7 januari 2021; Feit 6 (Zulpich) - 15/212880-22 Primair medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 8] , [slachtoffer 9] en [slachtoffer 10] in Heerhugowaard op 4 juni 2021; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 8] , [slachtoffer 9] en [slachtoffer 10] in Heerhugowaard op 4 juni 2021; Feit 7 (Ararat) – 15/155550-21 medeplegen van gekwalificeerde doodslag op [slachtoffer 11] in Berkhout op 14 juni 2021; Feit 8 (Ararat) - 15/155550-21 Primair medeplegen van poging tot diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 11] , met de dood ten gevolge, in Berkhout op 14 juni 2021; Subsidiair medeplichtigheid aan medeplegen van poging tot diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 11] , met de dood ten gevolge, in Berkhout in of omstreeks de periode van 7 juni 2021 tot en met 14 juni 2021; Feit 9 (criminele organisatie) - 15/212880-22 deelname aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven (overvallen) in de periode van 8 augustus 2020 tot en met 22 juli 2021. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. 4 Vonnis van de rechtbank Het vonnis van de rechtbank zal worden vernietigd. Het hof is het grotendeels eens met de rechtbank, maar kiest voor een vernietiging van het vonnis ter bevordering van de leesbaarheid van het arrest. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen, maar wel aanvullen en nuanceren aan de hand van de nieuwe verklaringen die door de verdachten in hoger beroep zijn afgelegd en de nieuwe stukken die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd. Voor de leesbaarheid worden hierna de verdachte en de medeverdachten ook met hun achternamen genoemd, te weten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [verdachte] en [medeverdachte 3] . 5 Beoordeling van het bewijs 5.1.1. Beoordeling betrouwbaarheid getuigenverklaringen en verklaringen medeverdachten In deze zaak bestaat het bewijsmateriaal voor een deel uit getuigenverklaringen. Het Openbaar Ministerie baseert mede daarop het standpunt dat de verdachte verschillende feiten heeft gepleegd waarvan hij wordt beschuldigd. Het is aan het hof om de betrouwbaarheid van die verklaringen te onderzoeken en zich daarover een oordeel te vormen. Factoren met mogelijke invloed op betrouwbaarheid Op de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen en de mate waarin de rechter zijn oordeel daarop kan gronden, kunnen vele factoren van invloed zijn. Factoren die betrekking hebben op de kwaliteit van de waarnemingen, of op de kwaliteit van de verklaringen daarover. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan: de mate waarin de getuige onbelemmerd zicht heeft gehad op de gebeurtenissen: weersomstandigheden, lichtgesteldheid, obstakels, afstand of bijvoorbeeld het afgeleid zijn van de getuige tijdens de waarnemingen; de complexiteit en de snelheid waarmee die gebeurtenissen hebben plaatsgevonden; de aandacht waarmee de getuige zijn waarnemingen heeft gedaan, waarbij een grote impact of onbeduidendheid van de gebeurtenissen een rol kan spelen en de moeite die de getuige heeft gedaan om zijn waarnemingen te onthouden; de mate waarin het nodig is om, voor een goed begrip van die gebeurtenissen, de context daarvan te kennen en de mate waarin die kennis bij de getuige aanwezig is; objectieve factoren die te maken hebben met de persoon van de getuige, zoals fysieke belemmeringen van permanente of tijdelijke aard; slechthorend- of, slechtziendheid, een geestelijke stoornis of beperking en bijvoorbeeld drank- of drugsgebruik kunnen van invloed zijn; subjectieve factoren die te maken hebben met de persoon van de getuige, die een juiste waarneming en verklaring daarover kunnen bevorderen, zoals een beroepsmatige opleiding, ervaring of expertise; subjectieve factoren die een juiste waarneming en verklaring daarover in de weg kunnen staan, zoals een bewuste of onbewuste vooringenomenheid tegenover bepaalde personen of bevolkingsgroepen, eigen belangen van de getuige of belangen van anderen om een bepaalde verklaring af te leggen, dan wel de emotionele toestand waarin de getuige zich bevond tijdens de waarneming of het afleggen van zijn verklaring; de mate waarin de getuige onder druk staat om een bepaalde verklaring af te leggen; tijdsverloop tussen het moment waarop de waarnemingen zijn gedaan en het moment waarop de getuige daarover voor het eerst een verklaring aflegt en of en in welke mate de herinnering van de getuige is vervaagd of is beïnvloed door informatie waarvan de getuige in de tussenliggende periode kennis heeft genomen. Bij getuigenverklaringen waarin de getuige vertelt over wat hij van een ander heeft gehoord, kan deze waaier aan factoren ook van toepassing zijn op die ander, de bron van deze verklaring. Ook de wijze waarop de getuige is verhoord kan op de betrouwbaarheid van een getuigenverklaring van invloed zijn. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan: de mate waarin voor het getuigenverhoor bepaalde kwalificaties bij de verhoorder vereist en aanwezig zijn (bijv. een specifieke opleiding) en of de verhoorder dat tijdens het verhoor laat zien, zowel wat betreft eventueel vereiste (specialistische) voorkennis als wat betreft de wijze van uitvoering van het verhoor; of in het verhoor open of gesloten vragen, dan wel sturende vragen zijn gesteld en of er informatie aan de getuige is gegeven; of blijkt van enige vorm van vooringenomenheid bij degenen die het verhoor hebben afgenomen; als het een kwetsbare getuige betreft, of er passende maatregelen zijn getroffen; of de getuige is beëdigd of niet. Taak rechter Het is de taak van de rechter om de verklaringen van getuigen te wegen en te waarderen in verband met de inhoud van het overige bewijsmateriaal en, als de rechter zover komt, te selecteren welke gedeelten van verklaringen bruikbaar zijn voor het bewijs. Bij de uitoefening van die taak komt het altijd aan op de bijzonderheden van het geval. Wel is er meer in het algemeen een aantal aanknopingspunten voor de selectie en waardering van getuigenverklaringen. Aanknopingspunten zijn bijvoorbeeld of: sprake is van de hiervoor beschreven factoren die van invloed zijn op de betrouwbaarheid van de getuigenverklaring; de verklaring coherent is of tegenstrijdigheden bevat; de getuige consistent is in zijn verklaringen of op verschillende momenten verschillend verklaart; het bij dergelijke tegenstrijdigheden of inconsistenties gaat om details of om hoofdlijnen; en of er voor zulke tegenstrijdigheden of inconsistenties een begrijpelijke verklaring is. Een rol kan daarbij ook spelen of de verklaringen van de getuige globaal en kort of gedetailleerd en uitgebreid zijn en of deze bepaalde kenmerkende details bevat; de getuige pas na het afleggen van eerdere verklaringen is gekomen met bepaalde feiten en omstandigheden en of de getuige daarvoor een aannemelijke uitleg geeft; de getuige, in situaties waarin dat voor de hand lijkt te liggen, in staat blijkt meer gedetailleerd te verklaren over de gebeurtenissen en over de context waarin deze plaatsvonden; de verklaring op zichzelf aannemelijk kan zijn of al op het eerste gezicht verzonnen lijkt; de verklaring aansluit bij andere bewijsmiddelen en daarin steun vindt, en zo niet, of dat verklaarbaar is, en als dat verklaarbaar is, wat de aard en het gewicht is van die andere bewijsmiddelen in samenhang met de verklaring van de getuige. Onderzoeksresultaten die beschikbaar zijn gekomen na het afleggen van een verklaring, kunnen veel steun bieden aan die verklaring, zeker als het gaat om objectieve feiten waarop de getuige geen invloed kan hebben gehad. Andere aanknopingspunten bij de waardering van de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen kunnen zijn of: de getuige zich toetsbaar opstelt, bijvoorbeeld door de weg te wijzen naar nadere informatie of andere personen (van wie ook voldoende gegevens worden verstrekt) aan de hand waarvan een verklaring getoetst kan worden; wat de getuige opgeeft als zijn redenen om naar de autoriteiten te stappen en een verklaring af te leggen en of die redenen aannemelijk zijn; de getuige een oprechte en betrouwbare indruk wekt bij het afleggen van zijn verklaring, bijvoorbeeld wanneer deze met kritische vragen wordt geconfronteerd, onderdelen van zijn verklaring in twijfel worden getrokken of hij met nieuwe gegevens wordt geconfronteerd die zich slecht met zijn verklaring lijken te verdragen. De waardering van getuigenverklaringen aan de hand van de aanknopingspunten die daarvoor in het concrete geval bestaan, kan ertoe leiden dat de rechter een bepaalde getuige in het geheel niet geloofwaardig vindt. Ook kan het resultaat van deze waardering zijn dat voor bepaalde delen van wat een getuige heeft verklaard voldoende steun bestaat, zodat de rechter af kan gaan op de juistheid van die delen en deze gebruikt voor zijn beslissing. De rechter hoeft niet altijd verslag te doen van dit proces van bewijswaardering, maar kan volstaan met een weergave van de uitkomst ervan, of dat nu een vrijspraak of een veroordeling is. Dat ligt anders als door de verdediging of het Openbaar Ministerie een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt is ingenomen over de betrouwbaarheid van de getuigenverklaring en de rechter dat standpunt niet volgt. Dan zal de rechter gemotiveerd op dat standpunt moeten reageren. Daarnaast kent de wet een aantal motiveringsvoorschriften in verband met specifieke soorten getuigenbewijs, zoals anonieme getuigen en kroongetuigen. 5.1.2. Betrouwbaarheid verklaringen [medeverdachte 3] De medeverdachte [medeverdachte 3] heeft op 5 februari 2026 op eigen verzoek een uitvoerige verklaring afgelegd bij de politie. Op 14 april 2026 is hij door de politie naar aanleiding van die verklaring nader ondervraagd. Ter zitting in hoger beroep is [medeverdachte 3] als getuige gehoord. De verdediging van [verdachte] heeft bij pleidooi naar voren gebracht dat [medeverdachte 3] belang heeft bij de verklaringen die hij heeft afgelegd. In de verklaringen van [medeverdachte 3] vindt de verdediging wel steun voor haar standpunt dat [verdachte] in zaaksdossier Zwenkau enkel de chauffeur is geweest en daarmee slechts als medeplichtige kan worden aangemerkt. Voor het zaaksdossier Ararat heeft te gelden dat [verdachte] volgens de verklaring van [medeverdachte 3] , evenals [medeverdachte 3] zelf, niet heeft deelgenomen aan de overval op de woning van [slachtoffer 11] in Berkhout. Niet valt te ontkennen dat [medeverdachte 3] een belang heeft bij het afleggen van zijn verklaringen. Hij heeft belastend over zichzelf en over anderen verklaard ten aanzien van zaaksdossiers waar hij bij betrokken is geweest. Ook heeft bij belastend verklaard over anderen ten aanzien van zaaksdossiers waar hij niet bij betrokken is geweest of waarover hij heeft gesteld niet bij betrokken te zijn geweest. Het hof kan zich niet aan de indruk onttrekken dat [medeverdachte 3] in de verschillende zaaksdossiers waar hij bij betrokken is geweest terughoudend heeft verklaard over zijn eigen rol. Die terughoudendheid heeft met name betrekking op het toegepaste geweld of bijvoorbeeld over de vraag of het door hem gehanteerde wapen een nepwapen zou zijn geweest. Daarmee ontstaat tevens het gevaar dat hij over de rol van anderen wellicht minder gunstig heeft verklaard. Het hof zal dan ook bij de selectie en waardering van het bewijs in alle zaaksdossiers rekening houden met dat gevaar. Dit betekent dat het hof voor bezwarende onderdelen van zijn verklaringen ten aanzien van anderen, steeds zal beoordelen of deze onderdelen steun vinden in andere bewijsmiddelen. Het hof zal de verklaring van [medeverdachte 3] niet gebruiken voor zover deze ziet op zijn betrokkenheid bij de feitelijke uitvoering van de overval in het zaaksdossier Ararat. [medeverdachte 3] stelt dat hij daarbij niet betrokken was, maar dit deel van zijn verklaring vindt geen steun in andere onderdelen van het dossier, terwijl meerdere bewijsmiddelen juist wel op zijn betrokkenheid wijzen: de voorbereidingen die [medeverdachte 3] en [verdachte] hebben getroffen, ook volgens hun eigen verklaringen, hun aanwezigheid in de loods kort voor de overval, het uitzetten van de telefoons kort voor en tijdens de overval, hun aanwezigheid in de loods na de overval en communicatie met anderen in de dagen nadien. Het hof zal die verklaring ook niet gebruiken voor het bewijs in het dossier Ararat voor zover het de medeverdachten betreft. 5.1.3. Verweren en verzoeken verdediging met betrekking tot getuigenverklaringen Standpunt van de verdediging De verdediging van [verdachte] geeft het hof in overweging om de verklaringen van [medeverdachte 4] niet voor het bewijs te bezigen. De verklaringen van [medeverdachte 4] moeten met de nodige voorzichtigheid worden gewaardeerd. Het is niet onaannemelijk dat [medeverdachte 4] zelf heeft ingevuld dat [verdachte] bij de overval op [slachtoffer 11] (ZD Ararat) de chauffeur is geweest. Als [verdachte] heeft aangegeven dat hij de auto heeft geregeld waarmee de overval is gepleegd, dan is het voor de hand liggend dat iemand dan denkt dat hij ook wel de chauffeur is geweest. [medeverdachte 4] verklaart wisselend en is later in zijn verklaringen bij de rechter-commissaris op zijn eerdere verklaringen bij de politie teruggekomen. De verklaring van [medeverdachte 4] wisselt en gelet hierop kan eigenlijk niet meer worden vastgesteld welke verklaring betrouwbaar is en vooral waarom dat dan het geval zou zijn. Standpunt van het Openbaar Ministerie Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek om de verklaringen van [medeverdachte 4] niet voor het bewijs te gebruiken. Oordeel van het hof Het hof begrijpt dat de verdediging van [verdachte] verzoekt om de verklaringen van [medeverdachte 4] uit te sluiten van het bewijs voor zover deze heeft verklaard over zaaksdossier Ararat. Alvorens een oordeel te geven over de betrouwbaarheid van zijn verklaring in het onderzoek Ararat, staat het hof eerst stil bij de vraag of zijn verklaringen in zijn algemeenheid betrouwbaar zijn. Het hof stelt vast dat [medeverdachte 4] na zijn aanhouding op 19 juli 2022 aanvankelijk ontkennend heeft verklaard en zich verder op zijn zwijgrecht heeft beroepen. Dit geldt voor de eerste verhoren. Bij gelegenheid van de eerste drie verhoren in juli 2022 is [medeverdachte 4] in de zaak Mainz geconfronteerd met verschillende onderzoeksbevindingen zoals de stappenteller met als gegeven dat hij in de nacht van 7-8 augustus 2021 in De Goorn 2,3 kilometer heeft gelopen. (PD 07, p. 50) Ook is hij geconfronteerd met het gegeven dat hij samen met [verdachte] [getuige 1] is gaan ophalen en ze naar de woning van [medeverdachte 1] zijn gegaan en [medeverdachte 4] haar ook weer heeft weggebracht.(PD 07, p. 44, 46, 49) Verder is hij geconfronteerd met de verkregen informatie uit een opgenomen en uitgeluisterd telefoongesprek van [getuige 1] met [getuige 2] waarin erover gesproken wordt dat [medeverdachte 4] tegen [getuige 1] heeft verteld dat hij de vrouw die bij de woningoverval in De Goorn naar buiten kwam lopen had tegengehouden. (PD 07, p. 53) Tot slot kan nog genoemd worden dat [medeverdachte 4] geconfronteerd is met de onderzoeksbevinding dat zijn DNA is aangetroffen op een breekijzer dat is aangetroffen in de loods van [verdachte] in [locatie] en dat de daders bij de woningoverval in De Goorn breekijzers bij zich hadden. (PD 07, p. 68) [medeverdachte 4] heeft uiteindelijk op eigen initiatief op 20 oktober 2022 een bekennende verklaring afgelegd over zijn rol in zaaksdossier Mainz en over de rol van medeverdachten in dat zaaksdossier verklaard. Het hof stelt vast dat [medeverdachte 4] in zijn verklaring op 20 oktober 2022 bekennend heeft verklaard maar dat hij daarbij zijn rol op cruciale punten heeft geminimaliseerd. Dit ziet met name op het gegeven dat hij bekend is met de slachtoffers en op zijn rol bij de vrouw die het huis uit is gevlucht ten tijde van de overval en is tegengehouden en teruggeleid naar de woning. Zo heeft hij schoorvoetend verklaard dat de slachtoffers kennissen zijn van de ouders van [getuige 2] PD 07, p. 124 (het hof begrijpt: [getuige 2] , de ex-vriendin van [medeverdachte 4] en de moeder van zijn zoon [kind] ). Over de vrouw die bij de overval het huis uit was gevlucht heeft [medeverdachte 4] vanaf 20 oktober 2022 steeds verklaard, ook bij de rechter-commissaris op 20 november 2023, dat zij door [medeverdachte 5] is achterhaald en is teruggeleid naar de woning. Het hof beantwoordt de vraag of en zo ja welke bewijsrechtelijke betekenis toekomt aan de verklaringen van [medeverdachte 4] op dezelfde wijze als de rechtbank. [medeverdachte 4] heeft zo veel mogelijk weg willen blijven van twee belangrijke aspecten in de verdenking van zijn rol in zaakdossier Mainz: het zijn van de tipgever en de dader die de wegvluchtende vrouw tegenhoudt en terugleidt naar de woning. Dit maakt echter niet dat de verklaring van [medeverdachte 4] over andere aspecten in dit of in andere zaaksdossiers niet betrouwbaar zouden zijn. Evenals de rechtbank betekent dit wel voor het hof dat de verklaringen van [medeverdachte 4] die zien op de betrokkenheid van de medeverdachten met de nodige voorzichtigheid moeten worden gewaardeerd, ook voor zover deze verklaring ziet op betrokkenheid van de medeverdachten in andere zaaksdossiers. [medeverdachte 4] heeft telkens gelijkluidend verklaard ten aanzien van de strafrechtelijke betrokkenheid van zijn mededaders bij de woningoverval. Daarover heeft hij gedetailleerd, concreet en consistent verklaard: over wie betrokken waren bij de overval, wat de onderlinge rolverdeling was, waar zij zich voorafgaand aan de overval hebben verzameld, waar zij na de overval naartoe zijn gegaan en wie er tijdens de overval zou hebben geschoten. Dit leidt ertoe dat de verklaringen van [medeverdachte 4] betrouwbaar zijn en voor het bewijs kunnen worden gebruikt, ook voor zover de verklaring ziet op de betrokkenheid van de verdachte in het zaaksdossier Ararat, voor zover de verklaring op de betreffende aspecten steun vinden in andere bewijsmiddelen. 5.2.1. Zaaksdossier Mainz Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [verdachte] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft geen verweer gevoerd en berust in de bewezenverklaring van de rechtbank. Oordeel van het hof Zaaksdossier Mainz gaat over een woningoverval in De Goorn op 8 augustus 2020. Voor dit feit worden de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [verdachte] vervolgd. De medeverdachte [medeverdachte 4] is al door de rechtbank veroordeeld voor betrokkenheid bij deze overval en die beslissingen is inmiddels onherroepelijk. Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van het medeplegen van diefstal met geweld is gekomen en verenigt zich met die beslissing. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvulling opgenomen. Het hof komt anders dan de rechtbank tot de conclusie dat niet is vast te stellen wie de schutter van de geloste schoten is geweest. Door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan. Op 8 augustus 2020 tussen 03:08 uur en 03:20 uur heeft een woningoverval plaatsgevonden in de vrijstaande woning aan de [adres 1] in De Goorn, waarbij telefoons, sleutels en een envelop met een geldbedrag van € 3.000 zijn weggenomen. Vier mannen met bivakmutsen hebben de woning betreden. Zij hebben daartoe een ruit van de woning ingeslagen. Drie van hen hadden een breekijzer en de vierde dader had een vuurwapen. Aangever [slachtoffer 1] is tegen zijn lichaam en hoofd geslagen met een breekijzer en is tegen zijn hoofd geschopt. Toen hij zich wilde verdedigen is door de dader met het vuurwapen twee keer een schot gelost in de richting van het hoofd van [slachtoffer 1] . Aangeefster [slachtoffer 2] is bedreigd met het vuurwapen. Toen zij probeerde te vluchten, is zij door een vijfde dader uit het naast de woning gelegen weiland teruggehaald en teruggeleid naar de woning. Deze vijfde dader kwam uit de richting van het toegangshek van het perceel en droeg ook een bivakmuts. Op dat moment was [slachtoffer 1] in gevecht met de andere vier daders. De daders zijn uiteindelijk in een auto weggereden in de richting van Berkhout. Op 12 augustus 2020 werd door de aangevers in dit onderzoek een koeienriem afgegeven bij de politie. Deze koeienriem zat vóór de overval bevestigd om het toegangshek van het perceel behorend bij de woning. De aangevers hadden de koeienriem aangetroffen op het erf nabij de sloot. Op deze koeienriem is een DNA-mengprofiel aangetroffen met celmateriaal van minimaal vier personen. Uit onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) volgt dat het DNA-profiel verkregen uit de bemonstering van de koeienriem, meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker is wanneer de bemonstering DNA van [medeverdachte 4] en drie willekeurige onbekende personen bevat dan wanneer de bemonstering DNA bevat van vier willekeurige onbekende personen. Het hof gaat er op basis van deze onderzoeksresultaten van uit dat er DNA-materiaal van [medeverdachte 4] op de koeienriem aanwezig is. Verklaring van [medeverdachte 4] is bij de politie meerdere keren als verdachte gehoord. Hij heeft aanvankelijk ontkend dat hij wetenschap had van de woningoverval. In het vijfde verhoor heeft hij verklaard over zijn betrokkenheid daarbij. In die verhoren heeft hij ook belastend verklaard over de medeverdachten. Ook heeft hij als getuige verklaringen afgelegd ten overstaan van de rechter-commissaris. Samengevat komen zijn verklaringen op het volgende neer. Op 7 augustus 2020 heeft hij in de avonduren – nadat hij door [verdachte] was benaderd met de vraag om te komen chillen met een meisje – samen met mevrouw [getuige 1] bij [medeverdachte 1] in de tuin gezeten. Nadat hij mevrouw [getuige 1] naar huis had gebracht, is hij doorgereden naar zijn chalet op camping [camping] in Berkhout. Hij had met [verdachte] daar afgesproken. [verdachte] had met anderen het plan gemaakt om een inbraak te plegen en heeft [medeverdachte 4] gevraagd of ze daarna weer terug mochten komen naar het chalet. Toen [medeverdachte 4] bij de camping aankwam, was [verdachte] daar al. Zij hebben een tijdje in het chalet van [medeverdachte 4] gezeten en gesproken over wat zij van plan waren. Volgens [medeverdachte 4] waren ook [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] daarbij. Op de parkeerplaats van de camping is [medeverdachte 4] in de kofferbak van de auto van [verdachte] gestapt en meegereden naar De Goorn. [verdachte] heeft zijn auto in een inham voorbij de woning in De Goorn geparkeerd, waarna [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] zijn uitgestapt. [medeverdachte 4] is ook uitgestapt en heeft aan één van deze mannen een breekijzer aangegeven. [medeverdachte 2] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] zijn over het weiland naar de woning gelopen. [verdachte] heeft de auto doorgereden naar het toegangshek en [medeverdachte 4] heeft daar met [verdachte] staan wachten op de anderen. Ze zijn uiteindelijk samen weer naar het chalet van [medeverdachte 4] gereden. [medeverdachte 4] heeft toen gehoord dat [medeverdachte 1] had geschoten. De anderen waren daar boos over. [medeverdachte 4] heeft een dag later aan [getuige 1] verteld dat hij iets ergs had gedaan, dat hij niet mee naar binnen was geweest en een vrouw had tegengehouden die naar de buren wilde gaan. Zoals hiervoor overwogen acht het hof de verklaringen van [medeverdachte 4] betrouwbaar voor zover deze zien op de betrokkenheid van anderen nu deze verklaringen op belangrijke onderdelen en in relevante mate steun vinden in ander bewijsmateriaal, zoals de verklaring van [getuige 1] , het telefoongesprek tussen [getuige 1] en [getuige 2] en de verklaring van [medeverdachte 3] zoals hierna wordt overwogen. Het hof acht – uit hetgeen hiervoor over de betrouwbaarheid van zijn verklaringen is overwogen – zijn verklaringen over zijn eigen rol niet op alle punten geloofwaardig. Uit de verklaring van de aangevers blijkt dat er tijdens de overval is geschoten. Dit wordt ook bevestigd door [medeverdachte 4] . In hoger beroep heeft [medeverdachte 3] een verklaring afgelegd als verdachte, welke verklaring ook in het dossier van de verdachte is gevoegd. [medeverdachte 3] is daarnaast als getuige ter terechtzitting in hoger beroep gehoord. Verklaring van [medeverdachte 3] heeft als verdachte ten overstaan van de politie verklaard, welke verklaring hij als getuige ten overstaan van het hof heeft bevestigd, dat hij op 9 augustus 2020 bij [medeverdachte 1] thuis was en dat ook [verdachte] en [medeverdachte 5] daar waren. [medeverdachte 5] vertelde hem over de overval in De Goorn. [verdachte] was de chauffeur van de vluchtauto voor die overval in De Goorn. Bij die overval zou een raam kapot zijn geslagen. Toen de bewoners naar beneden kwamen heeft [medeverdachte 5] de mannelijke bewoner met een koevoet geslagen. Toen [medeverdachte 5] nog een keer met de koevoet wilde slaan, is deze door de mannelijke bewoner afgepakt. Een ander heeft vervolgens richting het hoofd van de mannelijke bewoner geschoten. Van anderen, in het bijzonder van [medeverdachte 5] en [medeverdachte 1] , heeft [medeverdachte 3] gehoord dat het [medeverdachte 6] is geweest die heeft geschoten. [medeverdachte 4] heeft de vrouwelijke bewoner, die het weiland was ingevlucht, gepakt en naar de woning teruggeleid. Verder was bij die overval aanwezig een kale man met een baard, die – ten tijde van het verhoor in februari 2026 – in Heerhugowaard vast zat. Als de verhoorder de naam van [medeverdachte 2] noemt, bevestigt [medeverdachte 3] dit. Dat de verklaring van [medeverdachte 3] voor zover het ziet op dit zaaksdossier betrouwbaar is, is al hiervoor overwogen. Schoten Dat er geschoten is tijdens de overval kan op grond van de verklaring van aangevers, de verklaring van [medeverdachte 4] en de verklaring van [medeverdachte 3] worden vastgesteld. Dat er geschoten is met een wapen dat ook in het onderzoek Ararat is gebruikt en dat dit hetzelfde wapen betreft als het wapen waarmee [medeverdachte 7] om het leven is gekomen leidt het hof uit het volgende af. Uit het rapport schotrestenonderzoek van 26 april 2022 volgt dat de deskundige het zeer veel waarschijnlijker acht dat op de bemonsteringen die van het gelaat van aangever [slachtoffer 1] zijn genomen schotresten aanwezig zijn, dan dat op die bemonsteringen geen schotresten aanwezig zijn. Het hof gaat er daarom van uit dat op het lichaam van [slachtoffer 1] schotresten aanwezig waren. Na het overlijden van [medeverdachte 7] is bij zijn lichaam een vuurwapen aangetroffen. Dit betrof een zilverkleurige revolver, type .357 Magnum van fabrikant Smith & Wesson. In het vergelijkend schotrestenonderzoek van 26 april 2022 is de aangetroffen verzameling deeltjes in het onderzoek Mainz, vergeleken met de verzamelingen deeltjes die zijn aangetroffen in het onderzoek Ararat (de woningoverval met dodelijke afloop in Berkhout) en het onderzoek Waltrop (het onderzoek naar het overlijden van [medeverdachte 7] ). De deskundige rapporteerde dat de bevindingen van het vergelijkend schotrestenonderzoek veel waarschijnlijker zijn als hypothese V1 (de verzameling deeltjes hebben dezelfde bron van herkomst) waar is, dan als hypothese V2 (de verzameling deeltjes hebben een andere bron van herkomst) waar is. Bron van herkomst is hierbij gedefinieerd als schoten met dezelfde vuurwapen-munitie combinatie. De rechtbank heeft de opsteller van het rapport, [deskundige] , ter terechtzitting als deskundige gehoord. Het hof begrijpt de inhoud van het rapport, in samenhang met de door de deskundige ter terechtzitting van de rechtbank gegeven toelichting, als volgt. Onder hypothese V1 (dezelfde bron van herkomst) kan zowel worden begrepen dat is geschoten met hetzelfde wapen met dezelfde munitie, als met eenzelfde soort (merk en type) wapen met dezelfde soort munitie. De aangetroffen verzamelingen deeltjes in de onderzoeken Mainz, Ararat en Waltrop zijn zeldzaam te noemen. Hierover is in het rapport opgemerkt dat alle drie de verzamelingen deeltjes voornamelijk worden gekenmerkt door deeltjes met elementsamenstellingen PbSbSn (lood, antimoon, tin), waarbij de elementen Sb en Sn in deze deeltjes veelal op spoorniveau aanwezig zijn. Daarnaast zijn in alle drie de verzamelingen deeltjes aanwezig gelijkend op BaAl (barium, aluminium) met (een spoor van) de elementen Pb en Sb. Deze deeltjes worden volgens de deskundige zelden in onderzoeken aangetroffen in combinatie met deeltjes als extra element Sn. Deze deeltjes kunnen afkomstig zijn van het zogeheten memory-effect , wat een aanwijzing kan zijn dat de verzamelingen deeltjes dezelfde bron van herkomst hebben. Weliswaar heeft de deskundige ter zitting in eerste aanleg toegelicht dat niet met 100% zekerheid kan worden vastgesteld dat het zogenaamde memory-effect hier speelt, maar het lijkt er wel sterk op, omdat de aangetroffen verzamelingen deeltjes anders alleen kunnen worden aangetroffen in de situatie dat in alle gevallen is geschoten met eenzelfde (soort) wapen, en waarmee met dezelfde (soorten) munitie is geschoten en waarbij de munitie dan ook in dezelfde volgorde moet zijn verschoten. Dat de deskundige vervolgens op basis van zijn beschouwing, beschikbare literatuur en de ervaring op het NFI in eerdere onderzoeken tot de bewijskracht “veel waarschijnlijker” komt, wijst erop dat in de onderzoeken Mainz, Ararat en Waltrop is geschoten met hetzelfde vuurwapen. De theoretische mogelijkheid dat is geschoten met eenzelfde soort wapen acht het hof hoogst onwaarschijnlijk, omdat dan – zoals hiervoor al opgemerkt – dezelfde (verschillende) soorten munitie in dezelfde volgorde moeten zijn verschoten. Schutter Anders dan de rechtbank is het hof van oordeel dat op grond van het dossier niet met een voor de bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid kan worden vastgesteld wie de schoten heeft gelost. [medeverdachte 4] heeft in zijn verklaringen aangegeven dat [medeverdachte 1] degene is geweest die de schoten heeft gelost. Hij heeft dat zelf niet gezien, maar van de anderen gehoord toen ze terug waren in zijn chalet. [medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij van [medeverdachte 5] heeft gehoord dat [medeverdachte 6] verantwoordelijk is voor het schieten. Nu door [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] verschillende verklaringen worden afgelegd over wie de schutter is geweest en nu zij beiden niet kunnen verklaren uit eigen waarneming, acht het hof het niet mogelijk om vast te stellen wie de schutter is geweest. Weliswaar blijkt dat in zes bemonsteringen op het wapen dat bij [medeverdachte 7] is aangetroffen en waarvan hiervoor is vastgesteld dat dit wapen ook bij deze overval is gebruikt, DNA-materiaal is aangetroffen dat afkomstig kan zijn van [medeverdachte 1] , maar die enkele omstandigheid acht het hof onvoldoende om [medeverdachte 1] als schutter aan te wijzen omdat niet vastgesteld kan worden wanneer dat DNA op het wapen terecht is gekomen, en het wapen ten tijde van de overval gehanteerd kan zijn zonder dat de dader daarop DNA heeft achtergelaten. Conclusie ten aanzien van het bewijs Het hof komt op grond van de bewijsmiddelen tot de conclusie dat (in elk geval) de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [verdachte] en voormalig medeverdachten [medeverdachte 4] en [medeverdachte 5] betrokken zijn geweest bij de woningoverval in De Goorn. Medeplegen Voor de kwalificatie van medeplegen is vereist dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking door de verdachte met een of meer anderen. Die kwalificatie is alleen gerechtvaardigd als de bewezenverklaarde – intellectuele en/of materiële – bijdrage van de verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. Bij medeplegen ligt het accent op de samenwerking en minder op de vraag wie welke feitelijke handelingen heeft verricht. Een en ander brengt mee dat wanneer het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering, maar uit gedragingen die met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), op de rechter de taak rust om in het geval dat hij toch tot een bewezenverklaring van het medeplegen komt, in de bewijsvoering – dus in de bewijsmiddelen en zo nodig in een afzonderlijke bewijsmotivering – dat medeplegen nauwkeurig te motiveren. Bij de vorming van zijn oordeel dat sprake is van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, kan de rechter rekening houden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. Uit de verklaringen van [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] leidt het hof af dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 2] drie van de vier daders zijn geweest die de woning van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] binnen zijn gegaan. Voorafgaand aan de overval is deze gepland. [verdachte] heeft de vluchtauto geregeld, is bij de voorbespreking en bij het maken van het plan betrokken geweest en heeft de vluchtauto bestuurd. Uit de verklaring van [medeverdachte 3] blijkt bovendien dat iedere betrokkene bij een overval meedeelde in de buit en iedereen een gelijk deel kreeg, dat geldt ook voor de chauffeur van de vluchtauto. Alle bij de overval betrokken personen hebben dus een actieve rol gehad bij de woningoverval en kunnen om die reden als medepleger van de woningoverval worden aangemerkt bij welke woningoverval geweld is gebruikt, met geweld is gedreigd en waarbij schoten zijn gelost. Het hof komt dan ook tot een bewezenverklaring van het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld. 5.2.2. Zaaksdossier Oberhof Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft geen verweer gevoerd en aangegeven te berusten in de bewezenverklaring van de rechtbank. Oordeel van het hof Zaaksdossier Oberhof gaat over een overval op een tankstation in Nieuwe Niedorp op 9 augustus 2020, één dag na de overval in De Goorn (onderzoek Mainz). Naast [medeverdachte 1] zijn [medeverdachte 3] en [verdachte] als verdachten van deze overval aangemerkt. [medeverdachte 5] is al eerder door de rechtbank onherroepelijk veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij deze overval. Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van medeplegen van diefstal met geweld is gekomen en verenigt zich met die beslissing, al acht het hof het geweld gevolgd op de diefstal beperkt omdat dat geweld enkel heeft bestaan uit het met een slof sigaretten ‘tikken op het achterhoofd’ van de medewerker van het tankstation. Ook de aan de bewezenverklaring ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvulling opgenomen. Door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan. Op 9 augustus 2020 omstreeks 15:45 uur heeft er een gewapende overval plaatsgevonden op een tankstation in Nieuwe Niedorp. De overvallers hebben daarbij de medewerker van het tankstation bedreigd met een (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) en er zijn geld en sigaretten weggenomen. De overval op het tankstation is gepleegd door drie mannen die het tankstation binnen zijn gegaan en een vierde man die in de (vlucht) auto bleef zitten. De vier mannen kwamen vanuit de richting van de rotonde aanrijden in een personenauto van het merk Opel voorzien van het kenteken [kenteken 1] . Deze auto is op 4 augustus 2020 gestolen in Obdam. De auto reed met opvallend hoge snelheid in de richting van de ingang van de winkel. Voordat de auto volledig tot stilstand was gebracht, werd de deur aan de passagierszijde geopend. Drie mannen stapten één voor één uit de auto en gingen achter elkaar aan de winkel van het tankstation binnen. Zij droegen allen gezichtsbedekking. Eén man bleef in de auto achter het stuur zitten, ook hij had gezichtsbedekking. De drie mannen renden direct naar de medewerker die achter de balie stond. De mannen zeiden op harde toon tegen de medewerker dat hij de kassa moest openmaken. Nadat de medewerker de kassa had geopend, pakte de eerste man (hierna: overvaller 1) geld uit de lade. De tweede man (hierna: overvaller 2) voegde zich bij overvaller 1 achter de balie en richtte een (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) op de medewerker. Tegen de medewerker werd op harde toon gezegd dat hij op de grond moest gaan liggen. De medewerker hield zijn handen omhoog en bewoog zich naar de grond. Ook overvaller 2 haalde geld uit de kassa. De derde man (hierna: overvaller 3) vroeg de medewerker naar de kluis. Overvaller 3 droeg een vest of jas met op de achterkant een afbeelding van een doodshoofd met daaronder in witte letters geschreven “ [tekst] ”. Overvallers 1 en 2 liepen door naar het magazijn. In het magazijn stond overvaller 1 bij de Marlboro sigaretten met een volle plastic tas in zijn hand, waaruit een slof sigaretten stak. Overvaller 2 richtte weer het (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) op de medewerker die op de grond moest gaan liggen. Overvaller 1 sloeg bij vertrek met een slof sigaretten op het hoofd van de medewerker. Overvaller 2 droeg een (met geld gevulde) geldcassette. De overvallers verlieten de winkel en stapten in de auto die klaar stond, waarna de chauffeur met hoge snelheid wegreed. Verklaring van [medeverdachte 5] [medeverdachte 5] heeft bekend dat hij één van de vier overvallers op het tankstation is geweest. [medeverdachte 5] heeft als verdachte uitgebreid en gedetailleerd verklaard over de wijze waarop het tankstation is overvallen en met wie hij de overval heeft gepleegd. Deze verklaring is in hoger beroep in het dossier van de verdachten gevoegd. Hoewel [medeverdachte 5] in hoger beroep niet als getuige door de verdediging ondervraagd kon worden, acht het hof zijn verklaring betrouwbaar en bruikbaar voor het bewijs. De verklaring kan – met de verklaring van [medeverdachte 3] afgelegd in hoger beroep - immers niet als decisive beschouwd worden. Samengevat heeft [medeverdachte 5] verklaard dat hij de overval op het tankstation heeft gepleegd met [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] . [verdachte] was de bestuurder van de auto. [medeverdachte 5] ging met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] de winkel van het tankstation binnen. [medeverdachte 5] heeft zichzelf op de camerabeelden aangewezen als de man met de trui van het merk [tekst] met op de achterkant een afbeelding van een doodshoofd (overvaller 3). De ‘andere’ overvaller (het hof begrijpt: overvaller 2) droeg de trainingsbroek. Na de overval hebben de verdachten bij eetgelegenheid [eetgelegenheid] in Opmeer de kassalades opengemaakt en de buit onder hen verdeeld. Vervolgens zijn zij allen teruggekeerd in de woning van [medeverdachte 1] , waar de pakjes sigaretten zijn “uitgehaald”. Verklaring [medeverdachte 3] Ook [medeverdachte 3] heeft in hoger beroep zowel als verdachte als getuige verklaard dat hij samen met [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 5] deze overval heeft gepleegd. [medeverdachte 1] liep voorop en is degene die als eerste naar binnen ging (overvaller 1), hij – [medeverdachte 3] – is overvaller 2 en [medeverdachte 5] is overvaller 3. [medeverdachte 3] heeft het wapen op de medewerker gericht en gezegd ‘kassa open’. Zowel [medeverdachte 3] als [medeverdachte 1] hebben geld uit de kassa gepakt. In het magazijn zijn sloffen sigaretten gepakt. Het wapen dat hij op de medewerker heeft gericht, heeft hij van [medeverdachte 1] gekregen en [medeverdachte 1] had hem gezegd dat het een nepwapen was. [medeverdachte 1] heeft bij het naar buiten gaan de medewerker een tik op het achterhoofd gegeven met een slof sigaretten. [verdachte] was de bestuurder van de auto. Ze waren vanaf de woning van [medeverdachte 1] vertrokken met de groene Suzuki en zijn op een parkeerplaats overgestapt in de Opel. [verdachte] reed drie keer de rotonde en vervolgens naar de ingang van het tankstation. De buit wordt eerlijk verdeeld, de chauffeur krijgt hetzelfde. Conclusie ten aanzien van het bewijs Het hof komt op grond van de bewijsmiddelen tot de conclusie dat op 9 augustus 2020 de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [verdachte] en de voormalig medeverdachte [medeverdachte 5] het tankstation ‘ [tankstation 1] ’ hebben overvallen en dat [medeverdachte 3] de aanwezige medewerker met een (nep)vuurwapen of een op een vuurwapen gelijkend voorwerp heeft bedreigd. Bij de overval zijn geld en sigaretten buitgemaakt. Voorafgaand aan de overval zijn [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 5] in de woning van [medeverdachte 1] samen geweest. Zij zijn vanuit die woning met de groene Suzuki van de vader van [verdachte] naar Nieuwe Niedorp gereden en daar overgestapt in een donkergrijze Opel. [verdachte] was de chauffeur van de groene Suzuki en de donkergrijze Opel. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 3] zijn de winkel van het tankstation binnengegaan en hebben geld en sigaretten meegenomen. [medeverdachte 3] heeft een (nep)wapen op de medewerker gericht. [medeverdachte 1] heeft de medewerker van het tankstation een tik tegen zijn hoofd gegeven met een slof sigaretten. Na de overval is de buit verdeeld: het geld in een eetgelegenheid in Opmeer, de sigaretten in de woning van [medeverdachte 1] waar ze daarna naar toen zijn gegaan. Medeplegen Uit de verklaring van [medeverdachte 5] volgt dat hij in de woning van [medeverdachte 1] al instructies kreeg ten aanzien van de uitvoering van de overval (“we gaan die tankstation” en “jij gaat achter de kassa sigaretten pakken”). De verdachten droegen (al) een bivakmuts op het moment dat zij in de auto zaten en gezamenlijk naar het tankstation reden. Ook [medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij al in de woning hoorde dat een tankstation zou worden overvallen. In de woning van [medeverdachte 1] van waaruit is vertrokken, waren [medeverdachte 1] , [medeverdachte 5] , [medeverdachte 3] en [verdachte] aanwezig. Hieruit leidt het hof af dat sprake is geweest van een voorafgaand aan de overval voor alle verdachten duidelijk plan en is de overval ook gezamenlijk uitgevoerd. Voor [verdachte] overweegt het hof dat hij voorafgaand aan de overval op de hoogte was van het plan om het tankstation te overvallen. Hij was de bestuurder van de vluchtauto. In eerste instantie reden ze vanaf de woning van [medeverdachte 1] in de groene Suzuki, maar op een parkeerplaats is de groep overgestapt op een andere auto, een Opel die daar klaar stond en die ook door [verdachte] werd bestuurd. [verdachte] heeft de Opel bij het benzinestation tot stilstand gebracht en is in de auto bij het benzinestation blijven wachten. Na de overval is hij met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 5] en [medeverdachte 3] naar eetgelegenheid [eetgelegenheid] in Opmeer gereden. Daar zijn de kassalades, in aanwezigheid van alle vier de verdachten opengebroken en vervolgens is de buit onder de vier verdachten verdeeld. Op grond hiervan is het hof van oordeel dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking in zowel de uitvoering van de overval en voor [verdachte] geldt nog in het bijzonder dat zijn rol in zowel de voorfase, als tijdens de uitvoering als chauffeur en door achteraf mee te delen in de buit van voldoende gewicht is om van medeplegen te kunnen spreken. Het hof acht dus het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld wettig en overtuigend bewezen. 5.2.3. Zaaksdossier Millet Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld. Het bewijs daarvoor volgt uit: de aangiftes van [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] ; de DNA match van zowel [slachtoffer 4] als [medeverdachte 1] op de tie-wrap die gebruikt is om de aangever [slachtoffer 4] aan bed vast te binden; de route van de gestolen Audi A8 en de gebruikte vluchtauto die te koppelen is aan [verdachte] ; de link die [verdachte] heeft met de aangevers; de zendmastgegevens van de telefoon van [verdachte] ; verschillende chatberichten voor en na de overval die tussen de verdachten zijn uitgewisseld en die verband houden met de overval. Daar komt bij dat [medeverdachte 3] in hoger beroep een verklaring heeft afgelegd die de bovenstaande bewijsmiddelen bevestigt. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van het hof. Oordeel van het hof Zaaksdossier Millet gaat over een woningoverval in Dreumel in de nacht van 30 december 2020. Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging van) geweld. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen en daar aanvullen waar nodig met verklaringen van de verdachten en bewijsmiddelen die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd. Het hof gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Verklaring [medeverdachte 3] in hoger beroep [medeverdachte 3] heeft bij de politie en ter terechtzitting in hoger beroep als getuige verklaard dat hij door [verdachte] is opgehaald voor de overval in Dreumel. Onderweg is ook [medeverdachte 2] opgehaald. Volgens [medeverdachte 3] waren hij, [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] aanwezig in de woning tijdens de overval. Ze zijn met gezichtsbedekking naar binnen gegaan. [verdachte] was de bestuurder van de auto waarmee ze naar Dreumel zijn gereden. Volgens [medeverdachte 3] wist hij een paar dagen van tevoren dat de overval zou gaan plaatsvinden. [medeverdachte 3] was als eerste binnen in het huis nadat hij het raam naast de jacuzzi had opengemaakt met een platte schroevendraaier. In de woning heeft hij boven gezocht naar een kluis, geld of sieraden. [medeverdachte 3] heeft tijdens de autorit naar de overval gehoord dat er € 100.000 in de woning zou liggen. Dit bedrag is ook genoemd tijdens de overval zelf. In de auto op weg naar de overval is vooral [verdachte] aan het woord geweest. De aangevers lagen beneden in bed en werden verzocht te vertellen waar het geld lag. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 6] stonden bij de slachtoffers. Volgens [medeverdachte 3] hadden [medeverdachte 2] en [medeverdachte 6] wapens mee naar de overval. Hij heeft de wapens gezien toen zij in de woning waren op het moment dat er een wapen werd getrokken. Er was één luchtbuks en twee andere kleinere wapens. [medeverdachte 3] denkt dat de luchtbuks van de eigenaar is, die werd op zolder door een van de verdachten aangetroffen. De aangeefster is door [medeverdachte 6] van haar bed gehaald, waarna [medeverdachte 3] met haar en [medeverdachte 6] naar boven is gelopen om geld te zoeken. De aangeefster zou in een kamer boven een tas hebben aangewezen waarin geld lag. Nadat de aangeefster terug was gebracht naar de slaapkamer zag [medeverdachte 3] dat beide aangevers ‘nee’ naar elkaar schudden. [medeverdachte 3] begreep daaruit dat er meer geld in de woning was dan de aangeefster had aangewezen. [medeverdachte 3] zou daarna naar boven zijn gegaan en daar grondig hebben gezocht. Er werd door [medeverdachte 1] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 2] agressief gereageerd naar de aangeefster. Er werd geschreeuwd en [medeverdachte 1] zou de aangeefster met de platte hand in haar gezicht hebben geslagen en aan de haren van de aangeefster hebben getrokken en is er glas kapot gegooid op de grond. [medeverdachte 3] heeft in het huis meerdere kleine stapeltjes met geld gevonden op verschillende plekken. In totaal is er zo’n € 10.000 gevonden. Er is iets meer dan € 2.000 per persoon buitgemaakt. Ook heeft [medeverdachte 3] een tweetal autosleutels gevonden, waarna besloten is de Audi A8 van de aangevers mee te nemen. [medeverdachte 3] is met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] in de Audi A8 van de aangevers gestapt en daarin zijn ook de buitgemaakte spullen geladen. Vervolgens is [medeverdachte 3] met drie andere personen in de Audi A8 van de aangevers naar een plek gereden vlakbij de woning, waar [verdachte] stond te wachten in een auto. [medeverdachte 1] heeft de Audi A8 van de aangevers bestuurd. Bij de auto van [verdachte] zijn [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] bij [verdachte] ingestapt en zijn zij naar Lelystad gereden. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] zijn in de Audi A8 van de aangevers naar Lelystad gereden. In Lelystad is het geld verdeeld bij een oud bedrijf waar ‘geschuild kon worden’. Dit bedrijf was in de buurt van de plek waar de portemonnee van de aangeefster is gevonden, welke door [medeverdachte 3] in het water is gegooid. Het geld is onder de vijf mannen verdeeld. Iedereen kreeg een gelijk deel. De sieraden zijn door [medeverdachte 3] meegenomen naar huis, maar uiteindelijk zoekgeraakt. [verdachte] heeft ‘niet met zoveel woorden’ tegen [medeverdachte 3] gezegd dat de tip dat er veel geld lag in de woning van aangevers van zijn vader afkomstig was. [medeverdachte 3] leidde dit af uit ‘de manier waarop [verdachte] het zei’. [medeverdachte 3] heeft ook verklaard dat hij wist dat de vader van [verdachte] ‘een connectie was’ van de aangevers. Verklaringen van de aangevers [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] De aangevers hebben verklaard dat zij lagen te slapen toen vier mannen hun slaapkamer betraden. De mannen droegen allen gezichtsmaskers en handschoenen. Twee mannen hadden een vuurwapen vast en hebben deze op de aangevers gericht. Eén man dreigde met een hamer te slaan en een ander was in het bezit van een luchtbuks, die aangever [slachtoffer 4] herkende als de zijne. De mannen riepen telkens om geld. De mannen bonden de handen en de voeten van de aangevers vast met tie-wraps. Aangever [slachtoffer 4] heeft meerdere keren een vuurwapen tegen het hoofd gezet gekregen. Aangeefster [slachtoffer 5] is aan haar haren van het bed getrokken en heeft twee klappen in haar gezicht gekregen. Uiteindelijk is – onder meer – een geldbedrag, een portemonnee, sieraden en een Audi A8 voorzien van het kenteken [kenteken 2] weggenomen. DNA-match [medeverdachte 1] op tie-wrap Op het bed van de aangevers zijn meerdere aan elkaar verbonden tie-wraps aangetroffen. Uit de bemonstering van een van deze tie-wraps (het deel tussen het uiteinde en het slotje) is een DNA-mengprofiel van minimaal drie donoren verkregen. Het DNA-hoofdprofiel komt overeen met het DNA-profiel van aangever [slachtoffer 4] . Het DNA-nevenprofiel komt overeen met het DNA van [medeverdachte 1] . Van het DNA-nevenprofiel uit de bemonstering is het 13 miljoen keer waarschijnlijker dat [medeverdachte 1] de donor is dan wanneer dit niet zo is. Het hof is het met de rechtbank eens dat [medeverdachte 1] de donor is van het celmateriaal op het deel van de tie-wrap tussen het uiteinde en het slotje. Route weggenomen Audi A8 met kenteken [kenteken 2] en de auto met het kenteken [kenteken 3] Op camerabeelden gemaakt op het terrein van de aangevers is te zien dat op 30 december 2020 omstreeks 02:37 uur een personenauto van het merk Audi die op het terrein stond geparkeerd, wegrijdt nadat om 02:36 uur drie personen zijn ingestapt in het voertuig. Het hof begrijpt dat dit – gelet op de verklaring van [medeverdachte 3] – de Audi A8 van de aangevers betreft die is voorzien van het kenteken [kenteken 2] . Het kenteken [kenteken 2] is later die nacht twee keer vastgelegd door een ANPR-camera. Om 03:26 uur is de Audi A8 op de A27 ter hoogte van Nieuwegein geregistreerd en om 03:47 uur op de kruising van de N702 met de Polderdreef in Almere-Buiten. Op datzelfde tijdstip (03:47 uur) is door ANPR-camera’s een Audi A8 of S8 met het kenteken [kenteken 3] op diezelfde kruising in Almere-Buiten vastgelegd. Op de ANPR-foto is te zien dat het kenteken op de achterzijde van een personenauto is bevestigd, terwijl dat kenteken hoort bij een camper. Het kenteken [kenteken 3] blijkt eerder die nacht om 03:18 uur door een ANPR-camera te zijn vastgelegd op de A15 ter hoogte van Deil Oost (Gelderland). Uit raadpleging van Google Maps volgt dat dit punt ligt op een van de rijroutes vanaf Dreumel in de richting van de A2. De voertuigen zijn uiteindelijk samengekomen in Almere-Buiten. Uit het dossier blijkt dat het kenteken [kenteken 3] aan [verdachte] is te koppelen, omdat hij op 24 december 2020 (ongeveer één week voor de overval) een voertuig met daarin twee kentekenplaten met het kenteken [kenteken 3] heeft opgehaald bij het beslaghuis. Uit de politiesystemen blijkt bovendien dat [verdachte] vanaf 12 december 2020 een Audi A8, voorzien van het kenteken [kenteken 4] , op zijn naam heeft staan. [verdachte] is op 23 december 2020 ook als bestuurder van deze auto gecontroleerd. Het hof begrijpt – gelet op de verklaring van [medeverdachte 3] – dat de auto waarop het kenteken [kenteken 3] was bevestigd, de auto is geweest waarin [verdachte] heeft gereden op weg naar de overval en waar [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] zijn ingestapt na de overval op weg naar Lelystad. Link tussen de aangevers en [verdachte] Uit het dossier blijkt dat de aangevers (goede) bekenden zijn van de vader van [verdachte] . Ook heeft de aangeefster [verdachte] is in het verleden twee keer gezien en kennen volgens aangeefster de vader van [verdachte] en haar man elkaar al lang. Dat [verdachte] de aangevers kent wordt ook bevestigd door een proces-verbaal dat is gevoegd in hoger beroep van 23 maart 2026. Uit dit proces-verbaal blijkt dat [verdachte] de aangever [slachtoffer 4] heeft gebeld op 17 maart 2026 naar aanleiding van de verklaring die [medeverdachte 3] heeft afgelegd bij de politie. [medeverdachte 3] heeft overigens ook verklaard dat de vader van [verdachte] ‘een connectie’ was van de aangevers. [medeverdachte 3] heeft verder verklaard dat hij dacht dat de tip dat er € 100.000 in de woning lag van de vader van [verdachte] kwam, hoewel [verdachte] dit ‘niet met zoveel woorden’ tegen hem heeft gezegd. Zendmastgegevens van [verdachte] Uit het politieonderzoek is gebleken – en door de verdediging niet betwist – dat [verdachte] ten tijde van de overval de gebruiker was van het telefoonnummer + [telefoonnummer] . Uit zendmastgegevens van dit telefoonnummer blijkt dat de telefoon van [verdachte] verschillende reisbewegingen heeft gemaakt die overeenkomen met het verloop van de overval. Zo straalt de telefoon eerst een zendmast aan die dekking geeft aan de woning van [medeverdachte 1] op 29 december 2020 van 20:54 uur tot 22:11 uur. Daarna maakt de telefoon een reisbeweging naar Amsterdam en straalt de telefoon van 23:23 uur tot 23:46 uur een zendmast aan die dekking geeft aan het adres waar [medeverdachte 2] ten tijde van de overval woonachtig was. In de nacht van 30 december 2020 om 00:52 straalt de telefoon een zendmast aan in Lith (Gelderland). Tijdens de overval heeft de telefoon geen verbindingen geregistreerd. Later straalt de telefoon zendmasten aan in Vianen (03:24 uur) en Almere (03:52 uur), locaties die naar voren zijn gekomen in de netwerkmeting uitgevoerd op de route Dreumel-Almere. Iets later die nacht straalt de telefoon een zendmast aan in Lelystad (van 04:43 uur tot 04:58 uur). Uiteindelijk maakt de telefoon vanaf 06:45 uur weer contact met zendmasten in de regio West-Friesland. [medeverdachte 3] heeft verklaard dat [medeverdachte 2] in Amsterdam is opgehaald op weg naar de overval door [verdachte] en dat zij vervolgens zijn doorgereden naar de woning in Dreumel. [medeverdachte 3] heeft ook verklaard dat hij met [medeverdachte 2] na de overval weer bij [verdachte] is ingestapt en dat zij naar Lelystad zijn gereden. Volgens [medeverdachte 3] is het geld verdeeld in Lelystad vlakbij de locatie waar de portemonnee van de aangeefster later is teruggevonden. De zendmastgegevens van het telefoonnummer van [verdachte] sluiten dus aan bij de verklaring van [medeverdachte 3] . De zendmastgegevens komen ook overeen qua tijdstip en locatie met de twee ANPR-registraties van de weggenomen Audi A8 van aangevers in Vianen (03:24 uur) en in Almere (03:52 uur). Chatberichten voor en na de overval Uit het telefoontoestel van [medeverdachte 2] heeft de politie een groot aantal chatberichten uit de applicatie WhatsApp veiliggesteld waarvan een deel was verwijderd. De politie heeft de verwijderde berichten kunnen herstellen, maar hierbij is wel de woordvolgorde ‘gescrambled’ (verwisseld). Geen van de verdachten heeft betwist de gebruiker te zijn van de door de politie aan hen toegeschreven telefoonnummers. Er is door de verdachten ook niet betwist dat zij de in het dossier opgenomen en aan hen toegeschreven chatberichten hebben verstuurd. Voorafgaand aan de overval hebben de verdachten verschillende gesprekken gevoerd over het aanschaffen van auto’s: op 4 december 2020 zegt [medeverdachte 2] dat een auto (“bak”) moet worden geregeld (“fixen”) en dat ze dan kunnen gaan “happen”. op 11 december 2020 laat [verdachte] weten dat hij een A8 kan ophalen voor € 3.000,00 (“3k”). [medeverdachte 2] zegt even later dat hij “ [bijnaam 1] ” heeft gesproken die met “ [bijnaam 2] ” was en dat het een goede prijs (“goeie”) is. [verdachte] schrijft “laat ze daarom wat regelen”, waarop [medeverdachte 2] antwoordt dat hij “ [bijnaam 1] ” heeft gezegd “opschieten”. op 13 december 2020 schrijft [verdachte] “die gaat nu naar m’n vader” en hij laat weten op een (andere) auto een aanbetaling te hebben gedaan, maar nog steeds een geldbedrag mist van “ [bijnaam 1] ”. [medeverdachte 2] schrijft “we gaat dat regelen met die snotaap”. [verdachte] antwoordt “ja want dan hebben we 7 serie en a8”. [medeverdachte 2] zegt “we hadden nu gewoon twee waggie” en “gaan we het allemaal van hem afhalen”. Het hof merkt hierbij op dat [medeverdachte 3] ook wel “ [bijnaam 2] ” wordt genoemd. Het hof begrijpt uit deze gesprekken dat er werd gesproken over de aankoop van de Audi A8 en de BMW 735i (7 serie) die vanaf 12 december 2020 (Audi A8) en 21 december 2020 (BMWI 735i) op naam van [verdachte] hebben gestaan. [medeverdachte 2] was actief betrokken bij de aankoop van deze twee auto’s. Dit vindt bevestiging in de verklaring die [medeverdachte 2] ter terechtzitting in hoger beroep als getuige heeft afgelegd. