ECLI:NL:CRVB:2024:415

23/1690 AKW-PV Datum uitspraak: 15 februari 2024 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 17 mei 2023, 22/6383 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb) Zitting hebben: A. van Gijzen als voorzitter en H. Lagas en A. Hoogenboom als leden Griffier: M. Dafir Ter zitting van 15 februari 2024 is namens appelante verschenen mr. L.A. Fischer. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. drs. N. Diamant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.

Inleiding 1.1. Appellante is op [geboortedatum] 1976 geboren in Somalië. Zij heeft van 1993 tot 2006 in Nederland gewoond en heeft de Nederlandse nationaliteit. Na 2006 is zij naar Kenia gegaan en vervolgens heeft zij in Groot-Brittannië gewoond. Appellante is op 5 september 2022 met drie van haar kinderen vanuit Groot-Brittannië naar Nederland gekomen. 1.2. Op 5 oktober 2022 heeft appellante kinderbijslag aangevraagd. De Svb heeft met een besluit van 31 oktober 2022 de aanvraag afgewezen. Appellante heeft hiertegen bezwaar gemaakt, maar de Svb is met een besluit van 19 december 2022 bij de afwijzing gebleven. Volgens de Svb heeft appellante geen recht op kinderbijslag omdat zij op 1 oktober 2022 (peildatum) nog geen ingezetene van Nederland was. Uitspraak van de rechtbank 2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Standpunt van appellante 3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Wat appellante daartegen heeft aangevoerd wordt hierna besproken.

4. De Raad beoordeelt aan de hand van wat appellante heeft aangevoerd of het oordeel van de rechtbank over het bestreden besluit juist is. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. 4.1. Bepalend voor het recht op kinderbijslag is of appellante op de eerste dag van een kalenderkwartaal voldoet aan de voorwaarden. Gelet op de datum van de aanvraag en het daarop genomen besluit, kan de Raad alleen oordelen over het vierde kwartaal van 2022. Dat is conform vaste rechtspraak. De peildatum is dus 1 oktober 2022. Wat er daarna is gebeurd, kan niet bij de beoordeling worden betrokken. 4.2. De Raad volgt de rechtbank in haar oordeel dat appellante op 1 oktober 2022 nog geen aanspraak had op kinderbijslag. Appellante was op dat moment geen ingezetene, omdat zij toen nog geen duurzame band van persoonlijke aard met Nederland had. 4.3. Anders dan de gemachtigde van appellante in hoger beroep lijkt te betogen is het hebben van een duurzaam tot haar beschikking staande woonruimte niet het enige waaraan een betrokkene moet voldoen. Volgens vaste rechtspraak is dit een van de omstandigheden die van belang zijn bij de weging of sprake is van een duurzame band van persoonlijke aard. Ook de duur van het verblijf in Nederland is een omstandigheid die van belang is bij die beoordeling. Terecht heeft de rechtbank van belang geacht dat appellante op de peildatum nog maar 3,5 week in Nederland was, dat zij niet beschikte over een duurzaam tot haar beschikking staande woonruimte, zij nog geen arbeid verrichtte en dat er ook geen andere omstandigheden zijn aangedragen op grond waarvan een duurzame band van persoonlijke aard kan worden aangenomen. De woningnood kan in die situatie geen aanleiding vormen om op die grond appellante toch als ingezetene aan te merken. 4.4. Voor zover op de situatie van appellante Verordening 883/2004 en Verordening 987/2009 van toepassing waren en de woonplaats moet worden beoordeeld aan de hand van de criteria van die verordeningen, leidt dit niet tot een ander oordeel. Appellante is in 2006 uit Nederland vertrokken en was op de peildatum nog maar 3,5 week in Nederland. Op 1 oktober 2022 was nog niet te concluderen dat zij het centrum van haar belangen al in Nederland had.

5.1. Het hoger beroep niet slaagt niet. De rechtbank heeft het bestreden besluit terecht in stand gelaten. 5.2. Appellante krijgt geen vergoeding van haar proceskosten en krijgt ook het betaalde griffierecht niet terug. Waarvan proces-verbaal. De griffier De voorzitter van de meervoudige kamer (getekend) M. Dafir (getekend) A. van Gijzen Voor eensluidend afschrift de griffier van de Centrale Raad van Beroep Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over ingezetenschap. Op grond van de Algemene Kinderbijslagwet.

