ECLI:NL:CRVB:2024:1062

23/898 TW Datum uitspraak: 23 mei 2024 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het verzoek om herziening van de uitspraak van de Raad van 14 juli 2021, 20/621 Partijen: [verzoeker] te [woonplaats] (verzoeker) de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) SAMENVATTING Het gaat in deze zaak over de vraag of aanleiding bestaat de uitspraak van de Raad van 14 juli 2021, waarbij de uitspraak van de rechtbank Limburg van 10 januari 2020 is bevestigd, te herzien. Volgens verzoeker is hiertoe voldoende aanleiding aanwezig. De Raad volgt dit standpunt niet en komt tot het oordeel dat het verzoek van verzoeker moet worden afgewezen.

Verzoeker heeft verzocht om herziening van de uitspraak van de Raad van 14 juli 2021, 20/621. Het Uwv heeft op dit verzoek een reactie gegeven. Partijen hebben nadere stukken ingediend. Mr. S. Ikiz, advocaat, heeft zich gesteld als gemachtigde van verzoeker. Het verzoek is aan de orde gesteld ter zitting van de Raad op 11 april 2024. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door mr. Ikiz. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. D.W.C. Jacobs.

Inleiding 1. Bij de beoordeling van het verzoek om herziening zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang. 1.1. Verzoeker ontvangt sinds 1992 een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Met ingang van 29 april 2009 heeft het Uwv deze uitkering aangevuld met een toeslag ingevolge de Toeslagenwet (TW) van € 2,32 bruto per dag. Op 3 augustus 2018 heeft verzoeker het Uwv verzocht om zijn toeslag te verhogen omdat zijn totale netto-inkomen lager is dan het voor hem geldende sociaal minimum. Met een besluit van 2 oktober 2018 heeft het Uwv verzoeker meegedeeld dat geen aanleiding bestaat om zijn toeslag, die ingaande 1 juli 2018 € 2,68 bruto per dag bedraagt, te verhogen. Het bezwaar van verzoeker tegen dit besluit heeft het Uwv met de beslissing op bezwaar van 23 november 2018 ongegrond verklaard. De rechtbank Limburg heeft het beroep van verzoeker tegen deze beslissing op bezwaar op 10 januari 2020 ongegrond verklaard. Met de uitspraak van 14 juli 2021 heeft de Raad de uitspraak van de rechtbank bevestigd. 1.2. Met een uitspraak van 19 januari 20232 heeft de Raad een verzoek van verzoeker van 26 juli 2021 om herziening van zijn uitspraak van 14 juli 2021, afgewezen. Verzoek 2.1. Verzoeker heeft de Raad op 6 februari 2023 verzocht om herziening van zijn uitspraak van 19 januari 2023. Op 23 maart 2023 en 11 april 2023 heeft verzoeker zijn verzoek aangevuld. Ter zitting heeft verzoeker desgevraagd verklaard met zijn verzoek te beogen dat zijn toeslag wordt verhoogd doordat de uitspraak van 14 juli 2021 wordt herzien, en niet de uitspraak van 19 januari 2023. Verzoeker heeft aangevoerd dat de hoogte van zijn toeslag niet juist is berekend en sprake is van een negatief verschil van ruim € 325,- netto, ten opzichte van de bijstandsnorm. Volgens verzoeker heeft het Uwv de Raad hierover foutieve informatie verstrekt. Daarnaast heeft verzoeker gesteld dat het Uwv de hoogte van zijn WAO-uitkering niet correct heeft berekend, omdat daarbij is uitgegaan van 23, in plaats van 21,75 loondagen. 2.2. Het Uwv heeft zich op het standpunt gesteld dat, voor zover het verzoek ziet op herziening van de uitspraak van 14 juli 2021, dit moet worden afgewezen.

3. De Raad beoordeelt of aanleiding bestaat de uitspraak van 14 juli 2021 te herzien aan de hand van de argumenten die verzoeker in zijn verzoek heeft aangevoerd, de gronden van zijn verzoek. De Raad komt tot het oordeel dat het verzoek om herziening moet worden afgewezen. 3.1. Op grond van artikel 8:119, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de Raad op verzoek van een partij een onherroepelijk geworden uitspraak herzien op grond van feiten of omstandigheden die: a. hebben plaatsgevonden vóór de uitspraak; b. bij de indiener van het verzoekschrift vóór de uitspraak niet bekend waren en redelijkerwijs niet bekend konden zijn, en c. waren zij bij de Raad eerder bekend geweest, tot een andere uitspraak zouden hebben kunnen leiden. 3.2. De Raad heeft in zijn uitspraak van 14 juli 2021 geoordeeld dat het Uwv de toeslag van verzoeker juist heeft berekend. Tevens heeft de Raad overwogen dat het in artikel 2 en 8 van de TW vermelde normbedrag een brutobedrag is, waarvan het Uwv niet mag afwijken. Wat verzoeker heeft aangevoerd, is in essentie een herhaling van wat hij in de aan de uitspraak voorafgegane procedures en in het geding dat tot die uitspraak heeft geleid, alsmede van wat hij in zijn eerdere verzoek om herziening naar voren heeft gebracht. Verzoeker heeft in zijn nu aan de orde zijnde (herzienings)verzoek geen feiten of omstandigheden genoemd die bij hem niet bekend waren of redelijkerwijs niet bekend konden zijn vóór de uitspraak van 14 juli 2021. Reeds daarom voldoet dit verzoek niet aan de in artikel 8:119, eerste lid, van de Awb gestelde eisen. Verzoeker beoogt met zijn standpunt in feite de juistheid van die uitspraak alsnog te betwisten. Naar vaste rechtspraak3is het (bijzondere) rechtsmiddel van herziening niet gegeven om, anders dan op grond van enig nieuw feit of enige nieuwe omstandigheid als hiervoor bedoeld, een hernieuwde discussie te voeren over de betrokken zaak en evenmin om een discussie over de betrokken uitspraak te openen. 3.3. De hoogte van de WAO-uitkering valt buiten de omvang van het geding. Zoals de Raad in zijn uitspraak van 19 januari 2023 heeft overwogen kan de berekening van het aantal in aanmerking te nemen loondagen niet leiden tot herziening van de uitspraak van 14 juli 2021.

4. Het verzoek om herziening moet worden afgewezen. Dit betekent dat de uitspraak van 14 juli 2021 in stand blijft. 5. Verzoeker krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten. Verzoeker krijgt ook het betaalde griffierecht niet terug.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening af. Deze uitspraak is gedaan door C. Karman, in tegenwoordigheid van S.C. Scholten als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 23 mei 2024. (getekend) C. Karman (getekend) S.C. Scholten ECLI:NL:CRVB:2021:1725. 2 ECLI:NL:CRVB:2023:137. 3 Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 1 september 2020, ECLI:NL:CRVB:2020:2056.