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat deze berichten gingen over ‘het regelen van auto’s voor een klus en dat hij daar ook wat voor heeft gekregen’. Met ‘happen’ bedoelt [medeverdachte 2] - naar eigen zeggen - geld verdienen door het uitvoeren van ‘klussen’. De auto was volgens [medeverdachte 2] nodig om de klus te doen. De verklaring van [medeverdachte 2] bevestigt daarmee dat de auto’s niet voor [verdachte] persoonlijk bedoeld waren, maar dat deze geregeld moesten worden voor het uitvoeren van ‘klussen’ (het hof begrijpt: overvallen). Dit vindt ook steun in een chatgesprek tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 26 augustus 2021, waarin [medeverdachte 3] zegt – althans zo begrijpt het hof het bericht – dat de Audi A8 op naam van [verdachte] “van ons allemaal is”. Voorafgaand aan de overval hebben de verdachten ook verschillende chatgesprekken gevoerd over de planning van de overval: op 21 december 2020 vraagt [medeverdachte 2] aan [verdachte] of iedereen klaar (“ready”) is voor volgende week (“next week”) en zegt hij dat hij “honger” heeft. [verdachte] antwoordt “ik ook”. [medeverdachte 2] heeft hier ter terechtzitting in hoger beroep over verklaard dat met deze berichten werd bedoeld dat ‘iedereen geld wilde gaan verdienen met de klus’. op 22 december 2020 laat [medeverdachte 2] aan [medeverdachte 3] weten dat [verdachte] (“ [bijnaam 3] ”) “honger” heeft. [medeverdachte 3] antwoordt “jaa hij komt” en “die [betrokkene 2] zit toch vast”. [medeverdachte 2] zegt “we vertrouwen op hem”, “ik weet het” en “had hij me gezegt”. op 25 december 2020 schrijft [medeverdachte 2] naar [medeverdachte 1] dat maandag “aan” is, waarop [medeverdachte 1] antwoordt “zie je snel”. [medeverdachte 1] zegt “goede dingen”, wat [medeverdachte 2] bevestigt met dat hij “ready” is. [medeverdachte 1] zegt dan “nieuwe wagie ook daar”. op 28 december 2020 chat [medeverdachte 3] met zijn vriend [getuige 3] . De politie heeft dit gesprek aangetroffen op de telefoon van [getuige 3] . Deze berichten konden zonder dat de woordvolgorde is veranderd veilig worden gesteld. [getuige 3] schrijft dan “bigday”, waarop [medeverdachte 3] antwoordt “jaa we gaan in de avond” en “hoop goed daar”. op 28 december 2020 schrijft [medeverdachte 2] naar [verdachte] dat vandaag de “big day” is, wat [verdachte] bevestigt. Om 17:51 uur stuurt [medeverdachte 2] een locatie naar [verdachte] “ [adres 2] ”, “grote parkeerplaats”. Om 18:52 uur zegt [verdachte] “morgen 100 procent”. op 29 december 2020 schrijft [verdachte] naar [medeverdachte 2] “vuurwerk vanavond”, wat [medeverdachte 2] bevestigt met “vanavond 100”. [verdachte] zegt “jackpot”. Om 17:19 uur kunnen [verdachte] en [medeverdachte 2] “ [bijnaam 4] ” niet bereiken. [medeverdachte 2] denkt dat hij misschien “bij zijn vrouwtje thuis” is. [verdachte] zegt dat “hij weet wat gaande is”. [medeverdachte 2] zegt “geen stress”. Om 21:07 uur laat [medeverdachte 2] weten dat hij nu naar Amsterdam gaat rijden. Om 23:05 uur geeft [medeverdachte 2] de locatie door “ [adres 2] ”. Om 23:16 uur zegt [verdachte] “ben er”, waarop [medeverdachte 2] antwoordt “wacht effe op me ik ga nu komen ”. Het hof begrijpt uit deze chatgesprekken dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] in eerste instantie op maandag 28 december 2020 met elkaar hebben afgesproken en dat deze afspraak in het teken stond van geld verdienen door het uitvoeren van ‘een klus’ (het hof begrijpt: een overval). Het hof begrijpt uit de berichten dat de overval uiteindelijk niet is doorgegaan, omdat [verdachte] op 28 december 2020 om 18:52 uur schrijft ‘morgen 100 procent’. Dit blijkt ook uit de daarop volgende berichten van 29 december 2020 waarin wordt gesproken over ‘vuurwerk vanavond’. [medeverdachte 2] heeft overigens ook ter terechtzitting in hoger beroep als getuige verklaard dat de berichten over vuurwerk gingen over ‘die klus’ en dat hij van tevoren over ‘die overval’ heeft gesproken. De berichten van 29 december 2020 tussen [verdachte] en [medeverdachte 2] komen ook overeen met de zendmastgegevens van het telefoonnummer van [verdachte] en de verklaring van [medeverdachte 3] , die heeft verklaard dat [medeverdachte 2] onderweg naar de overval in Amsterdam is opgehaald. In de periode kort na de overval zijn er ook verschillende chatgesprekken geweest die naar het oordeel van het hof verband houden met de overval in Dreumel: op 30 december 2020 om 10:49 uur schrijft [medeverdachte 3] aan [getuige 3] “ben net ene uur terug maar lag er niet iedereen 2 kop per man” en “hij had het echt niet”. Om 18:20 uur stuurt [medeverdachte 3] een schermafbeelding van een chatgesprek met ‘ [bijnaam 3] ’ (het hof begrijpt [verdachte] ), waarin staat geschreven “ik moet zo met me pa naar die man dus niemand moet me appen tot gehoor van mij snap je”. [medeverdachte 3] schrijft “die man heeft vermoedens”. [getuige 3] vraagt “kende hij jullie”, waarop [medeverdachte 3] antwoordt “neee”. op 30 december 2020 vanaf 18:34 uur probeert [medeverdachte 2] contact te leggen met [medeverdachte 6] . [medeverdachte 2] schrijft “die [bijnaam 3] heeft ons nodig man” en “we moeten deze man gaan helpen”. op 30 december 2020 om 23:27 uur stuurt [medeverdachte 2] naar [verdachte] een locatie “ [adres 3] ” en “lidl”, waarop [verdachte] om 23:31 uur antwoordt “ben er”. op 2 januari 2021 om 14:34 uur laat [verdachte] aan [medeverdachte 2] weten dat de afspraak is om vanavond met zijn vader te gaan. [medeverdachte 2] zegt te willen bespreken “hoe we dit moeten aanpakken”. [verdachte] schrijft “ben ik op anpr gehit” en zegt “moet straks andere nummerborde klemmen”. [medeverdachte 2] zegt “doe dat” en “laat me weten”. op 2 januari 2021 om 18:46 uur schrijft [medeverdachte 3] aan [getuige 3] “hele gedoe met deze torrie man”. Als [getuige 3] vraagt “hoezo”, antwoordt [medeverdachte 3] “ [bijnaam 3] ze vader is bedreigt met gannu” en “die vader van [bijnaam 3] zeg hij heeft daar ligge”. Het hof begrijpt uit deze berichten dat er na de overval problemen zijn ontstaan tussen de aangevers en (de vader van) [verdachte] . De berichten zijn relatief kort na de overval gestuurd en sluiten aan bij wat zich – zoals uit het dossier blijkt – na de overval heeft afgespeeld. Aangever [slachtoffer 4] heeft direct na de overval aan de politie ter plaatse verteld dat hij vrijwel zeker wist wie één van de verdachten was. De volgende dag heeft aangever [slachtoffer 4] aan de politie laten weten dat dit vermoeden ziet op [verdachte] (“de zoon van [vader verdachte] ”). Aangever [slachtoffer 4] is in de avond van 30 december 2020 naar Noord-Holland gereden om zijn vermoeden met [vader verdachte] te bespreken en naar [verdachte] op zoek te gaan. Op 30 december 2020 om 21:56 uur vraagt [vader verdachte] via de chat aan [verdachte] om naar huis te komen, zodat zij samen naar aangever [slachtoffer 4] (“mijn naamgenoot”) kunnen gaan. [verdachte] antwoordt op diezelfde dag om 22:01 uur “morgen gaan we erheen”. Het bericht van [medeverdachte 3] ‘dat het er niet lag’ en dat er ‘2 kop de man’ was sluiten bovendien aan bij de verwachting van alle verdachten dat er € 100.000 in de woning zou liggen en dat ze uiteindelijk ongeveer € 2.000 per persoon hadden gekregen. Het hof komt tot de conclusie dat de hierboven opgenomen chatberichten allemaal verband houden met de overval in Dreumel. Daarbij merkt het hof op dat [medeverdachte 2] in hoger beroep als getuige heeft verklaard dat – in elk geval – een gedeelte van de berichten gingen over het regelen van auto’s voor de overval en de wens om geld te verdienen met ‘een klus’ (het hof begrijpt: een overval). De berichten sluiten ook aan bij de verklaring van [medeverdachte 3] en hetgeen hierboven verder is opgenomen over de andere bewijsmiddelen die zich in het dossier bevinden. Conclusie ten aanzien van het bewijs Het hof komt tot de conclusie dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] de overval in Dreumel hebben gepleegd en dat zij zich schuldig hebben gemaakt aan diefstal met (bedreiging van) geweld op grond van: de verklaringen die [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] in hoger beroep als getuige hebben afgelegd; de verklaringen van de aangevers; de conclusie dat [medeverdachte 1] de donor is van het celmateriaal op het deel van de tie-wrap tussen het uiteinde en het slotje; de route van de gestolen Audi A8 en de personenauto met het kenteken [kenteken 3] die te koppelen is aan [verdachte] ; de link tussen de aangevers en [verdachte] ; de zendmastgegevens van het telefoonnummer van [verdachte] ; de chatberichten die hierboven zijn opgenomen. Medeplegen Het hof stelt – mede gelet op de verklaring van [medeverdachte 3] – vast dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] tijdens de overval in de woning in Dreumel aanwezig waren en dat [verdachte] de bestuurder van de vluchtauto was. Dit komt overeen met de verklaring van de aangevers, die hebben verklaard dat er vier mannen in hun slaapkamer stonden. Het hof stelt verder vast dat de daders in de slaapkamer bij de aangevers hebben gestaan met wapens. [medeverdachte 3] en [medeverdachte 6] zijn vervolgens met de aangeefster [slachtoffer 5] naar boven gegaan om geld te zoeken. De kleine overvaller die volgens de aangeefster aan haar haren heeft getrokken en haar in het gezicht heeft geslagen is [medeverdachte 1] geweest, zoals ook door [medeverdachte 3] is bevestigd. Het hof leidt hieruit af dat alle verdachten een eigen rol hadden tijdens de overval. [medeverdachte 3] heeft – naar eigen zeggen – via het raam de toegang tot de woning verschaft en (al dan niet met [medeverdachte 6] en de aangeefster) gezocht naar geld. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 6] hebben bij de slachtoffers gestaan. Nu uit de verklaringen van de aangevers blijkt dat er toen wapens waren en dit ook door [medeverdachte 3] is bevestigd, gaat het hof er van uit dat [medeverdachte 6] en [medeverdachte 2] (in elk geval) toen in die slaapkamer aanwezig waren en de wapens hadden. [medeverdachte 1] was ook in de woning aanwezig en heeft geweld tegen de aangeefster gebruikt. [verdachte] heeft als bestuurder van de vluchtauto opgetreden. Daar komt bij dat de verdachten voorafgaand aan de overval al met elkaar hebben afgestemd wanneer de overval zou plaatsvinden en hebben zij daartoe de nodige voorbereidingen getroffen. [medeverdachte 2] en [verdachte] hebben zich voor de overval actief bezig gehouden met het regelen van een (vlucht)auto voor de overval. [verdachte] heeft ook valse kentekenplaten geregeld voor de (vlucht)auto. [medeverdachte 2] heeft bovendien als getuige verklaard dat er voorafgaand aan de overval dingen met hem waren besproken over de overval. Er was dus sprake van een vooraf voor alle verdachten duidelijk plan en de verdachten hebben in die wetenschap gehandeld. De verdachten zijn nadat zij plannen hadden gemaakt voorafgaand aan de overval vanuit Noord-Holland naar de woning in Dreumel gereisd. Na de overval zijn de verdachten in twee voertuigen, waaronder de Audi A8 van de aangevers weggereden om de buit te verdelen. Hierbij heeft iedereen een gelijk deel gekregen van de buit. Dit blijkt zowel uit chatberichten (‘iedereen 2 kop per man’) als ook uit de verklaring van [medeverdachte 3] . Hoewel [verdachte] niet in de woning is geweest kan hij als medepleger worden aangemerkt van de overval. Hij is actief betrokken geweest bij het regelen van een (vlucht)auto voor de overval en de gestolen kentekenplaten waarmee de overval is begaan. Hij heeft de vluchtauto naar Dreumel gereden en na de overval ook naar de plek waar de buit is verdeeld en bovendien een gelijk deel van de buit gekregen. Tot slot blijkt uit het dossier en de verklaring van [medeverdachte 3] dat [verdachte] de link is geweest naar de aangevers. Op grond van het voorgaande is het hof van oordeel dat de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten is komen vast te staan. De bijdrage van de verdachte aan het tenlastegelegde is van dusdanig gewicht geweest dat deze moet worden aangemerkt als medeplegen. Het hof acht daarmee het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld bewezen. 5.2.4 Zaaksdossier Zwenkau Op 7 januari 2021, een week na de overval in Dreumel, wordt een woning overvallen in Avenhorn. Voor deze overval worden alle vier de verdachten vervolgd: [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] . Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft betoogd dat de verdachte – anders dan de rechtbank heeft geoordeeld - voor betrokkenheid als medepleger van de diefstal met geweld zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend kan worden veroordeeld. De rol van [verdachte] is immers een rol van voldoende gewicht om van medeplegen te kunnen spreken. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat conform het oordeel van de rechtbank [verdachte] enkel voor medeplichtigheid aan deze overval kan worden veroordeeld. Oordeel van het hof Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van medeplegen van diefstal met geweld is gekomen in de zaken tegen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en verenigt zich met die beslissingen. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Voor wat betreft de zaak tegen [verdachte] is het hof van oordeel – anders dan de rechtbank – dat de rol die [verdachte] in dit zaaksdossier heeft vervuld als medeplegen kwalificeert en niet als medeplichtigheid. Gelet op het verhandelde in hoger beroep heeft het hof op dit punt in de overwegingen van de rechtbank een nuancering en aanvulling opgenomen. Het hof komt anders dan de rechtbank tot de conclusie dat niet is vast te stellen wie de schutter van de geloste schoten is geweest. Door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan. In de nacht van 7 januari 2021 heeft rond 01:30 uur in een woning aan [adres 4] in Avenhorn een gewapende woningoverval plaatsgevonden, waarbij onder meer contant geld, een portemonnee met inhoud en autosleutels zijn weggenomen. Aangever [slachtoffer 6] is edelsmid van beroep en heeft een werkplaats aan huis. [slachtoffer 6] en zijn partner [slachtoffer 7] lagen te slapen toen drie mannen met bivakmutsen de woning betraden. Twee van de daders hadden een vuurwapen. [slachtoffer 6] heeft in zijn slaapkamer met de overvallers gevochten en is onder andere op zijn hoofd geslagen met een hard voorwerp. Tijdens het gevecht met een van de overvallers heeft [slachtoffer 6] hem hard in een van zijn vingers gebeten. [slachtoffer 7] is haar partner komen helpen en heeft ook met de overvallers gevochten. Toen [slachtoffer 7] haar partner [slachtoffer 6] wilde helpen, is een van de overvallers met een wapen op haar afgekomen. Hij heeft een vuurwapen tegen haar hals gedrukt en heeft geschoten. Gebleken is dat [slachtoffer 7] een groot gat in haar hals had en dat sprake was van een schotwond. Uit het dossier, de toelichting op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7] en de slachtofferverklaring zoals die ten overstaan van het hof is afgelegd blijkt dat [slachtoffer 7] tot op heden – onder meer – een blijvende tinnitus heeft opgelopen. De schotwond in de hals en de blijvende tinnitus zijn naar het oordeel van het hof te kwalificeren als zwaar lichamelijk letsel als bedoeld in artikel 82 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). De verdachten zijn met een BMW gekomen en na de overval ook weer in die BMW vertrokken. Deze BMW was door [verdachte] en [medeverdachte 2] geregeld en werd door [verdachte] bestuurd. Verklaring [medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij voor de overval al wist van het plan. Dit heeft hij ook besproken met zijn vriend [getuige 3] . Op de dag zelf was hij bij [medeverdachte 1] thuis en daar heeft hij gezien: [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] (het hof begrijpt: [medeverdachte 6] ) en [verdachte] . Rond een uur of half een (’s-nachts) zijn zij naar woning in Avenhorn gereden. Zowel [medeverdachte 3] als [medeverdachte 1] hadden een schroevendraaier bij zich. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 6] hadden een wapen mee. [medeverdachte 6] had een wapen van het merk Smith en Wesson mee. [medeverdachte 2] had de CZ. Deze had hij ten tijde van de overval ook in zijn handen. [medeverdachte 1] heeft met de mannelijke bewoner gevochten en de mannelijke bewoner heeft [medeverdachte 1] in een van zijn vingers gebeten. Vervolgens heeft [medeverdachte 1] de mannelijke bewoner met een lamp geslagen. [medeverdachte 3] heeft een schot gehoord. Hij denkt dat [medeverdachte 2] heeft geschoten. Ze waren met de BMW van [verdachte] (het hof begrijpt: [verdachte] ) gekomen en met die auto zijn ze ook weer vanaf de woning in Avenhorn vertrokken. [verdachte] was de bestuurder. Voor de overval was er een voorbespreking bij [medeverdachte 1] geweest. Er zou daar (in de woning in Avenhorn) goud zijn en mogelijk ook cash. Het ging om iemand die professioneel met goud bezig was: een goudsmid aan huis. Het hof is – zoals hiervoor is overwogen – van oordeel dat de verklaringen van [medeverdachte 3] voor het bewijs gebezigd kunnen worden. Dat [medeverdachte 1] door de mannelijke bewoner in zijn vinger is gebeten wordt bevestigd door de verklaring van zijn ex-partner [getuige 8] . Zij heeft ten overstaan van de politie verklaard dat [medeverdachte 1] op een avond ‘toen hij iets ging doen’ in zijn vinger is gebeten. Zij heeft de vinger verzorgd. Dit heeft zij ten overstaan van de rechter-commissaris bevestigd. Dat [medeverdachte 1] ten tijde van deze woningoverval in zijn vinger is gebeten leidt het hof af uit het volgende. Volgens [getuige 8] was [medeverdachte 1] in zijn vinger gebeten toen ze ‘met zijn allen op pad gingen’. De ‘ [bijnaam 5] ’ belde via video de volgende dag en had toen ook zijn rug bezeerd, zo heeft zij verklaard. [medeverdachte 2] was in die periode woonachtig in Rotterdam. Uit berichtenverkeer (Telegram) tussen [medeverdachte 2] en zijn ex-partner [getuige 9] op 8 januari 2021 en informatie van de huisarts van [medeverdachte 2] van 15 januari 2021 en zijn verklaring ten overstaan van de politie op 25 mei 2022 leidt het hof af dat [medeverdachte 2] toen letsel aan zijn ribben had en dat hij over dit letsel in het videogesprek met [medeverdachte 1] sprak waarover [getuige 8] heeft verklaard. Op grond hiervan concludeert het hof dat het letsel aan de vinger van [medeverdachte 1] door een beet is ontstaan op 7 januari 2021. Verklaring [medeverdachte 2] Ten overstaan van het hof heeft [medeverdachte 2] als getuige verklaard dat de berichten op 6 januari 2021 in de avond erover gingen dat [medeverdachte 3] hem vroeg of hij ( [medeverdachte 2] ) hem ( [medeverdachte 3] ) kon ophalen. Eerder was gesproken over een klus bij een goudsmid. Er waren meerdere personen aanwezig bij die bespreking. Met hem werd gesproken over hoe ze het ongeveer wilden doen. Ook werd er besproken of er goud, ‘goldies’ aanwezig zou zijn. De bedoeling was dat een paar mensen naar binnen zouden gaan om het goud te halen. Er zou een BMW gebruikt worden. Hij zou meedelen in de buit. Het gesprek over ‘cz bro’ gaat over een wapen. Er werd een vraag over een wapen gesteld. Hij kende mensen die in wapens handelen. Dat [medeverdachte 2] die avond in Noord-Holland was leidt het hof af uit het feit dat uit ARS-gegevens is op te maken dat een voertuig (Audi A2) met kenteken [kenteken 5] , op 6 januari 2021 rond 23:40 uur (dus in de uren voorafgaand aan de overval in Avenhorn) over de N242, vanaf de [adres 6] in Alkmaar in de richting van Heerhugowaard/Broek op [adres 5] rijdt. Dit voertuig stond op naam van de moeder van [medeverdachte 2] , maar werd ook door hem gebruikt. Het hof meent dat dit feit in combinatie met de berichtenuitwisselingen en de verklaring van [medeverdachte 3] de conclusie rechtvaardigt dat [medeverdachte 2] die avond naar Noord-Holland is gekomen en mee is gegaan naar Avenhorn. Verklaring [getuige 3] heeft tegenover de rechter-commissaris verklaard dat [medeverdachte 3] hem heeft verteld over de overval in Avenhorn op een goudsmid, dat [medeverdachte 3] daarbij betrokken was, dat [medeverdachte 3] mee naar binnen is gegaan, dat er is geschoten en dat hij heeft gehoord dat er iemand in zijn vinger is gebeten. Deze verklaring van [getuige 3] wordt onderbouwd door chatgesprekken tussen [getuige 3] en [medeverdachte 3] uit die periode. Berichtenuitwisselingen In de telefoon van [medeverdachte 2] bevinden zich berichten die zijn uitgewisseld tussen de verdachten en tussen de verdachten en anderen, die naar het oordeel van het hof gaan over de woningoverval in Avenhorn. Zo zijn er berichten over ‘goud’, ‘gol(d)(ies)’ en ‘goudsmit’. Aangever [slachtoffer 6] is edelsmid van beroep en hij had een werkplaats aan huis, met een kluis met daarin zijn voorraad goud en zilver. In berichtenuitwisselingen eind december 2020, begin januari 2021 wordt gesproken over goud, gol en goldies. Zo zegt [medeverdachte 8] (een bekende van de verdachten) tegen [medeverdachte 2] op 20 december 2020: “Morgen of overmorgen ga ik die ene” (…) “die Goud”. [medeverdachte 2] zegt dan “Is cool, check hem goed”. Op 23 december 2020 zegt [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 2] : “up ook niet wat goldies dan doen”. Op 3 januari 2021 zegt [medeverdachte 2] tegen [medeverdachte 6] : “ [bijnaam 6] gaan we die gol doen”. Het hof gaat ervan uit dat waar er in deze berichten wordt gesproken over ‘die Goud’, ‘Goldies’ en ‘Gol’, dat er dan wordt gesproken over ‘de goudsmid’, refererend aan het beroep van [slachtoffer 6] . Voor deze interpretatie ziet het hof overtuigend bewijs in de berichtenuitwisseling door [medeverdachte 3] op 6 januari 2021 waarin hij expliciet de benaming goudsmid gebruikt, in combinatie met de term ‘goldies’. Hij zegt namelijk tegen [getuige 3] dat hij vanavond “een goeie torri heeft, bij goldies goudsmit in osso”. Het hof begrijpt dit bericht zo dat [medeverdachte 3] hier spreekt over een overval (torri) op een goudsmid in huis (in osso), welke overval dus ook daadwerkelijk die nacht heeft plaatsgevonden. De verdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben als getuige in hoger beroep verklaard dat de chats over hasj gaan. Gelet op het voorgaande en in het bijzonder de verklaring van [medeverdachte 3] wordt deze verklaringen als ongeloofwaardig terzijde gesteld. Medeplegen Uit de bewijsmiddelen leidt het hof af dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] de drie daders zijn geweest die (in elk geval) de woning van [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] in Avenhorn zijn binnengegaan en dat [verdachte] de bestuurder van de vluchtauto is geweest. Uit de verklaringen van [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] als getuige in hoger beroep blijkt dat er voorafgaand aan de overval een overleg heeft plaatsgehad waarin het plan om de woning te overvallen is besproken. Dit blijkt eveneens uit de berichtenuitwisselingen die hebben plaatsgevonden. [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [verdachte] en [medeverdachte 1] hebben samen het plan opgevat om de woning te overvallen, zij zijn gezamenlijk naar de woning toegegaan en vervolgens midden in de nacht zijn in elk geval [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] en mogelijk [medeverdachte 6] met in ieder geval twee vuurwapens de woning binnen gegaan. Daarmee hebben zij nauw en bewust samengewerkt om de bewoners in de slaapkamer ‘onder controle te houden’ en de buit mee te nemen. Zij hebben dan ook allen een rol van voldoende gewicht gehad bij de gezamenlijke uitvoering van de woningoverval en kunnen om die reden als medepleger van de woningoverval worden aangemerkt. Ten aanzien van de rol van [verdachte] overweegt het hof nog het navolgende. Op grond van de bewijsmiddelen stelt het hof vast dat [verdachte] betrokken is geweest bij de aanschaf van de BMW, dat hij als bestuurder van de vluchtauto heeft opgetreden en op grond van de verklaring van [medeverdachte 3] dat hij altijd meedeelde in de buit en ook hetzelfde deel kreeg als de anderen omdat zijn rol als bestuurder van de vluchtauto belangrijk was omdat, zo begrijpt het hof, voor de vlucht een goede chauffeur nodig was en er toen een avondklok gold. In het bijzonder heeft [medeverdachte 3] ten aanzien van deze verdenking verklaard op de vraag: ‘kreeg hij ( [verdachte] ) dan ook minder van de opbrengst?’ ‘Nee, je hebt gezien wat hij gedaan heeft. Hij heeft die auto voor zichzelf gehouden’ en ‘de opbrengst wordt eerlijk verdeeld, de chauffeur krijgt hetzelfde gewoon’. Hoewel de verdachte ten overstaan van het hof heeft verklaard dat hij bij deze overval niet heeft meegedeeld in de buit, acht het hof dit niet aannemelijk geworden. Zijn rol bij de aanschaf van de vluchtauto en het besturen ervan kunnen als een belangrijke en onmisbare rol worden beschouwd. Bovendien kan uit de verklaringen van [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] en uit de berichtenuitwisseling worden afgeleid dat de overval vooraf in de groep, waarvan ook [verdachte] deel uitmaakte, was besproken. In dit verband overweegt het hof nog het volgende. Voorafgaand aan de woningoverval in Avenhorn hadden al vier overvallen plaatsgevonden. De woningoverval in de Goorn op 8 augustus 2020, de overval op het tankstation in Nieuwe Niedorp op 9 augustus 2020, de woningoverval in Dreumel op 30 december 2020 en dan een week later deze overval. In alle gevallen treedt [verdachte] op als chauffeur en regelt hij de vluchtauto. Bovendien blijkt uit wat ten aanzien van deze andere overvallen is overwogen dat [verdachte] meedeelde in de buit en ook bij de voorbesprekingen aanwezig was. Gelet op zijn rol in die overvallen en hetgeen ten aanzien van deze overval hiervoor is overwogen is het hof van oordeel dat zijn rol van voldoende gewicht is en dus als die van medepleger kan worden gekwalificeerd. Schutter Uit de verklaring van mevrouw [slachtoffer 7] volgt dat een van de overvallers met een wapen op haar af is gekomen. Hij heeft een vuurwapen tegen haar hals gedrukt en heeft geschoten. Uit deze verklaring begrijpt het hof dat dit de door haar geduide ‘tweede overvaller’ is geweest. Deze persoon zou tussen de 1.74 en 1.77 meter lang zijn geweest, tussen de 20 en 25 jaar en droeg gezichtsbedekking. Uit de verklaring van [medeverdachte 3] blijkt dat zowel [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] als hijzelf in de woning zijn geweest. Op grond van de verklaringen van [slachtoffer 7] , in het bijzonder de kenmerken van de schutter die zij noemt, en de omstandigheid dat meerdere verdachten in de woning/slaapkamer zijn geweest, komen naar het hof meerdere verdachten in aanmerking voor de vaststelling de schutter te zijn geweest. Immers zowel [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en mogelijk ook nog een derde verdachte passen binnen de vaststellingen die het hof kan doen. Gelet hierop concludeert het hof dat het niet mogelijk is om vast te stellen wie de schutter is geweest. Wel kan worden vastgesteld dat een van de aanwezige daders hiervoor verantwoordelijk is. Conclusie Het hof komt op grond van de bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, tot de conclusie dat de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] betrokken zijn geweest bij de gewelddadige woningoverval in Avenhorn en dat dit gekwalificeerd kan worden als medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld, zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend. 5.2.5. Zaaksdossier Zulpich Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 2] en [verdachte] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging van) geweld. Het bewijs daarvoor volgt uit: de aangiftes; een vluchtauto die gekoppeld kan worden aan [verdachte] ; verschillende chatberichten voor en na de overval die tussen de verdachten zijn uitgewisseld en die verband houden met de overval; de aanwezigheid van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] voorafgaand aan de overval in de woning van [medeverdachte 1] ; de aanwezigheid van [medeverdachte 2] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 1] en [verdachte] in de loods van [verdachte] in [locatie] voor en na de overval; een foto van [medeverdachte 7] met een wapen die vlak voor de overval is gemaakt en waarbij het wapen overeenkomt met het wapen dat bij de overval is gebruikt; het aantreffen van de weggenomen autosleutel op de vluchtroute; de verklaring van [medeverdachte 4] ; camerabeelden. Daar komt bij dat [medeverdachte 3] in hoger beroep een verklaring heeft afgelegd die de bovenstaande bewijsmiddelen bevestigt. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van het hof. Oordeel van het hof Zaaksdossier Zulpich gaat over een woningoverval in Heerhugowaard in de nacht van 4 juni 2021. Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 2] en [verdachte] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging van) geweld. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen en daar aanvullen waar nodig met verklaringen van de verdachten en bewijsmiddelen die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd. Het hof gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Verklaring [medeverdachte 3] in hoger beroep [medeverdachte 3] heeft in hoger beroep bij de politie en ter terechtzitting als getuige verklaard dat hij wist van de overval, maar dat hij er niet bij aanwezig is geweest. [medeverdachte 3] is wel een week voor de overval op locatie geweest, maar de overval is toen niet doorgegaan omdat er politie kwam aanrijden. [medeverdachte 3] zou achteraf over de overval hebben gehoord in restaurant [eetgelegenheid] (het hof begrijpt: eetgelegenheid [eetgelegenheid] in Opmeer waarover ook is gesproken in het zaaksdossier Oberhof). [medeverdachte 3] heeft gehoord dat [medeverdachte 6] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , ‘ [medeverdachte 10] ’ en [verdachte] betrokken waren bij de overval. [verdachte] was de bestuurder van de auto waarmee naar de overvallocatie is gereden en waarmee na de overval weer is gevlucht. [medeverdachte 3] heeft gehoord dat er € 200 per persoon is buitgemaakt. Verklaringen van de [slachtoffers 8 en 10] en [slachtoffer 9] De aangevers hebben verklaard dat in de nacht van 4 juni 2021 vijf mannen met bivakmutsen hun woning zijn binnengekomen. De overvallers hebben daartoe het rooster van het lichtvenster van de garage verwijderd en het uitzetraam opengebroken, waarna één van de overvallers naar binnen is geklommen en toegang heeft verleend aan de andere overvallers. Tenminste twee van hen hadden een vuurwapen en één van hen had een koevoet. Een van de wapens had een demper. De aangevers zijn vastgebonden en geblinddoekt. De aangever [slachtoffer 8] is meermaals geslagen met de koevoet. Zijn vrouw, [slachtoffer 9] , is bedreigd met een vuurwapen. Hun zoon, [slachtoffer 10] , is ook met de koevoet geslagen. Er is ook een hete strijkbout op de bovenarm van de zoon nabij de schouder gezet, waardoor een tweede en derdegraads brandwond is ontstaan. De overvallers zijn in de auto van de aangevers weggereden, een Audi Q7 met kenteken [kenteken 6] . Van de aangevers zijn ook een telefoon en een geldbedrag weggenomen. Camerabeelden Uit forensisch onderzoek is gebleken dat een hek van gaas op het bedrijventerrein waar de woning van de familie [slachtoffers 8 en 10] / [slachtoffer 9] zich bevindt naar beneden is gedrukt. Op deze manier is het mogelijk geweest voor de overvallers het bedrijventerrein te betreden en naar de achterzijde van de woning te lopen. Op camerabeelden van een bedrijf gevestigd op het bedrijventerrein is te zien dat omstreeks 02:32 uur een auto van het type Sedan het parkeerterrein van een naastgelegen bedrijf oprijdt. Omstreeks 02:33 uur zijn vijf personen te zien die in de richting van het hekwerk lopen. Uit de camerabeelden kan worden afgeleid dat één persoon in de auto achterblijft, omdat er af en toe licht brandt in of bij de auto. Omstreeks 03:58 uur komt er van rechts een auto aangereden die stopt bij de geparkeerde auto. Omstreeks 03:59 uur is te zien is dat één persoon naar de passagierszijde van de geparkeerde auto loopt en dat de verlichting van de auto aangaat. Omstreeks 04:00 uur rijdt de auto weg. De andere auto rijdt er achteraan. Uit de camerabeelden blijkt dus dat één persoon in de auto heeft gewacht op de andere overvallers. Dit komt overeen met de verklaring van [medeverdachte 3] dat [verdachte] de bestuurder is geweest bij deze overval. [verdachte] heeft overigens ook zelf ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij de bestuurder is geweest in dit onderzoek. Het hof gaat ervan uit dat de geparkeerde auto op de beschreven beelden de auto betreft waarmee de overvallers met [verdachte] als bestuurder naar de plaats van het delict zijn gereden. De tweede auto is de gestolen Audi Q7 van [slachtoffer 8] . Het hof betrekt daarbij dat de aangever [slachtoffer 8] heeft verklaard dat hij heeft gezien dat zijn gestolen auto wegreed in de richting van [adres 5] . Later zag hij van links weer twee auto’s aankomen, die vlak achter elkaar reden. De achterste auto herkende hij aan het kenteken als zijn eigen auto. Aantreffen Audi Q7 aan de [adres 7] in Winkel Kort na de overval is de gestolen auto van de [slachtoffers 8, 9 en 10] teruggevonden aan de [adres 7] in Winkel. Uit de getuigenverklaring van [getuige 4] volgt dat deze auto daar is geparkeerd en dat een groep jongens in een grijze personenauto, type Sedan zijn weggereden. De vluchtauto reed met hoge snelheid weg in oostelijke richting. [medeverdachte 2] heeft ter terechtzitting in hoger beroep als getuige verklaard dat hij denkt dat een grijze auto is gebruikt. Het zou kunnen dat het een Sedan was. Het hof merkt daarbij op dat op de hierboven beschreven camerabeelden gemaakt van het terrein van de aangevers ook een grijze sedan te zien is. De auto die is gezien door [getuige 4] komt dus qua type overeen met de auto die is gezien op de camerabeelden. Vluchtauto Op camerabeelden van de [adres 8] in Winkel van 4 juni 2021vanaf 04:08 uur is een Volvo C70 Coupe uit de jaren 1998-2005 te zien. De politie herkent deze auto als de vluchtauto. Uit onderzoek van de politie blijkt dat deze auto aan [verdachte] kan worden gekoppeld. In die periode had [verdachte] zo’n auto op zijn naam staan en uit foto’s opgeslagen in zijn telefoon blijkt dat hij deze auto ook gebruikte in de periode rondom de overval. [verdachte] heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat ‘het waarschijnlijk wel zo is’ dat deze auto van hem is als deze door de politie aan hem is toegeschreven. Chatberichten In het dossier bevinden zich verschillende chatberichten in de periode voorafgaand aan de overval die over het regelen van wapens en het plannen van de overval gaan: op 11 mei 2021 is er een chatgesprek tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] waarin gesproken wordt over 765, dempers, “eropzette” en adapters. op 24 mei 2021 stuurt [medeverdachte 2] een audiobericht aan [medeverdachte 7] , waarin [medeverdachte 2] vraagt of alles “ready” is, omdat hij een datum moet gaan prikken voor dat wat ze gaan doen. In een chatbericht dat daarop volgt wordt gesproken over een adapter, een “pijppie” en “erop draaije”. En: “we alles wannrr ready gaan”. uit chatberichten tussen [medeverdachte 2] en [verdachte] blijkt dat op 31 mei 2021 een afspraak wordt gemaakt bij eetgelegenheid [eetgelegenheid] in Opmeer. [medeverdachte 2] wil even wat dingen bespreken met [verdachte] Om 17:39 uur maakt de telefoon van [medeverdachte 2] verbinding met de wifi van dat restaurant. op 2 juni 2021 chat [medeverdachte 3] aan [medeverdachte 2] dat “ [bijnaam 3] (het hof begrijpt: [verdachte] ) vraagt of hij morgen ready is”. [medeverdachte 2] antwoordt hierop bevestigend en chat aan [medeverdachte 3] dat hij niet moet vergeten om contact op te nemen met “ [bijnaam 1] ” en “ie en wat dan hoe weet”, wat het hof vertaalt als ‘dan weet ie hoe en wat’. Het hof begrijpt de chatberichten zo dat er wapens geregeld moeten worden voor een overval. Als dit geregeld is kan de overval plaatsvinden (“we alles wnnrr ready gaan”). Dat de gesprekken over wapens gaan wordt bevestigd door [medeverdachte 2] als getuige in hoger beroep. Hij heeft immers verklaard over deze gesprekken dat het klopt dat hij met [medeverdachte 7] over wapens heeft gepraat. Met de ‘765’ werd een ‘CZ’ wapen bedoeld. