ECLI:NL:CRVB:2025:1619

Verzoekster heeft hoger beroep ingesteld tegen zes uitspraken van (de voorzieningenrechter van) de rechtbank Noord-Nederland in gedingen tussen verzoekster en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen. Bij brieven van 27 augustus 2025 is verzoekster uitgenodigd voor de zitting bij de Raad. Daarbij is aan haar meegedeeld dat W.R. van der Velde de behandelend rechter zou zijn. De behandeling ter zitting van de hoger beroepen heeft plaatsgevonden op 23 september 2025. Op 26 september 2025 heeft verzoekster een verzoek om wraking ingediend. De behandelend rechter heeft op het verzoek gereageerd en te kennen gegeven niet in de wraking te berusten. Verzoekster en de behandelend rechter zijn uitgenodigd om te worden gehoord ter zitting van de Raad op 3 november 2025. Verzoekster is niet verschenen. De behandelend rechter is verschenen.

1.1. Artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht bepaalt dat op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen, kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. 2. Verzoekster heeft gesteld dat de behandelend rechter partijdig is, dat zijn gedrag niet correct was en dat hij ‘relatiesfeer is’ van een ploeg die zich niet in haar zaken mag mengen. 3.1. Bij de beoordeling van een wrakingsverzoek moet voorop staan dat een rechter op grond van zijn of haar aanstelling geacht wordt onpartijdig te zijn. Van dit uitgangspunt moet worden afgeweken als er een uitzonderlijke omstandigheid is die een zwaarwegende aanwijzing vormt voor vooringenomenheid van de rechter. De vrees voor vooringenomenheid van de rechter moet objectief gerechtvaardigd zijn. 3.2. Verzoekster heeft geen van haar stellingen onderbouwd. Het is dan ook niet duidelijk geworden waardoor er bij verzoekster objectieve vrees voor vooringenomenheid van de behandelend rechter zou zijn kunnen ontstaan. In het verhandelde ter zitting van 23 september 2025, zoals dat blijkt uit het proces-verbaal van die zitting, zijn daarvoor geen aanknopingspunten te vinden. Voor zover verzoekster vooringenomenheid zou hebben afgeleid uit kritische vragen die de behandelend rechter aan haar ter zitting heeft gesteld, geldt het volgende. Het bepalen van het zittingsverloop, de voortgang van de zitting en de orde in de zittingszaal behoren tot de taakuitoefening van de rechter. Dat geldt ook voor het al dan niet stellen van (kritische) vragen aan partijen. Het stellen van kritische vragen vormt volgens vaste rechtspraak geen zwaarwegende aanwijzing voor vooringenomenheid van de rechter. 4. Het voorgaande betekent dat het verzoek om wraking moet worden afgewezen. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om wraking af. Deze beslissing is gegeven door M.A.H. van Dalen-van Bekkum als voorzitter en L.M. Tobé en C.W.C.A. Bruggeman als leden, in tegenwoordigheid van H. Baars als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 7 november 2025. (getekend) M.A.H. van Dalen-van Bekkum (getekend) H. Baars Zie de uitspraak van 28 april 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:1417.

Verzoekster heeft hoger beroep ingesteld tegen zes uitspraken van (de voorzieningenrechter van) de rechtbank Noord-Nederland in gedingen tussen verzoekster en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen. Bij brieven van 27 augustus 2025 is verzoekster uitgenodigd voor de zitting bij de Raad. Daarbij is aan haar meegedeeld dat W.R. van der Velde de behandelend rechter zou zijn. De behandeling ter zitting van de hoger beroepen heeft plaatsgevonden op 23 september 2025. Op 26 september 2025 heeft verzoekster een verzoek om wraking ingediend. De behandelend rechter heeft op het verzoek gereageerd en te kennen gegeven niet in de wraking te berusten. Verzoekster en de behandelend rechter zijn uitgenodigd om te worden gehoord ter zitting van de Raad op 3 november 2025. Verzoekster is niet verschenen. De behandelend rechter is verschenen.

1.1. Artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht bepaalt dat op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen, kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. 2. Verzoekster heeft gesteld dat de behandelend rechter partijdig is, dat zijn gedrag niet correct was en dat hij ‘relatiesfeer is’ van een ploeg die zich niet in haar zaken mag mengen. 3.1. Bij de beoordeling van een wrakingsverzoek moet voorop staan dat een rechter op grond van zijn of haar aanstelling geacht wordt onpartijdig te zijn. Van dit uitgangspunt moet worden afgeweken als er een uitzonderlijke omstandigheid is die een zwaarwegende aanwijzing vormt voor vooringenomenheid van de rechter. De vrees voor vooringenomenheid van de rechter moet objectief gerechtvaardigd zijn. 3.2. Verzoekster heeft geen van haar stellingen onderbouwd. Het is dan ook niet duidelijk geworden waardoor er bij verzoekster objectieve vrees voor vooringenomenheid van de behandelend rechter zou zijn kunnen ontstaan. In het verhandelde ter zitting van 23 september 2025, zoals dat blijkt uit het proces-verbaal van die zitting, zijn daarvoor geen aanknopingspunten te vinden. Voor zover verzoekster vooringenomenheid zou hebben afgeleid uit kritische vragen die de behandelend rechter aan haar ter zitting heeft gesteld, geldt het volgende. Het bepalen van het zittingsverloop, de voortgang van de zitting en de orde in de zittingszaal behoren tot de taakuitoefening van de rechter. Dat geldt ook voor het al dan niet stellen van (kritische) vragen aan partijen. Het stellen van kritische vragen vormt volgens vaste rechtspraak geen zwaarwegende aanwijzing voor vooringenomenheid van de rechter. 4. Het voorgaande betekent dat het verzoek om wraking moet worden afgewezen. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om wraking af. Deze beslissing is gegeven door M.A.H. van Dalen-van Bekkum als voorzitter en L.M. Tobé en C.W.C.A. Bruggeman als leden, in tegenwoordigheid van H. Baars als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 7 november 2025. (getekend) M.A.H. van Dalen-van Bekkum (getekend) H. Baars Zie de uitspraak van 28 april 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:1417.