23/1690 AKW-PV Datum uitspraak: 15 februari 2024 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 17 mei 2023, 22/6383 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) de Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb) Zitting hebben: A. van Gijzen als voorzitter en H. Lagas en A. Hoogenboom als leden Griffier: M. Dafir Ter zitting van 15 februari 2024 is namens appelante verschenen mr. L.A. Fischer. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. drs. N. Diamant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.

Inleiding 1.1. Appellante is op [geboortedatum] 1976 geboren in Somalië. Zij heeft van 1993 tot 2006 in Nederland gewoond en heeft de Nederlandse nationaliteit. Na 2006 is zij naar Kenia gegaan en vervolgens heeft zij in Groot-Brittannië gewoond. Appellante is op 5 september 2022 met drie van haar kinderen vanuit Groot-Brittannië naar Nederland gekomen. 1.2. Op 5 oktober 2022 heeft appellante kinderbijslag aangevraagd. De Svb heeft met een besluit van 31 oktober 2022 de aanvraag afgewezen. Appellante heeft hiertegen bezwaar gemaakt, maar de Svb is met een besluit van 19 december 2022 bij de afwijzing gebleven. Volgens de Svb heeft appellante geen recht op kinderbijslag omdat zij op 1 oktober 2022 (peildatum) nog geen ingezetene van Nederland was. Uitspraak van de rechtbank 2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Standpunt van appellante 3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. Wat appellante daartegen heeft aangevoerd wordt hierna besproken.

4. De Raad beoordeelt aan de hand van wat appellante heeft aangevoerd of het oordeel van de rechtbank over het bestreden besluit juist is. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. 4.1. Bepalend voor het recht op kinderbijslag is of appellante op de eerste dag van een kalenderkwartaal voldoet aan de voorwaarden. Gelet op de datum van de aanvraag en het daarop genomen besluit, kan de Raad alleen oordelen over het vierde kwartaal van 2022. Dat is conform vaste rechtspraak. De peildatum is dus 1 oktober 2022. Wat er daarna is gebeurd, kan niet bij de beoordeling worden betrokken. 4.2. De Raad volgt de rechtbank in haar oordeel dat appellante op 1 oktober 2022 nog geen aanspraak had op kinderbijslag. Appellante was op dat moment geen ingezetene, omdat zij toen nog geen duurzame band van persoonlijke aard met Nederland had. 4.3. Anders dan de gemachtigde van appellante in hoger beroep lijkt te betogen is het hebben van een duurzaam tot haar beschikking staande woonruimte niet het enige waaraan een betrokkene moet voldoen. Volgens vaste rechtspraak is dit een van de omstandigheden die van belang zijn bij de weging of sprake is van een duurzame band van persoonlijke aard. Ook de duur van het verblijf in Nederland is een omstandigheid die van belang is bij die beoordeling. Terecht heeft de rechtbank van belang geacht dat appellante op de peildatum nog maar 3,5 week in Nederland was, dat zij niet beschikte over een duurzaam tot haar beschikking staande woonruimte, zij nog geen arbeid verrichtte en dat er ook geen andere omstandigheden zijn aangedragen op grond waarvan een duurzame band van persoonlijke aard kan worden aangenomen. De woningnood kan in die situatie geen aanleiding vormen om op die grond appellante toch als ingezetene aan te merken. 4.4. Voor zover op de situatie van appellante Verordening 883/2004 en Verordening 987/2009 van toepassing waren en de woonplaats moet worden beoordeeld aan de hand van de criteria van die verordeningen, leidt dit niet tot een ander oordeel. Appellante is in 2006 uit Nederland vertrokken en was op de peildatum nog maar 3,5 week in Nederland. Op 1 oktober 2022 was nog niet te concluderen dat zij het centrum van haar belangen al in Nederland had.

5.1. Het hoger beroep niet slaagt niet. De rechtbank heeft het bestreden besluit terecht in stand gelaten. 5.2. Appellante krijgt geen vergoeding van haar proceskosten en krijgt ook het betaalde griffierecht niet terug. Waarvan proces-verbaal. De griffier De voorzitter van de meervoudige kamer (getekend) M. Dafir (getekend) A. van Gijzen Voor eensluidend afschrift de griffier van de Centrale Raad van Beroep Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van bepalingen over ingezetenschap. Op grond van de Algemene Kinderbijslagwet.