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] zijn voor de overval in de woning van [medeverdachte 1] Uit het dossier blijkt dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] voor de overval in de woning van [medeverdachte 1] zijn geweest. Dit blijkt onder andere uit telefooncontacten tussen [medeverdachte 2] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] , zendmastgegevens van de telefoon van [medeverdachte 2] , telefoongegevens van [medeverdachte 1] en ARS-gegevens van de auto van de (ex-)vriendin van [medeverdachte 2] . [medeverdachte 2] heeft dit bevestigd door als getuige in hoger beroep te verklaren dat hij voorafgaand aan de overval in de woning van [medeverdachte 1] is geweest. Aanwezigheid in loods [verdachte] voor en na de overval Uit het dossier blijkt dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 1] en [verdachte] in de periode voorafgaand aan de overval en daarna in de loods van [verdachte] in [locatie] zijn geweest. Dit kan geconcludeerd worden op basis van: een pintransactie van [verdachte] bij tankstation [tankstation 2] in [locatie] om 01:45 uur (zo’n 45 minuten voor de overval) in de nabijheid van zijn loods; zendmastgegevens van de telefoon van [medeverdachte 1] , die nog geen tien minuten na die pintransactie een zendmast aanstraalt die dekking geeft aan de loods van [verdachte] ; de zendmastgegevens van de telefoons van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] na de overval waaruit blijkt dat beide telefoons een zendmast aanstralen die dekking geeft aan de loods van [verdachte] . De telefoon van [medeverdachte 1] blijft tot 07:08 uur een zendmast aanstralen in de omgeving van de loods van [verdachte] . [medeverdachte 2] heeft ter terechtzitting als getuige bevestigd dat hij op de avond van de overval in de loods in [locatie] is geweest. Tijdens de overval zijn er geen registraties van de telefoons van [medeverdachte 2] , [medeverdachte 1] en [verdachte] . Dit komt overeen met de verklaring van [medeverdachte 2] als getuige, waarin hij heeft verklaard dat hij zijn telefoon op vliegtuigstand heeft gezet om te voorkomen dat later gezien kon worden waar hij was geweest. Aantreffen autosleutels De autosleutels van de gestolen Audi Q7 zijn een paar dagen na de overval teruggevonden op de [adres 9] in Winkel. Uit raadpleging van Google Maps blijkt dat deze locatie past in de route van de [adres 7] in Winkel naar de loods van [verdachte] in [locatie] . Verklaring van [medeverdachte 4] [medeverdachte 4] heeft verklaard dat hij van [verdachte] heeft gehoord dat [verdachte] betrokken is geweest bij de overval in Heerhugowaard en dat de gestolen auto is weggereden naar Winkel. Voor wat betreft de betrouwbaarheid van de verklaring van [medeverdachte 4] verwijst het hof naar hetgeen daarover is overwogen in paragraaf 5.1.3. Het hof merkt daarbij op dat de verklaring van [medeverdachte 4] overeen komt met het aantreffen van de gestolen auto aan de [adres 7] in Winkel, de camerabeelden hiervan en de later teruggevonden autosleutels van de gestolen auto in Winkel. Gebruikte wapen In de nacht van 4 juni 2021 om 00:44 uur, is in de woning van [medeverdachte 1] een foto gemaakt van [medeverdachte 7] , terwijl hij een vuurwapen vastheeft dat volgens de politie een CZ Scorpion VZ.61 betreft. Op de foto is het wapen voorzien van een demper. Het hof concludeert net als de rechtbank dat dit het wapen is dat is gebruikt bij de overval in Heerhugowaard. De foto is vlak voor de overval gemaakt en het wapen dat op de foto is te zien komt overeen met het wapen dat de aangever [slachtoffer 8] heeft beschreven in zijn aangifte. [slachtoffer 8] heeft verklaard dat er een vuurwapen met een demper was, terwijl het vuurwapen op de foto van [medeverdachte 7] ook is voorzien van een demper. Dat dit het wapen is dat is gebruikt bij de overval vindt ook bevestiging in de verklaring die [medeverdachte 2] in hoger beroep als getuige heeft afgelegd. In de chatberichten waarin het gaat over het regelen van een wapen voor een overval wordt immers gesproken over een ‘.765’ en [medeverdachte 2] heeft verklaard dat deze berichten over een ‘CZ’ gingen. Hij heeft verder verklaard dat hij op de avond van de overval het wapen heeft gezien waarmee [medeverdachte 7] op de foto staat en dat hij wist dat het wapen mee zou gaan naar de overval. Conclusie ten aanzien van het bewijs en de betrokkenheid van [verdachte] en [medeverdachte 2] Het hof stelt op grond van het voorgaande, in onderling verband en samenhang bezien, vast dat [medeverdachte 2] en [verdachte] , samen met anderen, betrokken zijn geweest bij de woningoverval in Heerhugowaard. Het hof gaat ervan uit dat zij vanaf de loods in [locatie] in de auto van [verdachte] naar de plaats van het delict zijn vertrokken, en dat zij na afloop van de overval daarnaar ook zijn teruggekeerd. Medeplegen Het hof is van oordeel dat [medeverdachte 2] en [verdachte] als medeplegers hebben deelgenomen aan de overval in Heerhugowaard. Voorafgaand aan de overval zijn [medeverdachte 2] en [verdachte] beiden betrokken geweest bij de voorbereiding en de planning van de overval. [medeverdachte 2] heeft met [medeverdachte 7] gesproken op 11 en 24 mei 2021 over het regelen van een wapen, munitie en een demper. Hierna zouden ze ‘ready’ zijn om de overval te plegen. Kort na die gesprekken spreken [medeverdachte 2] en [verdachte] op 31 mei 2021 af om ‘dingen te bespreken’. Op 2 juni 2021 worden wat berichten gewisseld over ‘ready’ zijn en kort daarna wordt in de nacht van 4 juni 2021 de overval gepleegd. Uit deze berichten blijkt dat sprake was van onderlinge afstemming voorafgaand aan de overval. Op de avond van de overval zijn de verdachten in de loods van [verdachte] in [locatie] , waarvandaan de verdachten gezamenlijk zijn vertrokken naar de woning in Heerhugowaard. Het hof gaat ervan uit dat [medeverdachte 2] een van de vijf overvallers is die te zien zijn op de camerabeelden die in de richting van het hek en het perceel van de woning lopen en dat hij één van de overvallers is geweest die binnen in de woning is geweest. [verdachte] bestuurde de auto naar de plaats delict en is buiten in de auto blijven wachten. Na afloop van de overval rijden de verdachten met de gestolen auto naar Winkel, die ze daar vervolgens achterlaten. Daarna zijn de verdachten weer samen naar de loods in [locatie] gegaan. Uit de telefoongegevens blijkt dat [medeverdachte 2] nog geruime tijd in de loods van [verdachte] is gebleven, voordat hij daar weer is opgehaald door zijn (ex-)vriendin. Uit het bovenstaande blijkt dat [medeverdachte 2] en [verdachte] zich voorafgaand aan de overval intensief hebben beziggehouden met de planning daarvan. Op de avond van de overval wordt er gezamenlijk gereisd en lijkt sprake van een onderlinge taakverdeling, waarbij [verdachte] in de auto achterblijft zodat de overvallers na de overval snel weg kunnen komen. Na de overval gaat niet ieder zijn eigen weg, maar verzamelen de verdachten nog in de loods in [locatie] . Op grond van het voorgaande is het hof van oordeel dat de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten is komen vast te staan. Er was sprake van onderlinge afstemming en een gezamenlijk plan. De bijdrage van de verdachte aan het tenlastegelegde is van dusdanig gewicht geweest dat deze moet worden aangemerkt als medeplegen. Ondanks dat hij tijdens de overval in de auto is blijven wachten is zijn rol in het voortraject van voldoende betekenis geweest om van medeplegen te kunnen spreken. In dit verband heeft het hof mede betrokken dat [verdachte] voorafgaand aan deze overval ook betrokken is geweest bij andere (woning)overvallen en ook na dit feit berokken is geweest bij de overval in de woning in Berkhout (onderzoek Ararat) Het hof acht daarmee het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld bewezen. 5.2.6. Zaaksdossier Ararat Op 14 juni 2021 wordt in een woning in Berkhout het overleden lichaam van de heer [slachtoffer 11] aangetroffen. Hij heeft een schotverwonding in de borst. Vermoed wordt dat het slachtoffer die nacht in zijn woning is overvallen. Voor deze overval met dodelijke afloop worden alle vier de verdachten vervolgd: [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] . Behalve de poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend wordt ook aan de verdachten de gekwalificeerde doodslag verweten. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van zowel medeplegen van een poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend als het medeplegen van gekwalificeerde doodslag. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft betoogd dat een integrale vrijspraak voor beide feiten moet volgen omdat [verdachte] niet aanwezig is geweest bij deze overval. Oordeel van het hof Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van het medeplegen van de poging tot diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend en het medeplegen van gekwalificeerde doodslag is gekomen in de zaken tegen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] en verenigt zich met die beslissingen. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvullingen opgenomen. Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan. Aantreffen van het slachtoffer [slachtoffer 11] Op maandag 14 juni 2021 rond 13:55 uur heeft de politie een melding gekregen dat in de woning aan het [adres 10] te Berkhout een overleden persoon lag. De politie is naar de woning gegaan en trof op de grond in de woonkamer, het levenloze lichaam aan van [slachtoffer 11] (geboren op [geboortedatum 2] ). [slachtoffer 11] lag op zijn buik, was op blote voeten en droeg alleen een onderbroek. Sporen in de woning van het slachtoffer De voordeur en het kozijn van de woning zijn beschadigd door wrikken met een breekijzer en een schroevendraaier. De ruit van de voordeur is gebroken. Op de vloer van de woning is een bloedsporenpatroon te zien en zijn afdruksporen gevonden die zijn veroorzaakt door blote voeten. Deze sporen liepen van de gang, via de woonkamer en de keuken tot bij de achterdeur in de bijkeuken en vervolgens terug tot aan de plaats in de woonkamer waar het lichaam van [slachtoffer 11] is gevonden. In de bijkeuken is op de grond een hockeystick gevonden. Op de buitenzijde van de voordeur en op de vloer in de gang zijn schoenzoolafdruksporen gevonden met een profiel dat overeenkomt met dat van Nike-schoenen. Moeten (indrukken) in het kozijn van de deur tussen de gang en de woonkamer wijzen erop dat daar een worsteling is geweest waarbij een breekijzer en een hockeystick zijn gehanteerd. Op de grond in de woonkamer is de vaste telefoon gevonden. Gebleken is dat er om 02:56:43 uur en 02:57:29 uur met deze telefoon is geprobeerd te bellen. Beide keren is er geen verbinding tot stand gekomen. Onderzoek aan het lichaam van het slachtoffer Onderzoek aan het lichaam van [slachtoffer 11] heeft aangetoond dat hij schotletsel aan de borst had waardoor de rechterondersleutelbeenader en rechterlong zijn geperforeerd. Dit heeft geleid tot ademhaling- en longfunctiestoornissen en bloedverlies op basis waarvan het overlijden wordt verklaard. [slachtoffer 11] had ook een schotwond aan zijn linker ellenboog; dit betrof een doorschot en dit letsel is op één lijn te brengen met het schotkanaal door de borst. Verder zijn er meerdere bloeduitstortingen, waaronder één aan de borst die kan zijn opgelopen door een krachtinwerking met een langwerpig voorwerp. Het tijdstip van zijn overlijden wordt door de schouwarts geschat op 14 juni 2021 rond 03:00 uur. Geluidsopname camerasysteem [adres 11] Een camerasysteem bij de woning aan het [adres 11] heeft een video- en geluidsopname gemaakt. Op de geluidsopname is omstreeks 02:33 uur en 02:39 uur een auto te horen die een zwaar, sportief geluid maakt. Tussen 02:54 uur en 02:56 uur zijn meerdere dreunen te horen, en om ongeveer 02:55 uur is er een harde knal te horen die nog even na-echoot en waarna de schapen in het weiland beginnen te blaten. Om 02:59:21 uur is de eerder genoemde auto met zwaar, sportief geluid wederom te horen, die ditmaal in tegengestelde richting reed. Tussenconclusie ten aanzien van het overlijden van [slachtoffer 11] Uit het voorgaande concludeert het hof dat een of meer personen door middel van braak de woning van [slachtoffer 11] zijn binnengedrongen en dat er een gewelddadige confrontatie is geweest tussen deze persoon of personen en [slachtoffer 11] . Hierbij is geschoten wat heeft geleid tot een schotwond in de borst bij [slachtoffer 11] ten gevolge waarvan [slachtoffer 11] op 14 juni 2021 omstreeks 03:00 uur is overleden. Zeer kort daarna zijn de daders weer met een auto vertrokken. Vuurwapen Sporen op de kogel die in het lichaam van [slachtoffer 11] is gevonden zijn vergeleken met sporen op proefkogels uit het zilverkleurige vuurwapen dat op 29 juni 2021 bij het overleden lichaam van [medeverdachte 7] is gevonden. De deskundige heeft in het rapport wapen- en munitieonderzoek gerapporteerd dat de resultaten van dit onderzoek veel waarschijnlijker tot en met zeer veel waarschijnlijker zijn wanneer de kogel is afgevuurd uit de loop van dat vuurwapen, dan wanneer de kogel is afgevuurd uit een andere loop van hetzelfde kaliber en met dezelfde systeemkenmerken als de loop van het vuurwapen. Schotresten op het lichaam van [slachtoffer 11] zijn vergeleken met schotresten op het lichaam van [medeverdachte 7] en schotresten die zijn aangetroffen op het lichaam van [slachtoffer 1] (het mannelijke slachtoffer in het onderzoek Mainz). De drie verzamelingen deeltjes vertonen volgens de deskundige overeenkomsten. Het hof verwijst naar de overwegingen hierover die zijn opgenomen onder het kopje ‘zaaksdossier Mainz’. Het hof neemt de conclusie van de deskundige over. Op het in de woning van [medeverdachte 7] aangetroffen wapen is ook DNA-onderzoek verricht. In het rapport van 26 augustus 2021 heeft de deskundige opgenomen dat in drie bemonsteringen (namelijk #21, #23 en #29) DNA-materiaal is aangetroffen dat afkomstig kan zijn van [medeverdachte 1] . In het rapport vergelijkend DNA-onderzoek van 28 oktober 2022 staat beschreven dat de bemonsteringen waarin DNA-materiaal was aangetroffen van op dat moment nog onbekende personen is vergeleken met de DNA-profielen van diverse slachtoffers, verdachten en andere personen. Uit dat rapport volgt dat in nog eens drie bemonsteringen (namelijk #17, #22, #24) DNA-materiaal is gevonden dat afkomstig kan zijn van [medeverdachte 1] . Uit deze zes bemonsteringen zijn telkens mengprofielen van verschillende donoren verkregen. Het DNA-profiel van [medeverdachte 1] komt overeen met deze DNA-mengprofielen. De bewijskracht van de overeenkomsten met het profiel van [medeverdachte 1] variëren van circa 1,3 miljoen tot meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker dat DNA van [medeverdachte 1] in de bemonsteringen aanwezig is dan de kans dat het DNA betreft van een willekeurige, niet aan hem verwante persoon. In één bemonstering (#17) is DNA-materiaal aangetroffen dat afkomstig kan zijn van het slachtoffer [slachtoffer 11] . Het DNA-mengprofiel [DNA-profiel] is circa 240 duizend keer waarschijnlijker wanneer de bemonstering DNA bevat van [slachtoffer 11] en drie willekeurige onbekende personen, dan wanneer de bemonstering DNA bevat van vier willekeurige onbekende personen. Tussenconclusies ten aanzien het vuurwapen Op grond van het wapen- en munitieonderzoek, het vergelijkend schotrestenonderzoek, de toelichting van de deskundige ter terechtzitting van de rechtbank en bovengenoemd DNA-onderzoek concludeert het hof dat het wapen dat bij [medeverdachte 7] is gevonden, ook het wapen is geweest waarmee het schot is gelost dat [slachtoffer 11] dodelijk heeft getroffen. Het gebruikte wapen betreft – gelet op het feit dat het ook aan de dood van [medeverdachte 7] kan worden gekoppeld en er DNA van [medeverdachte 1] op is aangetroffen – dat het een wapen betreft dat in verband kan worden gebracht met deze groep verdachten. Camerabeelden en vluchtauto Op camerabeelden van [adres 11] is te horen dat rond drie uur ’s nachts een auto komt aanrijden uit de richting van de woning van [slachtoffer 11] . De auto lijkt snel op te trekken en rijdt zonder verlichting. Op diverse camerabeelden is de auto te volgen via Spierdijk tot in Opmeer. Getuige [getuige 5] heeft de auto die te horen is in een geluidsopname van het camerasysteem van een perceel aan de [adres 12] te Spierdijk herkend als zijn groene Opel Astra met kenteken [kenteken 7] en heeft verklaard dat hij zijn auto op 13 juni 2021 heeft uitgeleend aan [medeverdachte 3] en [verdachte] . Het hof acht zijn verklaring betrouwbaar omdat zijn verklaringen consistent en gedetailleerd zijn geweest en bovendien bevestiging vinden in ander bewijsmateriaal. Zo passen de zendmastgegevens van de telefoons van [medeverdachte 3] en [verdachte] van 13 juni 2021 bij de verklaring van [getuige 5] en heeft [verdachte] in afgeluisterde gesprekken tussen hem en zijn moeder en met zijn toenmalige vriendin bevestigd dat hij de auto van [getuige 5] heeft geleend. De Opel Astra met kenteken [kenteken 7] is op 11 november 2021 door [verdachte] ingeleverd bij een auto demontagebedrijf in Blokker. Tussenconclusie ten aanzien van de groene Opel Astra Vanwege het tijdstip (zeer kort nadat [slachtoffer 11] dodelijk gewond is geraakt) en omdat de auto zonder verlichting reed en snel optrok, gaat het hof ervan uit dat de groene Opel Astra van [getuige 5] is gebruikt als vluchtauto. Ook deze vluchtauto kan gelet op wat hiervoor is overwogen aan de groep van de verdachten worden gekoppeld. Voorverkenningen en ‘voorbesprekingen’ Op twee telefoons van [medeverdachte 7] zijn notities gevonden die beide op 5 december 2020 zijn gemaakt. In de notities staat: ‘Berkhout [adres 10] ’ resp. ‘ [adres 10] ’. Op 6 juni 2021 om 16:14 uur heeft [medeverdachte 2] een bericht gestuurd aan [medeverdachte 7] dat luidt: “32 min”. [medeverdachte 7] antwoordde “aii totzo”. Uit locatiegegevens gekoppeld aan de telefoon van [medeverdachte 7] (Google Cloud gegevens) blijkt dat hij op 6 juni 2021 van 16:02 uur tot ten minste 16:57 uur in de buurt van treinstation Hoorn is geweest. Hij is vervolgens over het [adres 19] in Berkhout in de richting van De Goorn gereden, waarbij [medeverdachte 7] rond 17.13 uur ter hoogte van de woning van [slachtoffer 11] reed. Daarna is hij teruggereden naar Hoorn via het [adres 13] in Berkhout. Ook de telefoon van [medeverdachte 2] maakt dan contact met een Cell-ID in Hoorn. [medeverdachte 2] heeft ten overstaan van het hof bevestigd dat hij op 6 juni 2021 met [medeverdachte 7] vanuit Hoorn is gereden en in de omgeving van Berkhout is geweest. [medeverdachte 7] had gezegd dat ‘dit de omgeving’ was, waaruit [medeverdachte 2] begreep dat dit ging om een klus. In de auto hebben zij over de klus gesproken. Uit de Cell-ID gegevens van de telefoons en de verklaring van [medeverdachte 2] leidt het hof af dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] op 6 juni 2021 samen in de directe omgeving van de woning van [slachtoffer 11] zijn geweest en toen over de geplande overval (de klus) hebben gesproken. Uit chatberichten die [medeverdachte 3] en [medeverdachte 7] op 7 juni 2021 vanaf 18:21 uur hebben uitgewisseld en uit de locatiegegevens van hun telefoons leidt het hof af dat zij elkaar hebben ontmoet bij een coffeeshop in Hoorn. De chatberichten suggereren dat ook [verdachte] daarbij aanwezig is geweest, wat is bevestigd door [medeverdachte 3] . Op 7 juni 2021 om 21:12 uur heeft [medeverdachte 7] aan [medeverdachte 2] geschreven: “mondhoude zitten wij op iedereen wachte die enge en punt ze getallen taart gelijke 100procent stil in punten gaat wel snijden”. [medeverdachte 2] antwoordde om 21:23 uur: “krijgt zelfde zowie 100 de deel bro zo iedereen”. Op 8 juni 2021 hebben [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] contact gehad. [medeverdachte 2] heeft aan [medeverdachte 3] bericht: “gezegt heb je die [bijnaam 3] bro”, waarop [medeverdachte 3] heeft geantwoord: “jaaa”, “klaar alles zere wij gaan”. [bijnaam 3] (ook: [bijnaam 3] ) is de bijnaam van [verdachte] . Op 9 juni 2021 rond 03:15 uur heeft de telefoon van [medeverdachte 7] wederom over het [adres 13] in Berkhout bewogen. Aan het eind van het [adres 13] is hij gekeerd en dezelfde weg terug gereden. Voorafgaand aan en na deze reisbeweging is de telefoon van [medeverdachte 7] in de directe omgeving van de woning van [medeverdachte 1] geweest. Op 9 juni 2021 rond 11:15 uur heeft [medeverdachte 2] aan [medeverdachte 1] geschreven: “ [bijnaam 9] checken je komen is”. [medeverdachte 1] antwoordde: “aaai”, “was daaar”, “efe die kijke jwz man moete”. Vervolgens heeft [medeverdachte 2] gereageerd met: “ai”, “is maar goeie”, “happen g deze moeten we”, “geen grap”, “alles ready”. In een verhoor heeft [medeverdachte 2] verklaard dat “happen” betekent ‘proberen bij te verdienen’. In de middag van 9 juni 2021 heeft [medeverdachte 2] geprobeerd [verdachte] telefonisch te bereiken. [verdachte] heeft vervolgens in chatberichten aan [medeverdachte 2] gemeld: “aan stiefmoeder thuis t werk is”, “dat niet te horen bro die hoeft”. [medeverdachte 2] antwoordde: “oke bro cool”, “ [bijnaam 7] naar dalijk ga”, “bro en”, “regel alles”, “je weet precies”. [bijnaam 7] is een bijnaam van [medeverdachte 1] . Op 10 juni 2021 heeft [medeverdachte 3] aan [medeverdachte 2] gevraagd: “wie is [bijnaam 8] ”. [medeverdachte 2] antwoordde: “ [medeverdachte 1] broertje”. [medeverdachte 3] schreef daarop: “ [bijnaam 8] en hij [medeverdachte 1] halen zegt”. [medeverdachte 9] heeft verklaard dat hij door anderen ‘ [bijnaam 8] ’ wordt genoemd en zijn telefoonnummer stond in de telefoon van [medeverdachte 7] opgeslagen als ‘ [bijnaam 8] ’. Op 11 juni 2021 zijn er chatberichten verstuurd tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . [medeverdachte 3] uitte daarin zijn onvrede over [verdachte] (“ [bijnaam 3] ”) die hij ‘kk driver’ noemt. [medeverdachte 2] antwoordde: “dingen met hem gesproken”, “zondag gaan”, “bro ik die doen torrie weet”, “goed alles hij moet fixen maken”, “ook gaat doen ie”. Op 12 juni 2021 hebben [medeverdachte 3] en [verdachte] elkaar onderstaande berichten geschreven. [verdachte] : [betrokkene 3] [medeverdachte 3] : ja wat is plan wil je doen wat [verdachte] : jagen [medeverdachte 3] : nooo je blijf rustig vandaag risico lopen nu geen voor ga saus morgen belangrijk dag verpeste het niet ga [verdachte] : zijn met oke dan rijden pak morgen we [betrokkene 3] even rustig rondje ik en bespreken ook want auto gaan weten te hij hoeft niet veel die eventueel voet licht als ik andere er heb al nieuwe niet [medeverdachte 3] : niks je hem zegt die je auto pakt gewoon [verdachte] : yes op aan kunnen maar wel van moet [medeverdachte 3] : auto geregeld morgen voor jongen [verdachte] : ik pak zijn auto heb gezegd keer tien je al ik anders morgen starten de we alfa en op niet tijds we dat voor bij auto ga verrassingen mar komen pakken te staan zijn (…) [medeverdachte 3] : bel [betrokkene 3] is hoeveel vraag ze tank [verdachte] : didii zijn tank is voor hij heeft auto wat astra sport En op 13 juni 2021: [medeverdachte 3] : nu hij onderweg is [verdachte] : si mij ook osso haal. Op 13 juni 2021 om 22:29 uur heeft [medeverdachte 3] aan [medeverdachte 1] gestuurd: “broer moet je halen we”. [medeverdachte 1] antwoordde: “waar jullie”, “reddy”. [medeverdachte 3] schreef vervolgens: “nu obdam”, waarna [medeverdachte 1] chatte: “loods ga wacht”. Op 14 juni 2021 om 00:06 uur heeft [getuige 3] aan [medeverdachte 3] getekst: “Ewa broer, doe je ding goed”. [medeverdachte 3] antwoordde: “Ja broer thans”. Op 14 juni 2021 om 00:21 uur stuurde [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] : “open dan swa”. Tussenconclusie met betrekking tot voorverkenningen en voorbesprekingen De politie heeft de verdachten gevraagd naar de betekenis van de hiervoor genoemde chatberichten. [medeverdachte 2] heeft in hoger beroep als getuige verklaard dat de tekstberichten van 11 juni en 13 juni 2021 waaraan hij deelneemt over deze klus gaan. Verder is een aannemelijke uitleg voor deze chatberichten uitgebleven. De chatgesprekken die de verdachten met elkaar hebben gevoerd zijn door de verdachten gewist. De politie heeft de chatgesprekken gedeeltelijk kunnen terughalen, maar de woordvolgorde is daardoor gewijzigd (‘scrambled’). Desondanks wijst de inhoud van de berichten op een overval (torrie, happen, iedereen krijgt een gelijk deel) en er wordt ook gesproken over “zondag gaan” en “morgen belangrijk dag” wat past bij de nacht waarin de overval op [slachtoffer 11] plaatsvond (van zondag 13 op maandag 14 juni 2021) en dit is ook door [medeverdachte 2] in hoger beroep bevestigd. Uit de voorgaande berichtenuitwisselingen leidt het hof verder af dat er behalve op 6 juni 2021 ook op 7 en 9 juni 2021 kortstondige bezoeken aan het [adres 13] in Berkhout hebben plaatsgevonden. Gelet op het voorgaande concludeert het hof dat [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] in chatgesprekken en door middel van voorverkenningen de overval op [slachtoffer 11] hebben voorbereid. Aanwezigheid van de verdachten in de loods in [locatie] in de avond en nacht van de overval (13 op 14 juni 2021) Uit de verklaring van zowel [medeverdachte 2] als die van [medeverdachte 1] als getuige in hoger beroep blijkt dat zij die avond/nacht in de loods in [locatie] zijn geweest. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat er toen meerdere personen aanwezig waren. Uit telefoongegevens blijkt dat de telefoons van [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [verdachte] in die avond/nacht contact maken met een Cell-ID van een zendmast die dekking geeft aan de locatie van de loods in [locatie] . De telefoon van [medeverdachte 3] maakte tussen 13 juni 2021 22:50 uur en 14 juni 2021 01:34 uur contact met een Cell-ID van een zendmast die dekking geeft aan de loods in [locatie] . De telefoon van [medeverdachte 1] heeft op 14 juni 2021 tussen 01:18 uur en 02:05 uur middels data contact gemaakt met Cell-ID’s van een zendmast die dekking biedt aan diezelfde loods. Op 14 juni 2021 om 01:23 uur maakte de telefoon van [verdachte] contact met een Cell-ID van diezelfde zendmast. De telefoon van [medeverdachte 2] maakte om 01:34:06 uur contact met een Cell-ID die dekking biedt aan de loods in [locatie] . Uit zendmastgegevens en locatiegegevens van de telefoon van [medeverdachte 9] volgt dat hij tussen ongeveer 18:01 uur en 23:06 uur in de buurt van de woning van [medeverdachte 1] is geweest en vanaf 00:26 uur in de omgeving van de loods in [locatie] aanwezig was. Tussenconclusie met betrekking tot aanwezigheid in de loods voorafgaand aan overval Uit de hiervoor genoemde verklaringen van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] , en uit de gegevens over de locatie van de telefoons van de verdachten leidt het hof af dat [medeverdachte 9] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] rond half twee ’s nachts in de nacht waarin de overval op [slachtoffer 11] plaats heeft gevonden, in de omgeving van de loods in [locatie] zijn geweest. Deze conclusie wordt ondersteund door het hiervoor genoemde chatgesprek tussen [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] op 13 juni 2021 (“loods ga wacht”), de verklaring van [medeverdachte 3] bij de politie op 12 juli 2022, de ARS-gegevens van de auto van [getuige 6] (de toenmalige vriendin van [medeverdachte 2] ), en het volgende chatgesprek tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] op 13 juni 2021 tussen 21:49 en 00:04 uur: [medeverdachte 3] : broer al je onderweg ben [bijnaam 7] wij moeten halen toch [medeverdachte 2] : [bijnaam 9] halen zou ze gaan (…) [medeverdachte 2] : er ik bijna bro ben [medeverdachte 3] : toch [locatie] [medeverdachte 2] : man ja [medeverdachte 3] : aii broer parra op niet mijn worden straks [medeverdachte 2] : waarom wat [medeverdachte 3] : [bijnaam 3] [medeverdachte 2] : net die mat wat [medeverdachte 3] : neus [medeverdachte 2] : met lat hem ze neus maar als shit ze ie doet is daat ie [medeverdachte 3] : ja (…) [medeverdachte 2] : ben er ik. Het hof begrijpt uit deze (gewiste maar gescrambled teruggehaalde) berichten dat [medeverdachte 2] onderweg was naar de loods in [locatie] en dat [medeverdachte 3] en [verdachte] daar reeds waren. [medeverdachte 9] en [medeverdachte 1] zijn kennelijk door [medeverdachte 7] ( [bijnaam 9] ) naar de loods gebracht. [medeverdachte 2] is gelet op het chatbericht van [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] (“open dan swa”) kennelijk eerder dan de anderen aangekomen in de loods en moest de deur voor hen openen. Beeldmateriaal gemaakt in de loods Dat [medeverdachte 9] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] rond half twee ’s nachts in de loods in [locatie] waren, wordt verder bevestigd door beeldmateriaal dat daar is gemaakt. Op de telefoon van [medeverdachte 9] stonden foto’s opgeslagen waarop hij en [medeverdachte 1] samen te zien zijn. Die foto’s zijn die nacht gemaakt in de loods om 01:27 uur en 01:28 uur. Om 01:29 uur is in het kantoor van de loods een filmpje gemaakt met de telefoon van [medeverdachte 3] . Op dat filmpje is [medeverdachte 3] te zien en is de stem van onder andere [medeverdachte 1] te horen. Op het filmpje is een tas zichtbaar met daarin een zwart vuurwapen met een houtkleurig handvat (dat volgens verbalisant overeenkomsten heeft met een Scorpion vuurwapen), handschoenen en tape. [medeverdachte 2] heeft bij het hof als getuige verklaard dat hij die avond/nacht in de loods een wapen, te weten een Scorpion, heeft gezien. Telefoons van de verdachten uitgeschakeld of inactief tijdens overval Kort na de video-opname zijn de telefoons van de verdachten uitgezet of was daarop geen activiteit in de zin van telecommunicatie of geregistreerde stappen. Het hof stelt vast dat dit ook nog zo was gedurende de tijd dat de overval op [slachtoffer 11] plaatsvond. Locatie van de telefoons van de verdachten na de overval en de vlucht van [medeverdachte 9] Toen de telefoon van [medeverdachte 2] om 03:24 uur weer een dataverbinding maakte, is de verbinding opgebouwd via een Cell-ID die dekking biedt aan de loods in [locatie] . De telefoon van [medeverdachte 1] maakte om 04:26 uur een datacontact met een zendmast die dekking bood aan diezelfde loods. De telefoons van [medeverdachte 3] en [verdachte] maakten voor het eerst weer contact om respectievelijk 05:52 uur en 05:39 uur, via zendmasten die onder meer dekking bieden aan hun woningen. De telefoon van [medeverdachte 9] is om 03:03 uur weer aangezet, dus zeer kort na de overval. [medeverdachte 9] was op dat moment in Berkhout. [medeverdachte 9] is te zien op camerabeelden die zijn opgenomen op het [adres 14] en [adres 15] in Berkhout en de [adres 16] in Hoorn. De kleding en de schoenen die [medeverdachte 9] die avond droeg (te zien op de foto’s die in de loods in [locatie] zijn gemaakt om 01:27 uur en 01:28 uur) komen overeen met de kleding en schoenen van de persoon die op deze camerabeelden te zien is en [medeverdachte 9] heeft in verhoren bij de politie en als getuige ten overstaan van de raadsheer-commissaris bevestigd dat hij de persoon is die op de camerabeelden is te zien. Behalve [medeverdachte 9] zijn op die camerabeelden geen andere personen te zien. [medeverdachte 9] heeft echter verklaard dat hij samen met anderen in een auto naar de plek in Berkhout is gereden waar – volgens [medeverdachte 9] – zou worden ingebroken. Om 10:54 uur startte een dataverbinding vanaf de telefoon van [medeverdachte 9] naar een Cell-ID in een zendmast die dekking geeft aan de woning van [medeverdachte 1] . Uit een om 13:21 uur opgenomen video opgeslagen op de telefoon van [medeverdachte 9] volgt dat [medeverdachte 9] toen in de schuur bij de woning van [medeverdachte 1] was. Verschillende verdachten hebben verklaard dat de telefoons werden uitgezet als een klus werd uitgevoerd, ook als je uiteindelijk niet mee ging. Dit om te voorkomen dat ze in verband zouden kunnen worden gebracht met een bepaalde inbraak/overval. Dat dit in elk geval niet voor iedereen gold leidt het hof al af uit het feit dat [medeverdachte 7] ten tijde van de overval op de woning van [slachtoffer 11] in Berkhout zijn telefoon niet had uitgezet. Van [medeverdachte 7] kan worden vastgesteld dat hij niet op de plaats delict was. Naar het oordeel van het hof levert dit een aanwijzing op dat de telefoons werden uitgezet op het moment dat feitelijk naar de woning of het pand werd gereden die/dat zou worden overvallen. Tussenconclusie aankomst bij en vertrek van de plaats van het delict Het voorgaande in onderlinge samenhang bezien leidt het hof tot de conclusie dat de verdachten in de Opel Astra vanaf de loods in [locatie] naar de woning van het slachtoffer zijn gereden. Na de overval is [medeverdachte 9] te voet gevlucht in de richting van Hoorn en hij is in de loop van de ochtend weer bij de woning van [medeverdachte 1] gearriveerd. De andere aanwezigen in/bij de woning in Berkhout zijn met de groene Opel Astra gevlucht, die via Spierdijk naar de loods in [locatie] is gereden. Chat [getuige 3] en [medeverdachte 3] 14 juni 2021 Op 14 juni 2021 om 15:50 uur heeft [getuige 3] aan [medeverdachte 3] geschreven: “Was gelukt of niet”. [medeverdachte 3] stuurde [getuige 3] vervolgens twee audioberichten, waarin hij onder meer zegt: “Het is uit de hand gelopen broer uhhh.” en “Zoals ik gister al zei broer. Ik ben er klaar mee.” Ontkennende verklaringen verdachten Alle vier de verdachten hebben – ook ten overstaan van het hof – ontkend bij de overval in Berkhout, waar [slachtoffer 11] in zijn woning om het leven is gekomen, aanwezig te zijn geweest. [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [verdachte] hebben kort gezegd verklaard wel op de hoogte te zijn geweest van het plan om deze woning te overvallen. Er zou veel contant geld aanwezig zijn, waarbij een bedrag van 100.000 euro is genoemd. Ook waren zij betrokken bij de voorbereidingen en hebben zij met anderen over het plan gesproken, maar uiteindelijk zijn zij niet meegegaan. [medeverdachte 1] heeft verklaard geen enkele betrokkenheid te hebben gehad bij dit feit. Hij is wel in de loods geweest, maar dit was om hennep te knippen. Verklaring [medeverdachte 3] in hoger beroep [medeverdachte 3] heeft in hoger beroep ook verklaringen afgelegd over dit zaaksdossier. Hoewel het hof eerder heeft overwogen dat de verklaringen van [medeverdachte 3] die hij als verdachte en als getuige in hoger beroep heeft afgelegd, betrouwbaar zijn en voor het bewijs gebezigd kunnen worden, geldt dat niet voor zijn verklaringen over het onderzoek Ararat. Uit de inhoud van het dossier bezien in samenhang met de inhoud van zijn verklaringen, leidt het hof af dat [medeverdachte 3] zijn eigen rol in dit zaaksdossier marginaliseert en ook de rol van verschillende anderen kleiner maakt. Het door hem geschetste alternatieve scenario is in het licht van de inhoud van het dossier ook onvoldoende aannemelijk geworden. Op grond van wat hierna wordt overwogen concludeert het hof dat alle vier de verdachten aanwezig zijn geweest op de plaats delict. Gelet hierop zal het hof de verklaringen van [medeverdachte 3] over dit zaaksdossier niet als bewijsmiddel gebruiken. Het hof zal de verklaring evenmin in ontlastende zin gebruiken, omdat het geschetste alternatieve scenario onvoldoende aannemelijk is geworden. Verklaringen van getuigen met wie de verdachten hebben gesproken [getuige 3] is als getuige gehoord bij de rechter-commissaris. Hij heeft toen verteld dat hij van [medeverdachte 3] heeft gehoord dat [medeverdachte 3] bij de overval op [slachtoffer 11] betrokken was. Hij heeft verklaard dat [medeverdachte 3] veel moeite heeft gehad met wat er is gebeurd, er slecht van sliep, geschrokken was en er nachtmerries van had. Het hof acht de verklaring van [getuige 3] bruikbaar voor het bewijs, omdat deze steun vindt in de verklaring van getuige [getuige 7] . [getuige 7] heeft verklaard dat hij van [medeverdachte 3] heeft gehoord dat [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] betrokken waren bij de overval op [slachtoffer 11] en dat bij die overval door [medeverdachte 1] is geschoten met een revolver. Hij hoorde dit van [medeverdachte 3] op de dag na de overval, toen zij bij een feestje bij [betrokkene 4] thuis waren. Het hof acht deze verklaring van [getuige 7] betrouwbaar. [getuige 7] is consistent en gedetailleerd geweest in zijn verklaringen en niet gebleken is van een motief bij [getuige 7] om een valse verklaring af te leggen. Maar belangrijker nog is dat zijn verklaring steun vindt in andere bewijsmiddelen. Dat [slachtoffer 11] is doodgeschoten met een revolver komt overeen met de resultaten van het forensisch onderzoek. Daarnaast heeft [medeverdachte 3] in een chatbericht op 14 juni 2021 om 18:25 uur (de dag na de overval op [slachtoffer 11] ) aan [medeverdachte 1] getekst: “zit bij [betrokkene 4] ”. Dat bevestigt dat [medeverdachte 3] die dag bij [betrokkene 4] thuis was, zoals [getuige 7] heeft verklaard. Wat verder bijdraagt aan de geloofwaardigheid van de verklaring van [getuige 7] is het feit dat er ook een verklaring is afgelegd door een persoon die op enig moment gedetineerd heeft gezeten in dezelfde penitentiaire inrichting als [medeverdachte 1] . Deze ‘beperkt anonieme medegedetineerde ( [nummer] )’ heeft verklaard dat [medeverdachte 1] hem heeft verteld over een overval met dodelijke afloop. [medeverdachte 1] heeft deze medegedetineerde gezegd dat [medeverdachte 1] voorop liep en gewapend was, dat na het betreden van de woning een aantal stappen gedaan zijn en dat er toen iemand de trap af kwam. Het wapen is toen gericht, er heeft een klein handgemeen plaatsgevonden waarbij het vuurwapen vastgepakt werd of tegen het wapen is geslagen door het slachtoffer en het vuurwapen is afgegaan. Het slachtoffer is ter hoogte van zijn borst geraakt. [medeverdachte 1] heeft de getuige ook verteld dat het wapen dat bij de overval is gebruikt, een Smith & Wesson .357 was en dat een vriend van [medeverdachte 1] met hetzelfde wapen zelfmoord gepleegd zou hebben. Ook deze verklaring van de (beperkt anonieme) medegedetineerde is naar het oordeel van het hof bruikbaar voor het bewijs. Onderdelen van de verklaring van de medegedetineerde vinden immers steun in andere bewijsmiddelen. Dat de verdachten slechts enkele stappen in de woning hebben gedaan, dat er een handgemeen is geweest in de buurt van de trap en dat er een schot is gelost en de verdachte(n) vervolgens is/zijn vertrokken, komt overeen met de sporen die zijn gevonden in de woning van [slachtoffer 11] . Dat zowel [medeverdachte 1] als het slachtoffer het wapen hebben aangeraakt komt overeen met de resultaten van het DNA-onderzoek dat is verricht op het wapen. Hoewel niet met zekerheid kan worden vastgesteld wanneer het DNA van [medeverdachte 1] op het wapen terecht is gekomen, komt aan deze bevinding wel redengevende betekenis toe gelet op de overige bewijsmiddelen. Verder is juist dat het gebruikte wapen een Smith & Wesson .357 was, dat [slachtoffer 11] in de borst is geraakt en dat ook [medeverdachte 7] met datzelfde wapen om het leven is gekomen. Er is niet gebleken van een motief bij deze getuige om een valse verklaring af te leggen en ook is niet aannemelijk geworden dat deze getuige de informatie in zijn verklaring heeft verkregen uit de media of door het lezen van het (voorgeleidings)dossier van [medeverdachte 1] . Belangrijk om op te merken is dat de medegedetineerde de informatie van [medeverdachte 1] heeft gehoord in december 2021, terwijl pas uit het DNA-rapport van 28 oktober 2022 is gebleken dat er ook DNA van [slachtoffer 11] op het wapen zat. De medegedetineerde kon in december 2021 dan ook niet weten dat in oktober 2022 bevestigd zou worden dat [slachtoffer 11] het wapen heeft aangeraakt. Sommige onderdelen van de verklaring van de medegedetineerde kloppen weliswaar niet met andere onderzoeksresultaten (namelijk dat er een Audi RS3 is gebruikt en dat degene die te voet vluchtte dezelfde persoon is als degene die zelfmoord pleegde), maar de hiervoor beschreven punten die wel overeenstemmen wegen voor het hof zwaarder. Verder is van belang om te markeren dat deze getuigenverklaringen elkaar ook onderling ondersteunen. Verklaring [medeverdachte 4] over rol [verdachte] [medeverdachte 4] heeft verklaard dat [verdachte] (het hof begrijpt: [verdachte] ) ook bij de overval is geweest op die man in Berkhout. Hij heeft ook toen als chauffeur opgetreden. Dat [medeverdachte 4] hier spreekt over het zaaksdossier Ararat leidt het hof af uit zijn opmerking dat dit die zaak is waar de politie die man op de camera’s heeft gezien, een jongen uit Alkmaar. Dit komt overeen met de informatie in het dossier dat op de camerabeelden [medeverdachte 9] is gezien. [medeverdachte 9] is afkomstig uit Alkmaar en heeft als getuige verklaard dat hij daar toen aanwezig is geweest. Bovendien heeft de getuige verklaard over de door [verdachte] ( [verdachte] ) geleende auto van iemand uit Heerhugowaard. Ook dit wordt door de onderzoeksresultaten bevestigd. De auto die gebruikt is bij de overval en te horen is op de camerabeelden is immers herkend door getuige [getuige 5] die bevestigd heeft dat [verdachte] en [medeverdachte 3] zijn auto de dag voor de overval hebben geleend. Tussenconclusie met betrekking tot verklaringen van getuigen Op grond van het voorgaande concludeert het hof dat verschillende personen hebben verklaard dat zij van [medeverdachte 3] of [medeverdachte 1] hebben gehoord dat [medeverdachte 3] en/of [medeverdachte 1] betrokken is/zijn geweest bij de overval op [slachtoffer 11] . Voormalig medeverdachte [medeverdachte 4] heeft over de betrokkenheid van [verdachte] verklaard. Twee van de getuigen hebben [medeverdachte 1] aangewezen als de schutter. Nu deze verklaringen steun vinden in de resultaten van het forensisch onderzoek, gaat het hof ervan uit dat [medeverdachte 1] degene is geweest die het schot heeft gelost als gevolg waarvan [slachtoffer 11] is overleden. Conclusie Het hof leidt uit het voorgaande af dat alle vier de verdachten betrokken zijn geweest bij de voorbereiding en de uitvoering van de overval op de woning van [slachtoffer 11] . Al in de dagen voorafgaand aan de overval is over de ‘klus’ gesproken en is de omgeving voorverkend. Voor wat betreft de verschillende rollen kan vastgesteld worden dat [verdachte] de chauffeur was van de vluchtauto en dat [medeverdachte 1] heeft geschoten. Hoewel de rollen van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] niet verder kunnen worden geduid, is het hof van oordeel dat deze rollen in elk geval voldoende waren voor medeplegen. De verdachten hebben immers (allen) in de voorfase overleg gevoerd over de overval, [medeverdachte 2] heeft met [medeverdachte 7] de omgeving voorverkend, ze hebben op het moment van vertrek naar de woning in Berkhout allemaal hun telefoon uitgezet, zij zijn gezamenlijk naar de woning in Berkhout toegegaan waarna [verdachte] achterbleef in de auto om direct de vluchtauto te kunnen besturen. De overige verdachten (en [medeverdachte 9] ) zijn naar de woning gegaan om het vooraf besproken doel, te weten het halen van een groot contant geldbedrag dat men dacht daar aan te zullen treffen, te realiseren. Dat het geld uiteindelijk niet is meegenomen en dus de diefstal niet is voltooid kan worden verklaard door het schot dat is gelost en in elk geval direct tot levensgevaarlijke verwondingen bij [slachtoffer 11] heeft geleid. Gelet hierop is het aannemelijk dat de verdachten direct na het dodelijke schot de woning hebben verlaten en zijn vertrokken. Het hof acht voldoende wettig en overtuigend bewijs aanwezig voor het medeplegen van de poging diefstal met (bedreiging met) geweld de dood ten gevolge hebbend. Gekwalificeerde doodslag Aan de verdachte is ook het medeplegen ten laste gelegd van gekwalificeerde doodslag (artikel 288 Sr) Het hof maakt eerst enkele algemene opmerkingen over de eisen die de wet stelt aan een bewezenverklaring van gekwalificeerde doodslag. Vervolgens licht het hof toe waarom voor de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] in het zaaksdossier Ararat aan die eisen is voldaan. De wet spreekt van (een poging tot) gekwalificeerde doodslag als er sprake is van (een poging tot) doodslag die is gevolgd, vergezeld of voorafgegaan van een ander strafbaar feit. Voor een bewezenverklaring van een poging gekwalificeerde doodslag moet allereerst worden bewezen dat verdachten opzettelijk een ander van het leven hebben proberen te beroven. Onder ‘opzettelijk’ wordt ook begrepen ‘voorwaardelijk opzet’. Dat betekent dat de verdachten niet per sé de uitdrukkelijke bedoeling hoeven te hebben gehad om iemand van het leven te beroven, maar dat het voldoende is als zij bewust de aanmerkelijke kans hebben aanvaard dat het slachtoffer van het leven zou worden beroofd. Ten tweede moet de (poging tot) doodslag zijn gepleegd met het oogmerk om dat andere strafbare feit voor te bereiden, te vergemakkelijken of om – bij betrapping op heterdaad – aan zichzelf of anderen straffeloosheid of bezit van het wederrechtelijke verkregene te verzekeren. Anders verwoord: de (poging tot) doodslag moet worden gepleegd met een specifiek doel. Het hof zoomt voor de verdachten in deze zaak hierna in op beide elementen (opzet en oogmerk). Opzet Op grond van het dossier en het verhandelde ter zitting kan niet worden vastgesteld dat de verdachten de woning zijn binnengedrongen met de intentie [slachtoffer 11] van het leven te beroven. Het opzet van de verdachten was erop gericht een overval te plegen en een groot geldbedrag buit te maken. Er is dus geen sprake van zogenoemd ‘vol’ opzet op de dood van [slachtoffer 11] . Voorwaardelijk opzet Van belang om te markeren is dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] voorafgaand aan de overval in de woning van [slachtoffer 11] , betrokken zijn geweest bij eerdere overvallen die zij gezamenlijk hebben gepleegd en waarbij vuurwapens zijn gebruikt. In twee gevallen is dat vuurwapen ook daadwerkelijk afgevuurd, namelijk in de onderzoeken Mainz en Zwenkau. In het onderzoek Mainz is met een wapen in de richting van het hoofd van slachtoffer [slachtoffer 1] geschoten toen hij zich verzette tegen de overvallers. In het onderzoek Zwenkau is komen vast te staan dat het slachtoffer [slachtoffer 7] in haar hals is geschoten toen zij en haar partner zich verzetten tegen de overvallers. Gelet op de betrokkenheid van de verdachten bij deze eerdere overvallen waarbij vuurwapens zijn gebruikt, moesten de verdachten er ook bij deze overval ernstig rekening mee houden dat een of meer wapen(s) zou(den) worden meegebracht en gebruikt. Door kennelijk een vuurwapen direct bij de hand te hebben, hebben de verdachten zich willens en wetens blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat bij verzet door [slachtoffer 11] het vuurwapen zou worden gebruikt en dat hij daardoor zodanig ernstig gewond zou raken, dat zijn dood het gevolg zou zijn. Het is immers een feit van algemene bekendheid dat schotwonden onder omstandigheden dit gevolg kunnen hebben. Bovendien is [slachtoffer 11] in de borst geschoten. De borst is een kwetsbaar deel van het lichaam omdat zich daarin vitale organen bevinden. Aangezien deze vier verdachten in deels in dezelfde samenstelling (aangevuld met [medeverdachte 9] ), wederom midden in de nacht, een tijdstip waarop bewoners doorgaans thuis zijn, gewapend naar een woning zijn gegaan met het doel de bewoner met (bedreiging met) geweld te beroven, hebben zij bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat ook bij deze overval de bewoner zou worden neergeschoten in geval van verzet. Daarnaast is op het filmpje van de tas met de Scorpion (dat is gemaakt kort voor vertrek vanuit de loods naar Berkhout) [medeverdachte 1] te horen en [medeverdachte 3] te zien. [medeverdachte 2] heeft ten overstaan van het hof als getuige bevestigd dat hij die avond in de loods de Scorpion heeft gezien. De verdachten hadden daarom nog meer reden om rekening te houden met de aanwezigheid van een vuurwapen. Voor [medeverdachte 1] geldt bovendien dat hij door het hof als de schutter wordt beschouwd en dus van de aanwezigheid van dat vuurwapen op de hoogte was. Oogmerk Duidelijk is dat de verdachten uit waren op het contante geld dat in de woning van [slachtoffer 11] aanwezig was. Zij hebben de voordeur van de woning opengebroken, ten minste één van de verdachten heeft de woning betreden, waarna in de hal van de woning een gevecht heeft plaatsgevonden met [slachtoffer 11] en [slachtoffer 11] is daarbij in de borst geschoten. Daarna heeft/hebben de in de woning aanwezige verdachte(n) de woning van [slachtoffer 11] verlaten. De raadslieden van de verdachte hebben betoogd dat het dossier geen aanwijzing bevat dat het schot werd gelost met het oogmerk de overval te begunstigen of straffeloosheid te verzekeren. Oogmerk veronderstelt een bewuste, op een bepaald doel gerichte wilshandeling. Een (impulsief en mogelijk per ongeluk afgevuurd) paniekschot tijdens een worsteling, het onmiddellijk vluchten van de verdachten, het nog leven van het slachtoffer op het moment dat de woning werd verlaten en het feit dat er geen voortgezette zoektocht naar de buit heeft plaatsgevonden wijzen juist op het tegendeel, aldus de verdediging. Het hof overweegt het volgende. Bij de eerdere overvallen Mainz en Zwenkau is door de verdachten geschoten op het moment dat de slachtoffers zich verzetten tegen de overvallers. Uit dit patroon leidt het hof af dat de verdachten bij deze overvallen kennelijk vuurwapens hebben meegebracht om zo nodig te gebruiken op het moment dat de slachtoffers verzet zouden bieden. Ook in het onderzoek Millet, Oberhof en Zulpich waren wapens aanwezig. Uit de verklaring van de beperkt anonieme medegedetineerde blijkt dat [medeverdachte 1] het wapen heeft gericht op [slachtoffer 11] op het moment dat deze de trap af kwam. Met andere woorden: op dat moment heeft [medeverdachte 1] de keuze gemaakt om het wapen als dreigmiddel te gebruiken tegenover mogelijk verzet. De beperkt anonieme medegedetineerde heeft verder verklaard dat er vervolgens een klein handgemeen heeft plaatsgevonden waarbij het vuurwapen vastgepakt werd of tegen het wapen is geslagen door het slachtoffer en het vuurwapen is afgegaan. Deze verklaring is verder weinig concreet en specifiek over de gang van zaken, en hiermee is op zichzelf dan ook onvoldoende aannemelijk geworden dat het schot per ongeluk is afgegaan. Uit de verklaring blijkt bijvoorbeeld niets over het verloop van de worsteling, hoe het kan dat het vuurwapen op de borst van [slachtoffer 11] was gericht, hoe het wapen door het slachtoffer dan zou zijn vastgepakt of hoe hij tegen dat wapen zou hebben geslagen, of het vuurwapen al schietklaar was voorafgaand aan de worsteling of pas later en hoe het kan dat het vuurwapen “is afgegaan” (is het wapen afgegaan zonder dat de trekker werd overgehaald, heeft [medeverdachte 1] in een reflex de trekker overgehaald, of was er nog een andere oorzaak). Dat verdachten na het schot onmiddellijk zijn gevlucht, dat het slachtoffer op dat moment nog leefde en dat er geen voortgezette zoektocht naar de buit heeft plaatsgevonden, is weliswaar een aanwijzing dat verdachten voorafgaand aan de overval niet het plan hadden om iemand dood te schieten, maar zegt niets over het oogmerk waarmee het schot tijdens de worsteling werd gelost. Uit het feit dat het gebruik van een vuurwapen past binnen de gebruikelijke werkwijze van de verdachten, waarbij tijdens eerdere overvallen door de verdachten is geschoten op het moment dat slachtoffers verzet boden, het feit dat [medeverdachte 1] een vuurwapen op [slachtoffer 11] heeft gericht op het moment dat hij de trap af kwam en het feit dat [slachtoffer 11] vervolgens verzet heeft geboden, kan het hof, ook bij gebrek aan een betrouwbare verklaring van één van de verdachten uit eigen wetenschap over de aanleiding voor het schot, geen andere conclusie verbinden dan dat [slachtoffer 11] kennelijk door [medeverdachte 1] is neergeschoten omdat [slachtoffer 11] de verdachten in zijn woning betrapte en zich tegen hen verzette, met het oogmerk om hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren. Het hof acht dus het voor gekwalificeerde doodslag vereiste oogmerk aanwezig. Voor de hand ligt dat – gelet op de betrapping op heterdaad door en het daarop volgende verzet van [slachtoffer 11] – het vuurwapen is gebruikt om de vlucht mogelijk te maken (en dus: straffeloosheid te verzekeren). Uit de rechtspraak volgt overigens dat – zoals in het geval van [slachtoffer 11] – ook sprake kan zijn van het oogmerk om zich het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren in het geval de diefstal (nog) niet is voltooid en dus (nog) niets is weggenomen van het slachtoffer. Dat het wapen is afgegaan voordat er iets uit de woning van [slachtoffer 11] is weggenomen, vormt dus geen obstakel voor het aanwezig achten van het vereiste oogmerk. Oogmerk en medeplegen [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] hebben niet op [slachtoffer 11] geschoten. Ook degene die niet het bijkomende oogmerk had, kan echter voor het medeplegen van gekwalificeerde doodslag worden veroordeeld als hij welbewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat zijn mededader een derde zou doden om bijvoorbeeld de vlucht mogelijk te maken of straffeloosheid te verzekeren. Uit hetgeen het hof hiervoor heeft overwogen, volgt dat daarvan in deze zaak sprake is. Conclusie De doodslag is vergezeld van een poging tot diefstal met geweld en is gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren. Het hof merkt op dat sprake is geweest van eendaadse samenloop van de gekwalificeerde doodslag en de poging diefstal met (bedreiging met) geweld, de dood ten gevolge hebbend. Dat betekent dat deze gedragingen van de verdachte weliswaar twee strafbare feiten opleveren maar de verdachte in wezen één verwijt wordt gemaakt nu het gaat om dezelfde handelingen die op dezelfde tijd en plaats plaatsvonden. 5.2.7. Zaaksdossier criminele organisatie Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] hebben deelgenomen aan een criminele organisatie die zich heeft beziggehouden met het plegen van gewelddadige (woning)overvallen. