ECLI:NL:GHAMS:2025:1881

afdeling strafrecht parketnummer: 23-000774-23 datum uitspraak: 17 juli 2025 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 23 februari 2023 in de strafzaak onder parketnummer 13-338404-22 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats 1] ( [geboorteland 1] ) op [geboortedag 1] 1994, zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 18 juni en 17 juli 2025 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsvrouw naar voren heeft gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen met dien verstande dat de bewijsmiddelen en de gronden voor de strafoplegging worden toegevoegd en dat de toepasselijke wettelijke voorschriften worden aangevuld met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. Bewijsmiddelen 1. Een proces-verbaal van aangifte van 29 december 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar [doorgenummerde pagina 12]. Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de op 29 december 2022 tegenover verbalisant afgelegde verklaring van aangeefster [aangeefster]: Op 27 december 2022 heeft mijn zoon de auto geparkeerd op de Prinsengracht te Amsterdam. Mijn zoon heeft de auto achtergelaten met de ramen gesloten. Omstreeks 23.00 uur ben ik nog langs mijn auto gelopen. Ik doet dit iedere avond omdat de auto een cabrio betreft met een linnen dak. Toen ik langs de auto liep zag ik dat de ramen gesloten waren. Op 28 december 2022 omstreeks 03.15 uur werd ik gebeld door de politie. De politie vertelde mij dat er in mijn auto was ingebroken. Ik heb samen met mijn zoon in de auto gekeken. Wij zagen dat er niets weg was. Ik zag dat het raam aan de bestuurderszijde en het raam aan de bijrijderszijde even ver open stonden. 2. Een proces-verbaal van bevindingen van 28 december 2022, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaren [doorgenummerde pagina’s 21-22]. Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als mededeling van verbalisanten (of één van hen): Op 28 december 2022 omstreeks 03:18 uur hoorden wij portofonisch de melding van een mogelijke inbraak voertuig. Direct reden wij richting de opgegeven locatie alwaar wij binnen een (1) minuut ter plaatse kwamen. Wij zagen vervolgens vanaf de Vijzelgracht een tweetal personen bij een geparkeerde Volkswagen Golf voorzien van kenteken [kenteken] staan. Wij zagen dat de alarmlichten van deze personenauto knipperden. De personen, de aangehouden verdachten, bleken later te zijn genaamd: [medeverdachte] , geboren op [geboortedag 2] 1994 te [geboorteplaats 2] ( [geboorteland 2] ) en [verdachte] , geboren op [geboortedag 1] 1994 te [geboorteland 1] . Wij zagen dat beiden aan de passagierszijde van het voertuig stonden. Wij zagen dat [verdachte] met beide handen aan de bijrijdersruit zat en deze met kracht naar beneden leek te schuiven. Wij zagen dat [medeverdachte] tegelijkertijd een van zijn armen door het deels geopende raam had gestoken. Ik, verbalisant [verbalisant] , nam vervolgens telefonisch contact op met de tenaamgestelde, [aangeefster] , van de Volkswagen Golf. Oplegging van straf De raadsvrouw van de verdachte heeft aangevoerd dat het gebruik van een stroomstootwapen bij de aanhouding van de verdachte tot een lagere straf moet leiden. Voor zover de raadsvrouw daarmee een beroep heeft gedaan op een vormverzuim als bedoeld in artikel 359a, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering, overweegt het hof dat dit verweer niet voldoet aan de eisen die daaraan worden gesteld en het hof daarom niet is gehouden daarop te beslissen. Van de verdediging mag immers worden verlangd dat duidelijk en gemotiveerd aan de hand van de in het tweede lid genoemde factoren wordt aangegeven tot welk rechtsgevolg een vormverzuim moet leiden. Overigens is het hof van oordeel dat, ware het verweer juist gevoerd, het gebruik van een stroomstootwapen bij de aanhouding van de verdachte geen aanleiding geeft tot verlaging van de door de politierechter opgelegde straf. Het hof stelt ambtshalve vast dat bij de berechting van de zaak in hoger beroep de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. Namens de verdachte is op 9 maart 2023 hoger beroep ingesteld en het hof wijst op 17 juli 2025 arrest. Daarmee is sprake van een overschrijding van de redelijke termijn van ruim vier maanden. Gelet op de hoogte van de op te leggen straf en de mate van overschrijding volstaat het hof met de enkele constatering dat de redelijke termijn is overschreden en verbindt het aan deze overschrijding geen gevolgen.

Het hof: Bevestigt het vonnis waarvan beroep met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. C. Beuze, mr. H.A. van Eijk en mr. N. van der Wijngaart en, in tegenwoordigheid van mr. C. van der Laan, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 17 juli 2025.

=== […]