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft geen verweren gevoerd met betrekking tot het bewijs. Oordeel van het hof ​Beoordelingskader Van een 'organisatie' als bedoeld in artikel 140 Sr is sprake als het gaat om een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Het kan daarbij gaan om natuurlijke personen en/of rechtspersonen. Van 'deelneming' aan een organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr kan slechts dan sprake zijn als de betrokkene behoort tot het samenwerkingsverband en een aandeel heeft in gedragingen dan wel gedragingen ondersteunt die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het in dat artikel bedoelde oogmerk. Het is niet vereist dat vast komt te staan dat de betrokkene heeft samengewerkt met, of in ieder geval bekend is met alle andere personen die deel uitmaken van de organisatie of dat de samenstelling van het samenwerkingsverband steeds dezelfde is. De deelneming moet voor de betrokkene op zichzelf worden beoordeeld. Het is dus bijvoorbeeld niet van belang of andere personen meer hebben gedaan of een belangrijker rol vervulden dan de betrokkene. Voor 'deelneming' in de zin van artikel 140 Sr is voldoende dat de betrokkene in zijn algemeenheid weet (in de zin van onvoorwaardelijk opzet) dat de organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft. De betrokkene hoeft geen wetenschap te hebben van één of meer concrete misdrijven die door de organisatie worden beoogd. Het gaat bij het misdrijf van artikel 140 Sr niet om het daadwerkelijk gepleegd zijn van misdrijven, maar om het 'oogmerk' tot het plegen van misdrijven. Voor dat oogmerk kan ook het naaste doel van de organisatie volstaan. Het is niet vereist dat het plegen van misdrijven de voornaamste bestaansgrond van de organisatie is. Het oogmerk hoeft niet in de tenlastelegging nader te zijn omschreven, maar moet uit de bewijsvoering blijken. Daarbij kan onder meer betekenis toekomen aan misdrijven die in het kader van de organisatie al zijn gepleegd, aan het meer duurzaam of gestructureerde karakter van de samenwerking – zoals dat kan blijken uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden of onderlinge afstemming van activiteiten van deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie – en, meer algemeen, aan de planmatigheid of stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichte activiteiten van deelnemers binnen de organisatie. Voor het bewijs voor deelname aan de criminele organisatie zal, gelet op het hiervoor weergegeven beoordelingskader, dus moeten worden vastgesteld dat: -sprake is geweest van een organisatie; -deze organisatie als oogmerk had het plegen van misdrijven; -het handelen van de verdachte kan worden aangemerkt als deelneming aan deze organisatie. Organisatie Op grond van het bewijs dat is opgenomen ten aanzien van de hierboven besproken zaaksdossiers stelt het hof vast dat tussen de verdachten [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [verdachte] een samenwerkingsverband heeft bestaan met een zekere duurzaamheid en structuur. De verdachten hebben zich (in wisselende samenstelling) ongeveer een jaar lang beziggehouden met het plegen van (gewapende) gewelddadige overvallen. Hierbij werd voorafgaand veelvuldig met elkaar gecommuniceerd over adressen, het regelen van vluchtauto’s en (de aanschaf van) wapens, dempers en munitie. Na de overvallen werd er ook gecommuniceerd over het verloop van de overvallen en de (mogelijke) problemen die daardoor waren ontstaan. Voor de overvallen werd er vaak verzameld in de woning van [medeverdachte 1] of in de loods van [verdachte] , waarvandaan vervolgens werd vertrokken naar de locaties die werden overvallen. Uit de verklaringen van zowel [medeverdachte 5] als [medeverdachte 3] blijkt bovendien dat de verdachten soms overvallen pleegden nadat zij daarover ‘getipt’ waren. Uit het dossier en de verklaringen van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] die zij in hoger beroep hebben afgelegd blijkt daarnaast dat het voor deze verdachten gebruikelijk was om hun telefoons uit te zetten tijdens overvallen, zodat zij niet traceerbaar zouden zijn voor opsporingsinstanties op het moment dat de overvallen gepleegd werden. Er was dus sprake van onderlinge afstemming tussen de verdachten die functioneel was voor het plegen van de overvallen. Deze afstemming vond zowel voor als na de overvallen plaats. In de organisatie was ook sprake van een structuur met een zekere hiërarchie en rolverdeling. Uit het dossier en (onder andere) de verklaring van [medeverdachte 3] blijkt dat [medeverdachte 2] een bepalende stem had in de groep. Uit de chatgesprekken blijkt dat [medeverdachte 2] de medeverdachten aanstuurde om dingen te regelen. [medeverdachte 2] regelde zelf dat er wapens beschikbaar waren en hij is de persoon geweest die een Scorpion wapen heeft meegenomen naar verschillende overvallen. [medeverdachte 2] gedroeg zich tijdens verschillende overvallen gewelddadig. [medeverdachte 3] heeft bij meerdere overvallen ervoor gezorgd dat er toegang is verkregen tot de woningen die werden overvallen, doordat hij ramen en deuren open heeft gemaakt. Tijdens de overvallen heeft [medeverdachte 3] vervolgens gezocht naar geld of andere waardevolle spullen die konden worden meegenomen. Ook [medeverdachte 3] gedroeg zich tijdens de overvallen gewelddadig. In zaaksdossier Oberhof heeft hij een (nep)wapen getoond aan een jonge medewerker van een tankstation, in zaaksdossier Zwenkau heeft hij geweld gebruikt tegen aangeefster en in zaaksdossier Willich heeft hij zich zeer gewelddadig en dreigend opgesteld naar de aangever [slachtoffer 12] . [medeverdachte 1] is voor de groep een belangrijke schakel geweest, doordat zijn woning een vaste verzamelplek was voor de groep. Bij meerdere overvallen heeft [medeverdachte 1] zich buitengewoon gewelddadig opgesteld naar slachtoffers. In zaaksdossier Zwenkau heeft hij met het mannelijke slachtoffer, de heer [slachtoffer 6] , gevochten, in zaaksdossier Millet heeft [medeverdachte 1] de aangeefster in haar gezicht geslagen en aan haar haren getrokken op het moment dat hij dacht dat de aangeefster niet eerlijk was geweest over de hoeveelheid geld die er in de woning lag. In zaaksdossier Willich heeft hij met het slachtoffer [slachtoffer 13] geworsteld/gevochten en in zaaksdossier Ararat heeft [medeverdachte 1] het dodelijke schot gelost. [verdachte] was bij alle overvallen betrokken als chauffeur. Hij was vaak actief betrokken bij het regelen van auto’s voor de overvallen en had voor de overvallen veelvuldig overleg met de medeverdachten. Ook voorzag hij in zaaksdossier Millet de groep van informatie over de woning van de slachtoffers waar een groot geldbedrag zou liggen. Zijn loods in [locatie] was bovendien een belangrijke plek voor de groep om te verzamelen voor en/of na overvallen. Verder heeft hij altijd meegedeeld in de buit en kreeg hij hetzelfde als de anderen. De rol van [verdachte] was van dusdanig gewicht dat hij in alle zaken door het hof is aangemerkt als medepleger. Oogmerk van de organisatie Uit het bewijs dat is opgenomen ten aanzien van de hierboven besproken zaaksdossiers blijkt ook dat het oogmerk van de organisatie gericht was op het plegen van overvallen. Er zijn door de groep meerdere overvallen gepleegd waarbij het de bedoeling was dat er geld en andere waardevolle spullen zoals sieraden en auto’s zouden worden buitgemaakt. In chats wordt regelmatig gesproken over geld en het hebben van ‘honger’ (het hof begrijpt: de behoefte om geld te verdienen). [medeverdachte 3] heeft in dat verband verklaard dat er vaker wietplantages werden overvallen en dat zij ‘heel veel wiet en geld’ hebben meegenomen. Kenmerkend in dit verband zijn de overvallen in Dreumel, Avenhorn en Berkhout. Voor de woning in Dreumel geldt dat de verdachten erg gemotiveerd waren om de overval te plegen omdat er naar verluid € 100.000 zou liggen in de woning. In de woning in Avenhorn zou goud en mogelijk ook cash aanwezig zijn en in de woning in Berkhout zou er volgens een tip veel contant geld aanwezig zijn wat de woningen aantrekkelijke objecten maakten om te overvallen. Uit hetgeen hiervoor is overwogen onder ‘organisatie’ blijkt bovendien dat er een duurzame en gestructureerde samenwerking was tussen de verdachten. Daarbij was sprake van een onderlinge verdeling van taken en afstemming van activiteiten. Deze taakverdeling en afstemming gingen op een planmatige manier. Illustratief daarvoor is dat uit het dossier blijkt dat de verdachten van tevoren routes bekeken van en naar de locaties waar overvallen gepleegd moesten worden. Bij het bekijken van deze routes was er ook aandacht voor de locatie van ANPR-camera’s. Er vonden ook voorverkenningen plaats ten aanzien van verschillende overvallen. Het gezamenlijk uitzetten van telefoons tijdens de overvallen toont ook aan dat sprake was een bepaalde organisatiegraad. Deze verdeling en afstemming waren gericht op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie, namelijk het plegen van overvallen. Deelname Uit hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van de hiërarchie en de rolverdeling binnen de organisatie blijkt dat elke verdachte een eigen rol had en belangrijk is geweest voor de organisatie. De verdachten zijn daarmee allemaal deelnemers aan de organisatie geweest, omdat zij behoorden tot het samenwerkingsverband en een aandeel hebben gehad in de gedragingen die strekten tot het verwezenlijken van het oogmerk van de organisatie. 6 Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 primair, 6 primair, 7, 8 primair en 9 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: 15/139989-22 - Mainz 1. primair hij op 8 augustus 2020 te De Goorn, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, uit een woning gelegen aan de [adres 1] tezamen en in vereniging met anderen een envelop (met daarin een geldbedrag ter hoogte van 3000,- euro), telefoons en sleutels, die aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door een vuurwapen en breekijzers ter hand te nemen en meermalen met een breekijzer tegen het lichaam en op het hoofd van die [slachtoffer 1] te slaan en meermalen tegen het lichaam van die [slachtoffer 1] te schoppen en die [slachtoffer 1] dreigend de woorden “geld, geld, geld” toe te voegen en meermalen met een vuurwapen in de richting van die [slachtoffer 1] te schieten en die [slachtoffer 2] vast te pakken en vervolgens een vuurwapen tegen haar hoofd te drukken en te houden en dreigend de woorden “geld, geld, geld” toe te voegen en een voorwerp tegen de rug van die [slachtoffer 2] te duwen en die [slachtoffer 2] te dwingen mee te lopen; 15-212880-22 - Oberhof 2. Primair hij op 9 augustus 2020 te Nieuwe Niedorp tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag en sigaretten en een kassalade met inhoud, die aan een Tankstation toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 3] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door die [slachtoffer 3] (dreigend) de woorden “Ga op de grond liggen” en “Maak de kassa open” en “waar is de kluis” toe te voegen, en daarbij een vuurwapen, althans een daarop gelijkend voorwerp, te richten op die [slachtoffer 3] en met een slof sigaretten die [slachtoffer 3] op het hoofd te slaan; 15/255972-22 – Millet 3. primair hij op 30 december 2020 te Dreumel gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 17] , tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag en sieraden en een luchtbuks en een personenauto (Audi) en een portemonnee en een schroevendraaier en flessen champagne die geheel aan [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door vuurwapens en een breekijzer en een hamer ter hand te nemen en daarbij dreigend tegen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] de woorden "Geld" en "Er moet 100.000 euro liggen" toe te voegen en die [slachtoffer 5] te dwingen mee te lopen en de handen en/of voeten van die [slachtoffer 5] vast te binden en tegen het lichaam van die [slachtoffer 5] te slaan en aan de haren van die [slachtoffer 5] te trekken en die [slachtoffer 5] (met kracht) van het bed af te trekken een vuurwapen tegen zijn hoofd van die [slachtoffer 4] te houden en de handen en voeten van die [slachtoffer 4] vast te binden 15-212880-22 - Zwenkau 5. primair hij op 7 januari 2021 te Avenhorn, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan [adres 4] tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag, een portemonnee (met inhoud), (auto)sleutels, sigaretten en een aansteker, die aan [slachtoffer 6] en/of [slachtoffer 7] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om zich die goederen wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door vuurwapens ter hand te nemen en [slachtoffer 6] bij de keel vast te pakken en een vuurwapen op die [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] te richten en te tonen, en (met een voorwerp) tegen het lichaam en op het hoofd van die [slachtoffer 6] te slaan en dreigend te roepen “geld” en "Ga je geld halen achter" en "Schiet hem dood" en "We willen het grote geld", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking en met kracht tegen het lichaam van die [slachtoffer 7] te duwen en met een vuurwapen op de keel te schieten ten gevolge waarvan die [slachtoffer 7] zwaar lichamelijk letsel heeft bekomen; 15-21880-22 - Zulpich 6 primair. hij op 4 juni 2021 te Heerhugowaard gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 18] tezamen en in vereniging met anderen een personenauto (Audi Q7) en een mobiele telefoon en een geldbedrag die aan [slachtoffer 10] en/of [slachtoffer 9] en/of [slachtoffer 8] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 10] en [slachtoffer 9] en [slachtoffer 8] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door een zak over het hoofd van [slachtoffer 10] te trekken en die [slachtoffer 10] vast te binden en een heet strijkijzer tegen de schouder van [slachtoffer 10] te drukken en die [slachtoffer 10] meermalen met een koevoet tegen het bovenbeen te slaan en te roepen "waar is het geld" en "Ik snij haar strot door als jullie niet zeggen of er nog meer geld is" en "Waar is de kluis" en die [slachtoffer 8] meermalen (met een koevoet) tegen het zijn been te slaan en een vuurwapen te tonen aan [slachtoffer 8] en die [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9] vast te binden en te blinddoeken en tegen die [slachtoffer 8] te roepen "waar is het geld" en "meer geld" en tegen die [slachtoffer 9] te roepen "waar is het geld" en "We steken het in brand en een vuurwapen op [slachtoffer 9] te richten en te dwingen mee te lopen; 15/155550-21 - Ararat 7. hij op 14 juni 2021 te Berkhout tezamen en in vereniging met anderen [slachtoffer 11] opzettelijk van het leven heeft beroofd door met een vuurwapen op het bovenlichaam van die [slachtoffer 11] te schieten welke doodslag werd vergezeld en voorafgegaan van enig strafbaar feit, te weten een poging tot diefstal met geweld in vereniging van een of meerdere goederen, gepleegd tegen die [slachtoffer 11] en welke doodslag werd gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en aan andere deelnemers aan dat feit straffeloosheid en/of het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren; 8. primair hij op 14 juni 2021 te Berkhout gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn medeverdachten voorgenomen misdrijf om geld en/of goederen die aan [slachtoffer 11] toebehoorden weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen de woning van die [slachtoffer 11] door middel van braak heeft betreden terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid welke poging tot diefstal werd vergezeld van geweld tegen voornoemde [slachtoffer 11] , gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door een vuurwapen en breekijzer ter hand te nemen, en met een vuurwapen op het lichaam van die [slachtoffer 11] te schieten, ten gevolge waarvan die [slachtoffer 11] is overleden; 15/212880-22 (criminele organisatie) 9. hij in de periode van 8 augustus 2020 tot en met 14 juni 2021 in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, te weten (onder andere) [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] en [medeverdachte 1] welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven te weten het plegen van overvallen Hetgeen onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 primair, 6 primair, 7, 8 primair en 9 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. 7 Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. 15/139989-22 - Mainz Het onder 1 primair bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; 15-212880-22 - Oberhof Het onder 2 primair bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; 15/255972-22 – Millet Het onder 3 primair bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; 15-212880-22 - Zwenkau Het onder 5 primair bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft; 15-21880-22 - Zulpich Het onder 6 primair bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; 15/155550-21 - Ararat Het onder 7 en 8 primair bewezenverklaarde levert op eendaadse samenloop van: medeplegen van doodslag, vergezeld en voorafgegaan van een strafbaar feit en gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren en poging tot diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning, waartoe de schuldige zich de toegang heeft verschaft door middel van braak en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en het feit de dood ten gevolge heeft; 15/212880-22 (criminele organisatie) Het onder 9 bewezenverklaarde levert op: deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. 8 Oplegging van straf De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 subsidiair, 6 primair, 7 primair, 8 primair en 9 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 20 jaren met aftrek van het voorarrest. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 primair, 6 primair, 7, 8 primair en 9 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg is opgelegd. Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft het hof rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft het hof het volgende in aanmerking genomen. Ernst van de feiten De verdachte heeft in een periode van een jaar deelgenomen aan een criminele organisatie die zich bezig hield met het plegen van gewelddadige (woning)overvallen, met name in de regio West-Friesland. Het hof acht bewezen dat hij samen met anderen de woningovervallen in de zaaksdossiers Mainz, Millet, Zulpich, Zwenkau en Ararat heeft gepleegd. Ook is hij betrokken geweest bij een gewapende overval op een tankstation in zaaksdossier Oberhof. Bij met name de woningovervallen is buitensporig veel en heftig geweld gebruikt. Bewoners zijn uit het niets, ook als zij meewerkten, met een koevoet geslagen of aan haren van het bed getrokken. Ze zijn bedreigd met vuurwapens, met een hamer en met breekijzers. Ze zijn geschopt, geslagen en vastgebonden met tape of tie-wraps. Slachtoffer [slachtoffer 10] is mishandeld met een heet strijkijzer. Slachtoffer [slachtoffer 1] is met de daders in gevecht geraakt en is beschoten met een vuurwapen. Slachtoffer [slachtoffer 7] is in haar hals geschoten en mag van geluk spreken dat zij dit heeft overleefd maar is ernstig gewond geraakt en kampt tot de dag van vandaag met de fysieke en mentale gevolgen daarvan. Slachtoffer [slachtoffer 11] is bij de overval op zijn woning in zijn borst geschoten en had dat geluk niet: hij is korte tijd later aan de gevolgen van zijn verwondingen overleden. Bij meerdere slachtoffers zijn als gevolg van het uitgeoefende geweld verwondingen ontstaan. Voor anderen geldt dat zij hebben moeten toezien hoe dierbaren zijn mishandeld. Verdachten hebben met hun handelen niet alleen onbeschrijfelijk veel leed toegebracht aan de slachtoffers en aan de nabestaanden van [slachtoffer 11] , maar ook hebben zij ervoor gezorgd dat vele andere mensen in met name West Friesland zich niet langer veilig voelden in hun eigen huis. Uit het herhaalde, buitensporige en heftige (vuurwapen)geweld kan het hof geen andere conclusie trekken dan dat het gebruik van (vuurwapen)geweld onderdeel was van het plan van de verdachte en zijn mededaders en dat zij bij iedere overval wisten dat er doden of zwaargewonden konden vallen, maar dat hen dat niets kon schelen. Het beschieten van [slachtoffer 1] , de ernstige verwonding van [slachtoffer 7] , de verwonding van vader en zoon [slachtoffers 8 en 10] , de dood van [slachtoffer 11] : keer op keer werden de gevolgen van het geweld heftiger, keer op keer hadden de verdachten de mogelijkheid om andere keuzes te maken maar keer op keer kozen de verdachten er toch voor om op dezelfde manier verder te gaan met hun gewelddadige overvallen. Zij wilden op een makkelijke en snelle manier veel geld verdienen, waarbij de mogelijkheid dat er doden of gewonden konden vallen ingebakken was in hun gebruikelijke werkwijze. Daarmee is er geen wezenlijk verschil met zaken waarin het om het leven brengen van één of meerdere personen wel het doel is, en het hof zal dit ook tot uitdrukking brengen in de op te leggen straf. Bij de uitvoering van de overvallen heeft de verdachte als bestuurder van de vluchtauto een essentiële rol gespeeld. Er is geen bewijs dat hij de woningen is binnengegaan, en er is ook geen bewijs dat hij zelf geweld heeft gebruikt tegen de slachtoffers. Hoewel hij daarmee nog steeds (als medepleger) verantwoordelijk is voor de overvallen en het gebruikte geweld (hij moet hiervan immers hebben geweten maar heeft toch besloten om met zijn bijdrage de overvallen mogelijk te maken) zal het hof dat ten opzichte van de medeverdachten in strafverminderende zin meewegen bij het bepalen van de strafmaat. Persoon van de verdachte Uit het strafblad van de verdachte blijkt dat de verdachte vele malen eerder is veroordeeld. Gelet op het feit dat de eerdere veroordelingen geen feiten betreffen die vergelijkbaar zijn aan de (woning)overvallen in deze zaak, zal het hof hier niet in strafverzwarende zin rekening mee houden. Uit onderzoek door een psycholoog en een psychiater blijkt dat er bij de verdachte sprake is van een antisociale persoonlijkheidsstoornis en een problematisch gebruik van diverse middelen. De onderzoekers zien echter geen aanleiding om doorwerking van eventuele psychopathologie en/of disfuncties vast te stellen. Hierdoor is er gedragskundig geen aanleiding om een vermindering in de toerekenbaarheid te adviseren. Doordat onderzoekers niet kunnen onderbouwen dat betrokkene door zijn psychopathologie werd beperkt in zijn gedragskeuzes, of verminderd in staat was zijn gedrag te controleren of te overzien en er geen pathologisch recidivegevaar kan worden onderbouwd wordt geen aanleiding gezien tot het adviseren van een behandeling in een juridisch kader ter vermindering van de recidivekans. Het hof neemt deze adviezen over en maakt die tot de zijne. De op te leggen straf Vanwege de veelheid en ernst van de feiten, het excessieve geweld in georganiseerd verband en de rol van de verdachte daarin is het hof van oordeel dat alleen een gevangenisstraf van aanzienlijke duur passend is, te weten een gevangenisstraf van 20 jaar . Hoewel de verdachte bij de uitvoering zelf geen geweld heeft gebruikt, was hij in de meeste gevallen wel betrokken bij de voorbereiding van deze overvallen en vervulde hij als bestuurder van de vluchtauto ook een essentiële rol bij de uitvoering van de overvallen. Redelijke termijn Bij de beoordeling van de redelijke termijn moet het tijdsverloop in de eerste aanleg en in het hoger beroep telkens afzonderlijk worden beoordeeld. Als uitgangspunt geldt dat die termijn 16 maanden is in gevallen waarin de verdachte in voorlopige hechtenis verkeert, (zowel in eerste aanleg als in hoger beroep), tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Met de rechtbank is het hof van oordeel dat in eerste aanleg van zo’n uitzonderingssituatie sprake is. Rekening houdend met de omvang en de complexiteit van de zaak, moet de redelijke termijn in de zaak van de verdachte in eerste aanleg worden vastgesteld op dertig maanden. De verdachte is op 8 februari 2022 in verzekering gesteld en het vonnis is gewezen op 27 mei 2024. De redelijke termijn is daarom in eerste aanleg niet overschreden. Het arrest in hoger beroep wordt gewezen op 7 juli 2026. Dit betekent dat de termijn van 16 maanden met 10 maanden is overschreden. In de procedure in hoger beroep zijn er geen bijzondere omstandigheden die deze overschrijding rechtvaardigen. Het hof hanteert bij een overschrijding van de redelijke termijn met een periode tot en met 12 maanden als uitgangspunt een strafkorting van 10% met een maximum van 6 maanden. Gelet op de relatief beperkte overschrijding in combinatie met de zeer langdurige gevangenisstraf die aan verdachte wordt opgelegd, betekent dat in dit geval dat de op te leggen gevangenisstraf wordt verminderd met een periode van 3 maanden. Conclusie Op grond van al het bovenstaande acht het hof het passend en noodzakelijk om een gevangenisstraf op te leggen voor de duur van 19 jaar en 9 maanden , met aftrek van de periode die de verdachte al heeft doorgebracht in voorarrest. Tenuitvoerlegging Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv. 9 Benadeelde partijen 9.1. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1] (feit 1 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding van € 25.988,45 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 1 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 5.988,45 aan materiële schade en € 20.000,00 aan immateriële schade. De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 1] geleden schade toegewezen tot een bedrag van € 15.510,23 bestaande uit € 5.510,23 als vergoeding voor de materiële schade en € 10.000,00 als vergoeding voor de immateriële schade. In hoger beroep heeft [slachtoffer 1] kenbaar gemaakt te berusten in de door de rechtbank vastgestelde materiële schade. Het hof begrijpt dat [slachtoffer 1] de vordering tot vergoeding wegens materiële schade handhaaft tot het door de rechtbank toegekende bedrag. In hoger beroep is de vordering voor wat betreft de immateriële schade verhoogd tot € 40.000,00. Daartoe is aangevoerd dat bij [slachtoffer 1] in 2020 een posttraumatische stressstoornis is vastgesteld. Uit een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten van [slachtoffer 1] sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn. Bovendien is dit verhoogde bedrag in lijn met de bedragen van de inmiddels ingevoerde ‘Rotterdamse schaal’. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot hoofdelijke toewijzing van de gevorderde schade ter hoogte van € 45.510,23. Onder verwijzing naar een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275) is volgens de advocaat-generaal sprake van een zeer uitzonderlijk geval dat noopt tot toepassing van de mogelijkheid om in hoger beroep over te gaan tot oplegging van een schadevergoedingsmaatregel die de hoogte van de initiële vordering van de benadeelde partij overstijgt. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich gerefereerd ten aanzien van de gevorderde materiele schade aan het oordeel van het hof. Ten aanzien van de initieel gevorderde immateriële schadevergoeding stelt de verdediging zich op het standpunt dat deze gematigd moet worden. De in hoger beroep gevorderde verhoging is naar de mening van de verdediging niet aan de orde en verzoekt de schadevergoedingsmaatregel voor dit hogere bedrag niet op te leggen. Van een bijzondere omstandigheid die dit zou rechtvaardigen is geen sprake. Oordeel van het hof Materiële schade Het hof zal de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade evenals de rechtbank toewijzen tot een bedrag van € 5.510,23. Deze schade bestaat uit: weggenomen geldbedrag € 3.000,00; eigen risico verzekering € 113,00; installatie alarmsysteem (minus 21% BTW) € 970,25; abonnementskosten alarmsysteem (minus 21% BTW) € 1.306,98; beredderingskosten € 120,00. Dit deel van de gevorderde schade vloeit rechtstreeks voort uit het bewezen verklaarde feit, is voldoende onderbouwd, niet betwist en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Immateriële schade Met betrekking tot het initiële deel van de gevorderde immateriële schade ad € 20.000,00 overweegt het hof als volgt. Gelet op artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is in deze zaak sprake van een gewapende overval die in de nacht plaatsvond, waarbij vier gemaskerde mannen de woning van [slachtoffer 1] zijn binnengedrongen. Hij is meermalen met een breekijzer geslagen en er zijn twee schoten in de richting van zijn hoofd gelost. Uit de stukken en de toelichting op de vordering blijkt dat hij hierdoor onder meer een hoofdwond en bloeduitstortingen op zijn lichaam heeft opgelopen. Hij is met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, waar een scan van zijn hoofd is gemaakt en de hoofdwond met twaalf hechtingen is gedicht. Hij heeft sinds de overval regelmatig last van zware hoofdpijn, waardoor hij dan moet gaan liggen. Verder heeft [slachtoffer 1] door het geluid van het schot ongeveer een half jaar lang slecht kunnen horen aan één oor. Nu sprake is van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook andere – niet als lichamelijk letsel te kwalificeren – gevolgen, worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit de toelichting op de initiële vordering alsmede uit de aanvulling in hoger blijkt dat de overval grote impact heeft gehad op [slachtoffer 1] . Hij was maandenlang zeer emotioneel waardoor ook zijn relatie onder druk kwam te staan. Hij heeft maandenlang slecht geslapen. Sinds de overval slaapt hij met een dwarsbalk aan de binnenzijde van zijn slaapkamerdeur. Omdat hij zich niet meer veilig voelde op zijn eigen erf en in zijn eigen woning, heeft hij zijn dieren verkocht en een ander huis gekocht. Hij heeft twee keer EMDR-therapie gehad vanwege PTSS-klachten, maar dit heeft hem niet geholpen. Uit eerder genoemde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat [slachtoffer 1] op 2 februari 2026 opnieuw is gestart met behandeling vanwege een toename van bestaande klachten. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 20.000,00 billijk voor. Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Ten aanzien van het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel voor een bedrag van € 20.000,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de genoemde uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024: 1275). De PTSS diagnose dateert immers van 2020 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien. Toegewezen bedrag De vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 25.510,23. Wettelijke rente De verdachte is vanaf 11 november 2020 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag voor de installatie van het alarmsysteem ter hoogte van € 970,25. Het hof zoekt bij het bepalen van die datum aansluiting bij de uiterste betaaldatum van de laatste termijn van de desbetreffende factuur. De wettelijke rente over de abonnementskosten van het alarmsysteem ter hoogte van € 1.306,98 is verschuldigd vanaf 1 december 2021. De abonnementskosten worden gevorderd vanaf september 2020 tot en met februari 2023 en het hof gaat daarom uit van een datum die in het midden ligt van deze periode. De wettelijke rente over het eigen risico van de verzekering ter hoogte van € 113,00 is verschuldigd vanaf 2 november 2021, de uiterste betaaldatum van de factuur. Voor het resterende bedrag ter hoogte van € 23.120,00 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf 8 augustus 2020, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden. Een en ander ten aanzien van alle posten tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.2. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 1 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding van € 10.120,00 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van het onder 1 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 120,00 aan materiële schade en € 10.000,00 aan immateriële schade. De materiële schade bestaat uit beredderingskosten. De rechtbank heeft de gevorderde materiële schade afgewezen en de gevorderde immateriële schade toegekend tot een bedrag van € 5.000,00. In hoger beroep heeft [slachtoffer 2] kenbaar gemaakt te berusten in de beslissing van de rechtbank ten aanzien van de gevorderde materiële schade. Het hof begrijpt dat [slachtoffer 2] de vordering tot vergoeding wegens materiële schade niet handhaaft. In hoger beroep is de vordering voor wat betreft de immateriële schade verhoogd tot € 40.000,00. Daartoe is aangevoerd dat blijkens een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 4 februari 2021 bij [slachtoffer 2] in 2021 een posttraumatische stressstoornis is vastgesteld en een behandelplan is besproken. Uit een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn. Bovendien is dit verhoogde bedrag in lijn met de bedragen van de inmiddels ingevoerde ‘Rotterdamse schaal’. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal is het eens met de beslissing van de rechtbank ten aanzien van de gevorderde materiële schade. De in hoger beroep gevorderde immateriële schade van € 40.000,00 is gezien de aanvullende stukken en de nadere motivering door de advocaat billijk en vatbaar voor toewijzing. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld te kunnen instemmen met de afwijzing door de rechtbank van de gevorderde materiële schade ad € 120,00. Ten aanzien van de initieel gevorderde immateriële schadevergoeding stelt de verdediging zich op het standpunt dat deze gematigd moet worden. De in hoger beroep gevorderde verhoging is naar de mening van de verdediging niet aan de orde en verzoekt de schadevergoedingsmaatregel voor dit hogere bedrag niet op te leggen. Oordeel van het hof Immateriële schade Met betrekking tot het initiële deel van de gevorderde immateriële schade ad € 10.000,00 overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Het hof stelt vast dat [slachtoffer 2] bij de woningoverval geen lichamelijk letsel heeft opgelopen. Uit vaste rechtspraak blijkt dat van de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Degene die zich hierop beroept, zal voldoende concrete gegevens moeten aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van een aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW is niet reeds sprake bij de enkele schending van een fundamenteel recht. Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in de persoon ‘op andere wijze’ overweegt het hof dat de aard en de ernst van de normschending in deze zaak met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 2] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval die plaatsvond in de nacht, waarbij vier gemaskerde mannen de woning van [slachtoffer 2] en haar partner zijn binnengedrongen. Bij deze overval is fors geweld uitgeoefend op [slachtoffer 1] , de partner van de [slachtoffer 2] en zijn er twee schoten in zijn richting gelost. Ook [slachtoffer 2] is met het vuurwapen bedreigd. Uit de toelichting op de vordering blijkt dat [slachtoffer 2] nog altijd last heeft van wat haar is overkomen. Zij ondervindt gevoelens van angst en onveiligheid, heeft haar huis verkocht en is vanwege aanhoudende psychische klachten naar haar huisarts gegaan. Zij heeft vanwege PTSS-klachten twee EMDR-sessies ondergaan. Omdat dit haar niet hielp heeft zij zich gewend tot een psycholoog, waar zij een jaar lang maandelijks gesprekken heeft gevoerd. Uit een in hoger beroep overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor. Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Ten aanzien van het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel voor een bedrag van € 30.000,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De PTSS diagnose dateert immers van 2021 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 8 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof bepaalt dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.3. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 3] (feit 2 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 3] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die hij als gevolg van het onder 2 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. Op 27 mei 2024 heeft de rechtbank de vordering van [slachtoffer 3] toegewezen tot het gevorderde bedrag. Bij brief van 24 november 2024 heeft [slachtoffer 3] zijn vordering gehandhaafd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van het bedrag van € 2.000,00. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht het bedrag aan immateriële schadevergoeding te matigen met minimaal de helft. Oordeel van het hof Immateriële schade Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. De hof stelt evenals de rechtbank vast dat [slachtoffer 3] geen lichamelijk letsel heeft opgelopen. Uit vaste rechtspraak blijkt dat van de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Degene die zich hierop beroept, zal voldoende concrete gegevens moeten aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van een aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW is niet reeds sprake bij de enkele schending van een fundamenteel recht. Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in zijn persoon ‘op andere wijze’ overweegt het hof evenals de rechtbank in deze zaak dat de aard en de ernst van de normschending met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 3] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval op een tankstation. [slachtoffer 3] was daar aan het werk en was destijds achttien jaar oud. Hij moest tijdens de overval op de grond gaan liggen en is met een vuurwapen onder schot gehouden. Hij heeft na de overval gedurende een periode van drie weken slecht geslapen, waardoor hij overdag erg vermoeid was. Het heeft voor [slachtoffer 3] langere tijd geduurd voordat hij een en ander ‘een plekje heeft kunnen geven’ . Evenals de rechtbank komt het hof gelet op de aard en ernst van de overval, de onderbouwing van de vordering, alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 2.000,00 billijk voor. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 2.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten De verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.4. Vordering benadeelde partij Tankstation [tankstation 1] (feit 2 primair) De benadeelde partij Tankstation [tankstation 1] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.728,90 ingediend tegen de verdachten wegens materiële schade die zij als gevolg van het onder 2 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De materiële schade bestaat uit de posten: weggenomen contant geld € 960,90; weggenomen sigaretten € 1.768,00. De rechtbank heeft op 27 mei 2024 de vordering toegewezen tot een bedrag van € 500,00 en heeft de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij Tankstation [tankstation 1] heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen tot het bedrag dat door de rechtbank is toegewezen. Daarbij heeft de advocaat-generaal overwogen dat de vordering in hoger beroep niet is gehandhaafd en er geen aanvullende stukken zijn aangeleverd ter onderbouwing van de initiële vordering. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich gerefereerd aan het door de rechtbank toegewezen bedrag. Oordeel van het hof Materiële schade Het hof zal evenals de rechtbank de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een bedrag van € 500,00. Daarbij overweegt het hof dat uit de aangifte blijkt dat in de geldcassette standaard € 250,00 zit en de inhoud van twee geldcassettes is weggenomen. De aangever heeft weliswaar verklaard dat hij die dag een paar cash betalingen heeft gehad en dat er in één van de geldcassettes dus meer geld zat, maar bij gebrek aan meer informatie heeft het hof evenals de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten om het bedrag van de ontvangsten van de desbetreffende dag te schatten. Ten aanzien van de post “weggenomen sigaretten” is in de aangifte niet vermeld hoeveel sloffen sigaretten zijn weggenomen en ontbreekt ook bij het ingediende verzoek tot schadevergoeding een onderbouwing daarvan. Het hof beschikt evenals rechtbank ook niet over informatie over de inkoopprijs van de sigaretten. Het is daarom niet mogelijk om voor dit onderdeel de omvang van de schade te schatten. Het hof zal de vordering voor het overige daarom niet-ontvankelijk verklaren. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 500,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.5. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 4] (feit 3 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 4] heeft een initiële vordering tot schadevergoeding van € 42.150,40 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 3 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 39.070,14 aan materiële schade te verminderen met een uitkering van de verzekering ad € 8.919,74. De gestelde schade bedraagt € 30.150,40. In deze berekening heeft de verdediging rekening gehouden met 33% aan afschrijving of waardevermindering De gestelde schade bestaat verder uit € 12.000,00 aan immateriële schade. De materiële schade bestaat uit twee posten: - gestolen goederen € 29.582,30 minus 33% = € 19.820,14 - gestolen geldbedrag € 19.250,00. Ter zitting in eerste aanleg is de vordering tot schadevergoeding van materiële schade door de advocaat van [slachtoffer 4] aangepast en gesteld op € 39.912,56: gestolen goederen € 29.582,30 gestolen geldbedrag € 19.250,00 minus vergoeding verzekering € 8.919,74. De immateriële schade is gehandhaafd op € 12.000,00. De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de materiële schade toegewezen tot een bedrag van € 30.131,13 en de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaard. De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 5.000,00 en het meer gevorderde afgewezen. [slachtoffer 4] heeft bij brief van 22 november 2024 en zijn advocaat heeft ter zitting in hoger beroep de vordering gehandhaafd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot vergoeding van de materiële schade kan worden toegewezen zoals de rechtbank dat heeft gedaan. Daarbij wordt uitgegaan van de dagwaarde van de goederen en niet van de gevorderde aanschafwaarde. Het door de verzekering uitgekeerde bedrag dient in mindering te worden gebracht, wat maakt dat de toewijsbare vordering neerkomt op een bedrag van € 30.131,13. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schadevergoeding heeft de advocaat-generaal zich op het standpunt gesteld dat de gehele vordering van € 12.000,00 vatbaar is voor toewijzing. In totaal kan € 42.131,13 worden toegewezen. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft ten aanzien van de materiële schade het standpunt ingenomen dat het oordeel van de rechtbank kan worden overgenomen. De verdediging verzoekt het door de rechtbank toegewezen bedrag ten aanzien van de immateriële schade (€ 5.000,00) te matigen. Oordeel van het hof Materiële schade Het hof zal de gevorderde vergoeding voor gestolen goederen toewijzen tot een bedrag van € 26.292,35. Het gaat dan om de volgende posten: 6. Oorbellen Ti Sento € 100,00 7. Oorbellen Zilveren creolen € 55,00 8. Oorbellen Ti Sento € 59,00 13. Zonnebril Miu Miu € 270,00 14. Zonnebril Tiffany & Co € 225,00 15. Zonnebril Guess € 80,00 16. Zonnebril Bulgari € 300,00 17. Zonnebril Prada € 180,00 18. Zonnebril Ray Ban € 150,00 19. Zonnebril Ray Ban € 150,00 20. Zonnebril Ray Ban € 150,00 21. Zonnebril Ray Ban € 150,00 22. Zonnebril Ray Ban € 150,00 23. Zonnebril Ray Ban € 150,00 25. Portemonnee € 64,40 29. Horloge Guess € 109,95 30. Horloge Corum Royal Flush € 3.900,00 31. Moët champagne € 399,00 32. 2x Piper Heidsick (champagne) € 150,00 34. Audi A8 € 19.500,00. Het hof acht evenals de rechtbank deze posten voldoende onderbouwd, gezien de toelichting met foto’s, aankoopbonnen en/of verwijzingen naar internetpagina’s met daarop de waarde van vergelijkbare artikelen. Bovendien zijn deze goederen terug te voeren op de aangiften of de nadere verhoren van de aangevers. Bij de begroting van de schade is [slachtoffer 4] uitgegaan van de nieuwwaarde van de weggenomen goederen. Het grootste deel van de goederen is echter al enige tijd geleden aangeschaft, zodat voor vergoeding in aanmerking komt de dagwaarde. Bij gebrek aan concrete gegevens over de dagwaarde zal het hof evenals de rechtbank gebruik maken van haar schattingsbevoegdheid en aansluiting zoeken bij het percentage dat [slachtoffer 4] oorspronkelijk als waardevermindering had gehanteerd, zijnde 33%. Dat er meer goederen zijn weggenomen en dat dit voor [slachtoffer 4] niet te achterhalen of te onderbouwen is, vormt geen reden om dit te compenseren door de afschrijving achterwege te laten. Het hof zal echter evenals de rechtbank geen afschrijving in mindering brengen op de waarde van de Audi A8, nu deze zeer kort voor de overval was aangekocht en mag worden aangenomen dat de aanschafwaarde de dagwaarde vertegenwoordigt. Het hof stelt de dagwaarde van de weggenomen goederen aldus vast op € 26.292,35. Het hof zal evenals de rechtbank de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van de overige gestolen goederen niet-ontvankelijk verklaren, gezien de betwisting daarvan (door in algemene zin te stellen dat de vordering wordt weersproken) en omdat deze goederen niet zijn terug te voeren op de aangiften of de latere verhoren van de aangevers (schoenen), dan wel de waarde daarvan niet met stukken is onderbouwd (overige sieraden en beautycase). Ten aanzien van de make-up overweegt het hof evenals de rechtbank dat niet kan worden vastgesteld wanneer dat is aangeschaft en tegen welke prijs. Bovendien mag worden aangenomen dat de producten zijn aangebroken/gebruikt. Er is dan ook niet vast te stellen in hoeverre de make-up artikelen (nog) een waarde vertegenwoordigen. Dit laatste geldt ook voor de opgevoerde parfums. Hiervoor is nadere bewijslevering noodzakelijk, hetgeen een onevenredige belasting vormt voor dit strafgeding. Wat betreft het gestolen geld zal het hof evenals de rechtbank een bedrag van € 15.000,00 toewijzen, hetgeen aansluit bij het bedrag dat in de aangifte en de aanvullende verhoren is genoemd. Dit betekent dat de materiële schade in totaal € 41.292,35 bedraagt. Hierop komt het door de verzekeraar uitgekeerde bedrag van € 8.919,74 in mindering, zodat een bedrag van € 32.372,61 zal worden toegewezen. Voor het overige zal het hof de vordering voor wat betreft de materiële schade niet-ontvankelijk verklaren. Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Het hof stelt vast dat [slachtoffer 4] geen lichamelijk letsel heeft opgelopen. Uit vaste rechtspraak blijkt dat van de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Degene die zich hierop beroept, zal voldoende concrete gegevens moeten aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van een aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ als bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW is niet reeds sprake bij de enkele schending van een fundamenteel recht. Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in zijn persoon ‘op andere wijze’ overweegt het hof evenals de rechtbank in deze zaak dat de aard en de ernst van de normschending, met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 4] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval, waarbij vier gemaskerde mannen in de nacht met wapens de slaapkamer zijn binnengedrongen. [slachtoffer 4] en zijn partner zijn bedreigd met vuurwapens en zijn vastgebonden met tie-wraps. Ook is bij deze overval geweld uitgeoefend op de partner van de [slachtoffer 4] , waardoor zij gewond is geraakt. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de overval, de onderbouwing van de vordering, alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 42.372,61. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 december 2020 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.6. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 5] (feit 3 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 12.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die zij als gevolg van het onder 3 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De rechtbank heeft de vordering tot immateriële schadevergoeding toegewezen tot een bedrag van € 7.000,00 en het meer gevorderde afgewezen. De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft bij brief van 22 november 2024 haar vordering gehandhaafd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de gehele vordering voor toewijzing vatbaar is. Zowel het lichamelijk letsel opgelopen tijdens de overval als het psychisch letsel waar [slachtoffer 5] nog altijd mee kamp, zijn toegelicht en houden rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde. Standpunt van de verdediging De verdediging verzoekt het door de rechtbank toegewezen bedrag ten aanzien van de immateriële schade (€ 7.000,00) te matigen. Oordeel van het hof Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een gewapende overval, waarbij vier gemaskerde mannen in de nacht met wapens de slaapkamer zijn binnengedrongen. [slachtoffer 5] en haar partner zijn bedreigd met vuurwapens en zijn vastgebonden met tie-wraps. Uit de stukken en de toelichting op de vordering blijkt dat [slachtoffer 5] door een van de daders van de woningoverval aan haar haren van het bed is getrokken. Hierbij is haar teen uit de kom geraakt, heeft zij snijwonden op haar knieën opgelopen en een kale plek op haar hoofd. Zij is naar de eerste hulp van het ziekenhuis geweest, waar haar teen weer is rechtgezet. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van [slachtoffer 5] en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit het door [slachtoffer 5] uitgeoefende spreekrecht zowel in eerste aanleg als in hoger beroep blijkt dat zij kampt met gevoelens van angst en boosheid en dat haar leven als gevolg van de woningoverval voorgoed veranderd is. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 december 2020 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.7. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 6] (feit 5 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 6] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 44.388,24‬ ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 5 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 3.888,24 aan materiële schade en € 40.500,00 aan immateriële schade. De materiële schade is in het verzoek tot schadevergoeding gesplitst in twee onderdelen: - de helft van de gezamenlijke materiële schade van [slachtoffer 6] en zijn partner [slachtoffer 7] ter hoogte van € 2.238,24 en - zijn eigen materiële schade ter hoogte van € 1.650,00. De gezamenlijke materiële schade bestaat uit drie posten: kosten beveiliging woning € 2.031,05; schade woning: weggenomen geld € 450,00; vervangen sloten € 810,00; vloerbedekking trap € 653,84; braakschade € 311,75; kosten vervanging autosleutel € 219,84. (Subtotaal € 4.476,48, waarvan [slachtoffer 6] 50% vordert: € 2.238,24.) De eigen materiële schade van € 1.650,00 bestaat uit vier posten: portemonnee € 45,00; eigen risico € 385,00; inkomstenderving € 1.140,00; medische kosten € 80,00. De immateriële schade is opgebouwd uit drie onderdelen: immateriële schade € 15.000,00; affectieschade € 17.500,00; shockschade € 8.000,00. De rechtbank heeft de helft van de door [slachtoffer 6] gevorderde gezamenlijke materiële schade toegewezen tot een bedrag van € 1.911,32. Deze schade bestaat uit 50% van de volgende posten: kosten beveiliging woning € 2.031,05; schade woning: weggenomen geld € 450,00; vervangen sloten € 810,00; braakschade € 311,75; kosten vervanging autosleutel € 219,84. Ten aanzien van de gevorderde kosten voor de vloerbedekking is de rechtbank uitgegaan van de dagwaarde die blijkens de toelichting op de vordering door de verzekeraar is vergoed. De rechtbank heeft deze post afgewezen. De rechtbank heeft de eigen materiële schade van [slachtoffer 6] toegewezen tot een bedrag van € 1.610,00. Deze schade bestaat uit de volgende posten: d. portemonnee € 45,00; eigen risico € 385,00; inkomstenderving € 1.140,00; medische kosten € 40,00. De rechtbank heeft: de gevorderde immateriële schade ad € 10.000,00 toegewezen en het meer gevorderde afgewezen; de gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 toegewezen; de gevorderde schokschade ad € 8.000,00 afgewezen. Bij brief van 12 december 2024 heeft [slachtoffer 6] kenbaar gemaakt de vordering te handhaven. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de materiële schade. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade dient de gevorderde €15.000,00 te worden toegewezen alsmede de gevorderde affectieschade ad €17.500,00. De gevorderde schokschade dient te worden afgewezen. Ter zitting in hoger beroep is namens [slachtoffer 6] naar voren gebracht dat de gevorderde immateriële schadevergoeding dient te worden toegewezen. Onder verwijzing naar de Rotterdamse Schaal is verder naar voren gebracht dat, hoewel € 15.000,00 is gevorderd, een bedrag tussen de € 41.000,00 en €69.000,00 passend wordt geacht. Verzocht wordt het gevorderde bedrag toe te wijzen en het meerdere ambtshalve alsnog via een schadevergoedingsmaatregel vast te stellen. Het hof begrijpt dat dit een bedrag zou moeten zijn tussen de € 26.000,00 en € 54.000,00. Tevens is verzocht de gevorderde schokschade toe te wijzen waarbij is gewezen op een uitspraak van de rechtbank Overijssel (ECLI:NL:RBOVE:2019:4594). Standpunt van de verdediging De verdediging heeft ten aanzien van de gevorderde materiële schadevergoeding het standpunt ingenomen dat de beslissing van de rechtbank kan worden bevestigd. Dit geldt ook voor de beslissing van de rechtbank ten aanzien van de gevorderde affectieschade en schokschade. De verdediging heeft verzocht de gevorderde immateriële schadevergoeding enigszins te matigen. Ten aanzien van de in hoger beroep gevorderde verhoging van de immateriële schadevergoeding heeft de verdediging geen standpunt ingenomen. Oordeel van het hof Materiële schade Evenals de rechtbank zal het hof de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een totaalbedrag van € 3.521,32 (€ 1.911,32 aan gezamenlijke schade en € 1.610,00 aan eigen schade). De gezamenlijke materiële schade wordt vastgesteld op een bedrag van € 3.822,64 en is als volgt opgebouwd: kosten beveiliging woning € 2.031,05; schade woning: weggenomen geld € 450,00; vervangen sloten € 810,00; braakschade € 311,75; kosten vervanging autosleutel € 219,84. Dit gedeelte van de schade vloeit rechtstreeks voort uit het bewezen verklaarde feit. De vordering is voldoende onderbouwd en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Dit geldt echter niet voor de post ‘vloerbedekking’. Ten aanzien van de vloerbedekking is de benadeelde partij uitgegaan van de kosten voor het laten plaatsen van nieuwe vloerbedekking. In aanmerking voor vergoeding komt echter de dagwaarde van de door de overval beschadigde vloerbedekking. Die dagwaarde is blijkens de toelichting op de vordering al door de verzekeraar vergoed. Dit betekent dat deze post zal worden afgewezen. Omdat [slachtoffer 6] de helft van de gezamenlijke materiële schade heeft gevorderd zal het hof voor [slachtoffer 6] een bedrag van € 1.911,32 toewijzen. Het hof zal de eigen materiële schade van [slachtoffer 6] tot een bedrag van € 1.610,00 toewijzen, nu deze schade rechtstreeks voortvloeit uit het bewezen verklaarde feit. De vordering is voldoende onderbouwd en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Deze schade bestaat uit de volgende posten: portemonnee € 45,00; eigen risico € 385,00; inkomstenderving € 1.140,00; medische kosten € 40,00. Ten aanzien van de medische kosten merkt het op dat de factuur van 6 maart 2024, die ter onderbouwing is overgelegd, op naam is gesteld van [slachtoffer 7] . Het hof zal evenals de rechtbank dit gedeelte van de vordering daarom niet-ontvankelijk verklaren bij gebrek aan een afdoende onderbouwing daarvan. Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een gewapende overval, waarbij gemaskerde mannen midden in de nacht met wapens de slaapkamer van [slachtoffer 6] zijn binnengedrongen. Hij is met de overvallers in gevecht geraakt, waarbij hij in het gezicht is geslagen en met een hard voorwerp (mogelijk een lamp) een klap op zijn achterhoofd heeft gekregen. Zijn partner [slachtoffer 7] is door een van de daders in haar hals geschoten. [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] zijn naar het ziekenhuis vervoerd, waar [slachtoffer 6] onder meer een CT-scan heeft gehad. [slachtoffer 6] heeft bloeduitstortingen op zijn lichaam en in zijn gezicht opgelopen en twee hoofdwonden op zijn achterhoofd. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit de toelichting op de vordering blijkt onder meer dat de woningoverval een enorme impact heeft gehad op het gevoel van veiligheid en controle van [slachtoffer 6] . Hij staat nog altijd op scherp en is alert. Hij heeft last van herbelevingen, vooral in de nacht. Hij wordt beperkt in zijn levensvreugde. Ter behandeling van zijn klachten heeft [slachtoffer 6] een uitgebreide sessie gevolgd bij een coach gespecialiseerd op het gebied van trauma’s na geweld. Ook heeft hij contact gehad met Slachtofferhulp Nederland. In aanloop naar de zitting heeft hij zich tot een psycholoog gewend, omdat de nachtmerries en herbelevingen weer de overhand kregen. Het hof komt anders dan de rechtbank gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 15.000,00 billijk voor. Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Met betrekking tot het deel van de gevorderde immateriële schade bij wijze van toepassing van de schadevergoedingsmaatregel tussen de € 26.000,00 en € 54.000,00 overweegt het hof als volgt. Het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de genoemde uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De door de advocaat bij brief van 15 januari 2024 omschreven klachten van [slachtoffer 6] , thans omschreven als PTSS klachten, dateren van 2021. Het hof concludeert dat geen sprake is van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien. Affectieschade Ook de gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 komt naar het oordeel van het hof en evenals de rechtbank voor vergoeding in aanmerking. Het hof overweegt evenals de rechtbank hiertoe het volgende. De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 30 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1750) in een zaak waarin affectieschade werd gevorderd, als volgt overwogen: “2.4 Onder affectieschade wordt verstaan de schade in verband met het verdriet om het overlijden of het door ernstig en blijvend letsel gekwetst raken van een naaste (vgl. HR 28 mei 2019, ECLI:NL:HR:2019:793, rechtsoverweging 2.4.6). Of een naaste aanspraak kan maken op vergoeding van affectieschade wegens “ernstig en blijvend letsel” van de gekwetste als bedoeld in artikel 6:107 BW hangt in belangrijke mate af van de mate van de blijvende functiestoornis bij de gekwetste, waarbij – volgens de hiervoor weergegeven wetsgeschiedenis – “een zeer bijzondere ernst van letsel” is vereist. De wetgever heeft daarbij als indicatie genoemd dat in geval van lichamelijk letsel bij een – aan de hand van de AMA-guides vastgestelde – blijvende functiestoornis van 70% of meer in ieder geval sprake is van “ernstig en blijvend letsel”. In het bijzonder in die gevallen waarin niet kan worden vastgesteld dat sprake is van een dergelijke hoge en blijvende functiestoornis, kan de rechter ook anderszins de invloed van het letsel op het leven van de gekwetste en de naaste betrekken bij zijn beoordeling of een naaste aanspraak kan maken op een vergoeding als bedoeld in artikel 6:107 BW.” [slachtoffer 6] is de levenspartner van [slachtoffer 7] en valt daarom binnen de kring van personen die recht kan hebben op een vergoeding van affectieschade. [slachtoffer 7] is bij de onder feiten 4 en 5 bewezen verklaarde woningoverval in haar hals geschoten. Zij heeft zich als gevolg hiervan ziek moeten melden bij haar werkgever en heeft uiteindelijk haar werk vanuit huis voor 50% hervat, hetgeen voor haar het maximaal haalbare is. Zij kan niet meer naar kantoor in verband met te veel prikkels en opbouwende vermoeidheid. [slachtoffer 7] heeft onder meer onherstelbare gehoorschade (tinnitus) opgelopen, waardoor zij een voortdurende ruis in haar oren heeft en overgevoelig is voor dagelijkse geluiden. Als gevolg van een zenuwbeschadiging aan de linkerkant van het hoofd, ondervindt zij vaak hoofdpijn en oorpijn en steken in haar hoofd. Sinds de woningoverval staat het sociale leven van [slachtoffer 7] nagenoeg stil. Zij kan niet meer naar locaties waar veel mensen bijeen zijn. Zij kan niet meer motorrijden nu zij geen helm meer kan dragen. Hierdoor is de relatie tussen [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] veranderd. Zij kunnen niet meer samen naar verjaardagen of andere feesten en kunnen geen gezamenlijke uitjes meer ondernemen, zoals naar de bioscoop of uit eten. Ook kunnen zij niet meer samen op pad met de motor of samen naar beurzen. Ter zitting in hoger beroep heeft [slachtoffer 6] het spreekrecht uitgeoefend. Daarin heeft hij uitvoerig benadrukt wat de blijvende gevolgen van deze woningoverval voor hem en zijn partner zijn. Gelet op het voorgaande concludeert het hof evenals de rechtbank dat het ernstige en blijvende letsel dat [slachtoffer 7] door het onder feiten 4 en 5 bewezen verklaarde handelen van de verdachte en zijn medeverdachten heeft opgelopen, blijvend een grote impact op het leven van [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] zal hebben. Naar het oordeel van het hof is die invloed van dien aard dat [slachtoffer 6] , op grond van artikel 6:107, eerste lid, onder b BW en het Besluit vergoeding affectieschade, aanspraak kan maken op de gevorderde vergoeding voor affectieschade. De hoogte van de vergoeding van affectieschade is in het Besluit vergoeding affectieschade vastgesteld op € 17.500,00. Het hof zal evenals de rechtbank dit bedrag aan gevorderde affectieschade toewijzen. Schokschade Het hof zal evenals de rechtbank het gevorderde bedrag aan schokschade, onder verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 28 juni 2022 (ECLI:NL:HR:2022:958) afwijzen. In dit arrest heeft de Hoge Raad onder meer de volgende opmerkingen gemaakt over vergoeding van schokschade: “3.4 Iemand die een ander door zijn onrechtmatige daad doodt of verwondt, kan – afhankelijk van de omstandigheden waaronder die onrechtmatige daad en de confrontatie met die daad of de gevolgen daarvan, plaatsvinden – ook onrechtmatig handelen jegens degene bij wie die confrontatie een hevige emotionele schok teweeg brengt. Het recht op vergoeding van schade is beperkt tot de schade die volgt uit door die laatste onrechtmatige daad veroorzaakt geestelijk letsel zoals hierna onder 3.7 nader omschreven. (…) 3.7 Het recht op vergoeding van schade die is veroorzaakt door het onrechtmatig teweegbrengen van een hevige emotionele schok is – zoals hiervoor in 3.4 reeds overwogen – beperkt tot de schade die volgt uit geestelijk letsel. Voor de toewijzing van schadevergoeding ter zake van dat geestelijk letsel is vereist dat het bestaan van dat geestelijk letsel naar objectieve maatstaven is vastgesteld. In de rechtspraak over schokschade is in dat verband steeds overwogen dat dit in het algemeen slechts het geval zal zijn indien sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Daarmee is beoogd tot uitdrukking te brengen dat die emotionele schok moet hebben geleid tot geestelijk letsel dat gelet op aard, duur en/of gevolgen ernstig is, en in voldoende mate objectiveerbaar. Dit brengt mee dat als de rechter op grond van een rapportage van een ter zake bevoegde en bekwame deskundige – waarbij gedacht kan worden aan een ter zake bevoegde en bekwame psychiater, huisarts of psycholoog – tot het oordeel komt dat sprake is van geestelijk letsel in de hiervoor bedoelde zin, hij tot toewijzing van schadevergoeding kan overgaan, ook als in die rapportage geen diagnose van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld wordt gesteld. Als sprake is van geestelijk letsel als hier bedoeld, komt zowel de materiële als de immateriële schade die daarvan het gevolg is voor vergoeding in aanmerking. ” Het hof stelt evenals de rechtbank vast dat onvoldoende is gebleken dat bij [slachtoffer 6] sprake is van geestelijk letsel dat is veroorzaakt door de confrontatie met de (gevolgen van de) onrechtmatige daad die is gepleegd jegens zijn partner [slachtoffer 7] . Er is sprake van een woningoverval waarbij de daders ook geweld op [slachtoffer 6] hebben uitgeoefend. Uit de verwijsbrief van de huisarts van 12 januari 2024 in combinatie met de informatie van de therapeut blijkt dat de PTSS-kenmerken bij [slachtoffer 6] verband houden met de overval als zodanig . Uit die stukken blijkt niet dat er geestelijk letsel bij [slachtoffer 6] is ontstaan als gevolg van de emotionele schok door de confrontatie met het geweld tegen [slachtoffer 7] of het letsel dat [slachtoffer 7] heeft opgelopen. Met het letsel dat is ontstaan bij [slachtoffer 6] is al rekening gehouden bij de hoogte van het bedrag aan immateriële schadevergoeding dat aan hem is toegekend. Het hof zal daarom de gevorderde schokschade afwijzen. De door de advocaat genoemde uitspraak van de rechtbank Overijssel maakt dit oordeel niet anders. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 36.021,32. Wettelijke rente De verdachte is vanaf 25 februari 2021 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag van €1.015,53 (de helft van € 2.031,05) voor de installatie van het alarmsysteem. De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de sloten ter hoogte van € 405,00 (de helft van € 810,00) is verschuldigd vanaf 1 februari 2021. De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de autosleutel ter hoogte van € 109,92 (de helft van € 219,84) is verschuldigd vanaf 2 maart 2021. Het hof zoekt evenals de rechtbank hiervoor telkens aansluiting bij de uiterste betaaldata van de desbetreffende facturen. De wettelijke rente over de braakschade ter hoogte van € 155,88 (de helft van € 311,75) is verschuldigd vanaf 17 januari 2024. Hierbij wordt uitgegaan van de datum van indiening van de vordering, omdat er geen factuur is overgelegd waaruit een eerdere datum als bedoeld in artikel 6:119 BW kan worden afgeleid. De wettelijke rente over het eigen risico ter hoogte van € 385,00 is verschuldigd vanaf 10 april 2021, de datum van afschrijving door de verzekeraar. De wettelijke rente over de inkomstenderving van € 1.140,00 is verschuldigd vanaf 25 januari 2021. Hierbij wordt uitgegaan van de datum waarop [slachtoffer 6] weer is gaan werken. De wettelijke rente over de medische kosten van € 40,00 is verschuldigd vanaf 19 januari 2024. Uit de factuur blijkt immers dat deze toen al was voldaan. Over het resterende bedrag ter hoogte van € 32.769,99 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf 7 januari 2021, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden. Een en ander tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.8. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 7] (feit 5 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 7] heeft een vordering tot schadevergoeding van € ‬124.752,01‬ ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van de onder 5 primair ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 7.252,01‬ aan materiële schade en € 117.500,00 aan immateriële schade. De materiële schade is in het verzoek tot schadevergoeding gesplitst in twee onderdelen: de helft van de gezamenlijke materiële schade van [slachtoffer 7] en haar partner [slachtoffer 6] ter hoogte van €2.238,24 en haar eigen materiële schade ter hoogte van € 5.013,77. De gezamenlijke materiële schade bestaat uit drie posten: kosten beveiliging woning € 2.031,05; schade woning: weggenomen geld € 450,00; vervangen sloten € 810,00; vloerbedekking trap € 653,84; braakschade € 311,75; kosten vervanging autosleutel € 219,84. (Subtotaal € 4.476,48, waarvan [slachtoffer 7] 50% vordert: € 2.238,24.) De eigen materiële schade bestaat uit vijf posten: reiskosten medische instanties € 346,79; medische kosten € 1.201,98; Spotify abonnement € 145,00; Softlaser € 399,00; huishoudelijke hulp € 2.921,00. Totaal: € 5.013,77 De immateriële schade is opgebouwd uit twee onderdelen: immateriële schade € 100.000,00; affectieschade € 17.500,00. De rechtbank heeft het aandeel van [slachtoffer 7] in de gezamenlijke materiële schade begroot op € 1.911,32 en dit bedrag toegewezen. Ten aanzien van de eigen materiële schade heeft de rechtbank een bedrag van € 2.092,77 toegewezen. De rechtbank heeft de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 25.000,00 en het meer gevorderde afgewezen. De gevorderde affectieschade heeft de rechtbank afgewezen. Ter zitting in hoger beroep is namens [slachtoffer 7] de vordering tot vergoeding van de materiële schade ter hoogte van € 7.252,01 (€ 2.238,24 + € 5.013,77) gehandhaafd. De vordering tot vergoeding van de immateriële schade, initieel gesteld op € 100.000,00, is ter zitting verhoogd en gesteld op het bedrag van € 133.500,00. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de materiële schade. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade dient de ter zitting in hoger beroep gevorderde € 113.500,00 (het hof begrijpt: € 133.500,00) te worden toegewezen. De advocaat-generaal heeft tot slot het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de gevorderde affectieschade. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft met betrekking tot de beslissing van de rechtbank inzake de gevorderde materiële schade het standpunt ingenomen dat die beslissing bevestigd kan worden. De verdediging heeft verzocht de gevorderde kosten voor de verzorging van het paard af te wijzen. Tot slot heeft de verdediging aangevoerd inzake de gevorderde verhoging van de immateriële schadevergoeding dat daarvoor in hoger beroep geen ruimte, ook niet via het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel. Oordeel van het hof Materiële schade Het hof zal de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een totaalbedrag van € 5.504,09 (€ 1.911,32 aan gezamenlijke schade en € 3.592,77 aan eigen schade). Zoals hiervoor bij de benadeelde partij [slachtoffer 6] is overwogen, wordt het aandeel van [slachtoffer 7] in de post “gezamenlijke schade” begroot op € 1.911,32. Dit bedrag komt voor toewijzing in aanmerking. De “eigen materiële schade” van [slachtoffer 7] zal het hof toewijzen tot een bedrag van € 3.592,77. Dit bedrag is als volgt opgebouwd: reiskosten medische instanties € 346,79; medische kosten € 1.201,98; Spotify abonnement € 145,00; Softlaser € 399,00; verzorging paard € 1.500,00. Ten aanzien van de door [slachtoffer 7] gevorderde kosten onder de noemer ‘huishoudelijke hulp’ overweegt het hof als volgt. Het hof begrijpt dat bij gebreke aan een alternatief aansluiting is gezocht bij de letselrichtlijn huishoudelijke hulp hoewel de verzorging van een paard niet zonder meer gelijk te stellen is aan kosten voor huishoudelijke hulp. Het hof is echter van oordeel dat aan [slachtoffer 7] een vergoeding voor de verzorging van haar paard toekomt en heeft deze geschat op € 1.500,00. Naar het oordeel van het hof vloeit dit deel van de schade in zoverre rechtstreeks voort uit de bewezen verklaarde feiten. Voorts is dit deel van de schade voldoende onderbouwd en komt het hof de vordering niet onrechtmatig of ongegrond voor. Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een gewapende overval, waarbij gemaskerde mannen in de nacht met wapens de woning van [slachtoffer 7] en haar partner zijn binnengedrongen. Zij heeft als gevolg van het bij de woningoverval uitgeoefende geweld verwondingen opgelopen aan haar hoofd. Ook is zij in haar hals geschoten, waardoor een gat in haar hals en brandwonden zijn ontstaan. Zij is naar het ziekenhuis vervoerd, waar de schotwond in haar hals is gehecht. Volgens de toelichting op de vordering heeft [slachtoffer 7] als gevolg van het schieten onherstelbare gehoorschade opgelopen, bestaande uit een voortdurende ruis in haar oren (tinnitus). Zij is overgevoelig voor dagelijkse geluiden. Ook heeft zij schade opgelopen aan haar ogen. Als gevolg van een zenuwbeschadiging aan de linkerzijde van haar hoofd, heeft zij vaak hoofdpijn, oorpijn en ervaart zij regelmatig pijnlijke steken in haar hoofd. Door het lopen met gehoorbescherming heeft [slachtoffer 7] vrijwel altijd pijn in haar nek en schouders. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit de toelichting bij de vordering blijkt dat [slachtoffer 7] dagelijks wordt geconfronteerd met haar lichamelijke beperkingen. Daarnaast is sprake van vermoeidheid, slecht slapen en zij staat altijd op scherp. Ook voelt zij zich angstig. Zij heeft zich ziek moeten melden bij haar werkgever en heeft weliswaar inmiddels haar werk vanuit huis voor 50% hervat, hetgeen voor haar het maximaal haalbare is. Zij kan niet meer naar kantoor in verband met teveel prikkels en opbouwende vermoeidheid. Sinds de woningoverval staat haar sociale leven nagenoeg stil. Zij kan niet meer naar locaties waar veel mensen bijeen zijn. Zij kan niet meer motorrijden nu zij geen helm meer kan dragen. Ook kan zij geen wedstrijden meer rijden met haar paard, omdat zij geen cap meer kan dragen. Spontane acties en vakanties kunnen niet meer. Hierdoor is ook de relatie met haar partner veranderd. Zij kunnen niet meer samen naar verjaardagen of andere feesten en kunnen geen gezamenlijke uitjes meer ondernemen, zoals naar de bioscoop of uit eten. Ook kunnen zij niet meer samen op pad met de motor of samen naar beurzen. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de overval en de fysieke en mentale gevolgen die dit voor de benadeelde partij heeft gehad en welke gevolgen ook voldoende zijn onderbouwd in de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 100.000,00 billijk voor. Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Met betrekking tot het deel van de gevorderde immateriële schade bij wijze van toepassing van de schadevergoedingsmaatregel ad €33.500,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De gestelde onderdelen van de vordering: aantasting gezichtsvermogen, aantasting gehoor, misvorming van het gezicht/litteken in het gezicht en PTSS dateren immers van 2021 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien. Affectieschade De gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 dient naar het oordeel van het hof te worden afgewezen, onder verwijzing naar het hiervoor opgenomen arrest van de Hoge Raad van 30 november 2021. Naar het oordeel van het hof is niet gebleken dat bij [slachtoffer 6] sprake is van ernstig en blijvend letsel, op grond waarvan [slachtoffer 7] als naaste aanspraak kan maken op een vergoeding als bedoeld in artikel 6:107 BW. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 105.504,09. Wettelijke rente De verdachte is vanaf 25 februari 2021 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag van €1.015,53 (de helft van € 2.031,05) voor de installatie van het alarmsysteem. De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de sloten ter hoogte van € 405,00 (de helft van € 810,00) is verschuldigd vanaf 1 februari 2021. De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de autosleutel ter hoogte van € 109,92 (de helft van € 219,84) is verschuldigd vanaf 2 maart 2021. Het hof zoekt hiervoor telkens aansluiting bij de uiterste betaaldata van de desbetreffende facturen. De wettelijke rente over de braakschade ter hoogte van € 155,88 (de helft van € 311,75) is verschuldigd vanaf 17 januari 2024. Het hof gaat hierbij evenals de rechtbank uit van de datum van indiening van de vordering, omdat er geen factuur is overgelegd waaruit een eerdere datum als bedoeld in artikel 6:119 BW kan worden afgeleid. De wettelijke rente over de reiskosten ter hoogte van € 346,79 is verschuldigd vanaf 1 januari 2022. De behandelingen hebben plaatsgevonden vanaf 18 januari 2021 tot en met 3 januari 2023 en de rechtbank zoekt aansluiting bij het midden van deze periode. De wettelijke rente over het eigen risico over 2021 ter hoogte van € 385,00 is verschuldigd vanaf 23 april 2021, de datum van betaling aan de verzekeraar. De wettelijke rente over het eigen risico over 2022 ter hoogte van € 166,98 is verschuldigd vanaf 4 april 2022, de datum van indiening van de laatste factuur bij de verzekeraar. De wettelijke rente over de kosten van de EMDR-sessies van € 650,00 is verschuldigd vanaf 1 september 2022. De sessies zijn gevolgd gedurende de periode van 1 juni 2022 tot en met 3 januari 2023 en de rechtbank zoekt aansluiting bij het midden van deze periode. De wettelijke rente over de kosten van het Spotify abonnement ten bedrage van € 145,00 is verschuldigd vanaf 1 juli 2023. Ook hier gaat de rechtbank uit van het midden van de abonnementsperiode (van december 2022 tot en met januari 2024). De wettelijke rente over de kosten van de softlaser van € 399,00 is verschuldigd vanaf 27 februari 2023, de betaaldatum van de factuur. De wettelijke rente over de kosten verzorging paard is verschuldigd vanaf 28 april 2021 zijnde de laatste dag waarop [betrokkene 1] blijkens haar brief van 9 december 2023 voor het paard van [slachtoffer 7] heeft gezorgd. Over het resterende bedrag ter hoogte van € 100.224,99 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf 7 januari 2021, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden. Een en ander tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal de bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.9. Vordering benadeelde partij [slachtoffer 8] (feit 6 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 8] heeft een vordering tot schadevergoeding van € ‬20.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die hij als gevolg van het onder 6 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De rechtbank heeft een bedrag van € 10.000,00 toegewezen. De benadeelde partij [slachtoffer 8] heeft bij brief van 2 december 2024 de vordering tot schadevergoeding gehandhaafd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft opgemerkt dat [slachtoffer 8] op 14 maart 2026 is overleden. Dit neemt niet weg dat het hof op de vordering dient te beslissen. De vordering is op de voet van artikel 6:95 lid 2 BW vatbaar voor overgang onder algemene titel op de erfgenaam dan wel erfgenamen. De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat een bedrag van € 10.000,00 kan worden toegewezen. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht het door de rechtbank toegewezen bedrag te matigen. Oordeel van het hof Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een woningoverval, waarbij vijf mannen met bivakmutsen ’s nachts de woning hebben betreden. Tenminste twee van hen hadden een vuurwapen en een van hen had een koevoet. [slachtoffer 8] is vastgebonden, geblinddoekt en meermaals geslagen met de koevoet. Ook is een vuurwapen op hem en zijn vrouw gericht. Uit het dossier en de toelichting bij de vordering blijkt dat hij blauwe plekken en zwellingen heeft opgelopen op zijn schedel en zijn benen, waarvoor hij naar de Spoedeisende Hulp in het ziekenhuis is gegaan. In het ziekenhuis zijn foto’s genomen. [slachtoffer 8] heeft ongeveer twee maanden last gehad van zijn linkerbeen. Door een klap op zijn oor heeft hij zeker drie maanden last gehad van constant oorsuizen en verminderd gehoor. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. De overval heeft flinke impact gehad op [slachtoffer 8] en zijn gezin. Hij hoorde zijn zoon gillen, wat bij hem door merg en been ging. [slachtoffer 8] dacht dat ze zijn zoon gingen vermoorden, maar kon niets voor hem doen. Hij ervaarde een gevoel van machteloosheid en is door de overval veranderd. Hij had nadien onder meer een kort lontje en had vanwege de overval zijn slaapkamer laten ombouwen tot een saferoom. Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor. Het meer gevorderde zal worden afgewezen. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 4 juni 2021 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.10 Vordering benadeelde partij [slachtoffer 9] (feit 6 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 9] heeft een vordering tot schadevergoeding van € ‬10.380,00 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van het onder 6 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 380,00 aan materiële schade en € 10.000,00 aan immateriële schade. De materiële schade bestaat uit medische kosten. De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de materiële schade van € 380,00 betrekking hebbende op EMDR-therapie toegewezen en de vordering tot vergoeding van de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 5.000,00 en het meer gevorderde afgewezen. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen het eens te zijn met de rechtbank voor wat betreft de toewijzing van de materiële schade. De gevorderde immateriële schade ad € 10.000,00 dient te worden toegewezen. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht de vordering te matigen. Oordeel van het hof Materiële schade Het hof zal evenals de rechtbank de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade, bestaande uit medische kosten ter hoogte van € 380,00 toewijzen. Deze schade vloeit rechtstreeks voort uit het bewezen verklaarde feit, is voldoende onderbouwd, niet betwist en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een woningoverval, waarbij vijf mannen met bivakmutsen ’s nachts de woning hebben betreden. Tenminste twee van hen hadden een vuurwapen en een van hen had een koevoet. [slachtoffer 9] is vastgebonden, geblinddoekt en is bedreigd met een vuurwapen. Uit de letselrapportage en foto’s in het dossier blijkt dat zij blauwe plekken heeft opgelopen op haar rechter oksel en rechter onderbeen. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit de toelichting op de vordering volgt dat de overval voor [slachtoffer 9] een zeer traumatische ervaring is geweest waar zij nog altijd last van heeft. Zij is enorm angstig geweest om het welzijn van haar man en haar zoon. Zij moest toezien hoe haar man geslagen werd met een breekijzer en hoorde ook hoe haar zoon het uitschreeuwde. Ze dacht dat zij haar zoon doodmaakten. Zij moest onder dreiging van een wapen naar de wc lopen. Zij was bang dat zij haar zouden verkrachten of doden. Sinds de overval is [slachtoffer 9] constant angstig en zij slaapt slecht, waarvoor zij slaapmiddelen heeft gekregen van haar arts. Zij heeft vanwege PTSS-klachten hulp gezocht bij een psycholoog en heeft EMDR-therapie gehad, hetgeen niet het gewenste effect heeft gehad. Het leven van [slachtoffer 9] heeft in haar ogen niet meer dezelfde kwaliteit als voorheen. Zij kan minder van het leven genieten. Zij ervaart een blijvend gevoel van onveiligheid en voelt zich beperkt in haar vrijheid. [slachtoffer 9] en haar echtgenoot durfden toen haar man nog leefde ook niet meer op vakantie omdat zij dan hun zoon in de woning alleen achter zouden moeten laten. Het hof komt anders dan de rechtbank gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.380,00. Wettelijke rente De verdachte is vanaf 17 januari 2022 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag van € 380,00 aan medische kosten. Het hof zoekt hiervoor aansluiting bij de betaaldatum van de factuur. Over het bedrag aan immateriële schade van € 10.000,00 wordt de wettelijke rente toegewezen gerekend vanaf 4 juni 2021, de datum waarop de overval heeft plaatsgevonden. Een en ander tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. 9.11 Vordering benadeelde partij [slachtoffer 10] (feit 6 primair) De benadeelde partij [slachtoffer 10] heeft een vordering tot schadevergoeding van € ‬20.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die hij als gevolg van het onder 6 primair ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 12.500,00 en het meer gevorderde afgewezen. De benadeelde partij [slachtoffer 10] heeft bij brief van 2 december 2024 de vordering gehandhaafd. Standpunt van het Openbaar Ministerie De advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen dat het gevorderde bedrag ad € 20.000,00 dient te worden toegewezen. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft het standpunt ingenomen dat het hof de beslissing van de rechtbank inzake de gevorderde immateriële schadevergoeding kan overnemen. Oordeel van het hof Immateriële schade Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Er is sprake van een woningoverval, waarbij vijf mannen met bivakmutsen ’s nachts de woning hebben betreden. Tenminste twee van hen hadden een vuurwapen en een van hen had een koevoet. [slachtoffer 10] is een zak over zijn hoofd getrokken en zijn handen zijn achter zijn rug geboeid. Ook zijn voeten zijn bij elkaar gebonden. Hij is met de koevoet geslagen. Hij had bloeduitstortingen op zijn dij, zijn bovenarm, zijn schouder en zijn onderrug. Ruim een half jaar heeft hij last gehad van gekneusde ribben en hij had twee maanden last met lopen. Er is ook een hete strijkbout op zijn bovenarm gezet, waardoor een brandwond is ontstaan. Deze is in de ambulance behandeld, en later nog een paar keer verschoond en verbonden door de huisarts. Het heeft [slachtoffer 10] een blijvend groot ontsierend litteken opgeleverd. Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid. Uit de toelichting bij de vordering blijkt dat [slachtoffer 10] na de woningoverval last had van geheugenzwakte en verstrooidheid. Ook was hij een tijdlang emotioneel labiel. De eerste periode durfde hij niet meer thuis te slapen, uit angst dat de overvallers terug zouden komen. Sinds de overval kan hij niet zo goed tegen “gezeur om kleine dingen”. Het hof komt anders dan de rechtbank gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 20.000,00 billijk voor. Toegewezen bedrag Dit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 20.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente gerekend vanaf 4 juni 2021 tot aan de dag van algehele voldoening. Hoofdelijkheid Het hof zal daarbij bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd. Proceskosten Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil. Schadevergoedingsmaatregel Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen. Gijzeling Op grond van artikel 36f, vijfde lid, Sr bepaalt de rechter bij de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel de duur volgens welke met toepassing van artikel 6:4:20 Sv gijzeling kan worden toegepast. De duur daarvan beloopt – ook in het geval van meerdaadse samenloop (artikel 60a jo. 24c, derde lid, Sr) – ten hoogste één jaar. Gelet op de hoogte van de toegewezen vorderingen van de benadeelde partijen zal de totale duur van de gijzeling het maximum van in totaal 360 dagen overstijgen. Om dit te voorkomen zal het hof de gijzeling naar evenredigheid toepassen. 10 Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 36f, 45, 47, 55, 57, 63, 140, 288 en 312 van het Wetboek van Strafrecht. 11 BESLISSING Het hof: Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep wat betreft de aan hem onder feiten 1 primair en subsidiair, 2 primair en subsidiair, 3 primair en subsidiair, 5 primair en subsidiair, 6 primair en subsidiair en 8 primair en subsidiair tweede cumulatief/alternatief tenlastegelegde afpersing en de aan hem onder feit 4 tenlastegelegde poging gekwalificeerde doodslag. Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen en doet opnieuw recht: Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 primair, 6 primair, 7, 8 primair en 9 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart onder 1 primair, 2 primair, 3 primair, 5 primair, 6 primair, 7, 8 primair en 9 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 19 (negentien) jaren en 9 (negen) maanden . Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-139989-22 en in dit arrest onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 25.510,23 (vijfentwintigduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) bestaande uit € 5.510,23 (vijfduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-139989-22 en in dit arrest onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 25.510,23 (vijfentwintigduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) bestaande uit € 5.510,23 (vijfduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 30 (dertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op - 8 augustus 2020 over een bedrag van € 3.120,00 ter zake van resterend bedrag - 2 november 2020 over een bedrag van € 113,00 ter zake van eigen risico - 11 november 2020 over een bedrag van € 970,25 ter zake van installatie alarmsysteem - 1 december 2021 over een bedrag van € 1.306,98 ter zake van alarmsysteem abonnement en van de immateriële schade op 8 augustus 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-139989-22 en in dit arrest onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 10.000,00 (tienduizend euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-139989-22 en in dit arrest onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.000,00 (tienduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 18 (achttien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 8 augustus 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 3] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 2 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 2.000,00 (tweeduizend euro) ter zake van immateriële schade , waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 3] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 2 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 2.000,00 (tweeduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 5 (vijf) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 augustus 2020. Vordering van de benadeelde partij [tankstation 1] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [tankstation 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 2 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 500,00 (vijfhonderd euro) ter zake van materiële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [tankstation 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 2 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 500,00 (vijfhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 2 (twee) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 9 augustus 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 4] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-255972-22 en in dit arrest onder 3 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 42.372,61 (tweeënveertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) bestaande uit € 32.372,61 (tweeëndertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 2.000,00 (tweeduizend euro) aan immateriële schade af. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 4] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-255972-22 en in dit arrest onder 3 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 42.372,61 (tweeënveertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) bestaande uit € 32.372,61 (tweeëndertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 40 (veertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 30 december 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 5] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-255972-22 en in dit arrest onder 3 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 10.000,00 (tienduizend euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 5] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-255972-22 en in dit arrest onder 3 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.000,00 (tienduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 18 (achttien) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 30 december 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 6] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 5 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 36.021,32 (zesendertigduizend eenentwintig euro en tweeëndertig cent) bestaande uit € 3.521,32 (drieduizend vijfhonderdeenentwintig euro en tweeëndertig cent) materiële schade en € 32.500,00 (tweeëndertigduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 8.326,92 (achtduizend driehonderdzesentwintig euro en tweeënnegentig cent) bestaande uit € 326,92 (driehonderdzesentwintig euro en tweeënnegentig cent) materiële schade en € 8.000,00 (achtduizend euro) immateriële schade af. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 6] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 5 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 36.021,32 (zesendertigduizend eenentwintig euro en tweeëndertig cent) bestaande uit € 3.521,32 (drieduizend vijfhonderdeenentwintig euro en tweeëndertig cent) materiële schade en € 32.500,00 (tweeëndertigduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 35 (vijfendertig) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op - 7 januari 2021 over een bedrag van € 269,99 ter zake van overige kosten - 25 januari 2021 over een bedrag van € 1.140,00 ter zake van inkomstenderving - 1 februari 2021 over een bedrag van € 405,00 ter zake van kosten vervangen sloten - 25 februari 2021 over een bedrag van € 1.015,53 ter zake van installatie alarmsysteem - 2 maart 2021 over een bedrag van € 109,92 ter zake van vervangen autosleutel - 10 april 2021 over een bedrag van € 385,00 ter zake van eigen risico - 17 januari 2024 over een bedrag van € 155,88 ter zake van braakschade - 19 januari 2024 over een bedrag van € 40,00 ter zake van medische kosten en van de immateriële schade op 7 januari 2020. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 7] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 5 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 105.504,09 (honderdvijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) bestaande uit € 5.504,09 (vijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) materiële schade en € 100.000,00 (honderdduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 7] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 5 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 105.504,09 (honderdvijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) bestaande uit € 5.504,09 (vijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) materiële schade en € 100.000,00 (honderdduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 150 (honderdvijftig) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op - 7 januari 2021 over een bedrag van € 224,99 ter zake van overige kosten - 1 februari 2021 over een bedrag van € 405,00 ter zake van kosten sloten - 25 februari 2021 over een bedrag van € 1.015,53 ter zake van installatie alarmsysteem - 2 maart 2021 over een bedrag van € 109,92 ter zake van vervangen autosleutel - 23 april 2021 over een bedrag van € 385,00 ter zake van eigen risico 2021 - 28 april 2021 over een bedrag van € 1.500,00 ter zake van kosten paard - 1 januari 2022 over een bedrag van € 346,79 ter zake van reiskosten - 4 april 2022 over een bedrag van € 166,98 ter zake van eigen risico 2022 - 1 september 2022 over een bedrag van € 650,00 ter zake van EMDR - 27 februari 2023 over een bedrag van € 399,00 ter zake van softlaser - 1 juli 2023 over een bedrag van € 145,00 ter zake van spotify - 17 januari 2024 over een bedrag van € 155,88 ter zake van braakschade en van de immateriële schade op 7 januari 2021. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 8] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 8] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 6 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 10.000,00 (tienduizend euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening . Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 8] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-212880-22 en in dit arrest onder 6 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.000,00 (tienduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 18 (achttien) dagen. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.