ECLI:NL:CRVB:2018:944

157431 ZVW Datum uitspraak: 28 maart 2018 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 1 oktober 2015, 15/2662 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) CAK

Vanaf 1 januari 2017 oefent CAK in zaken als deze de bevoegdheden uit die voorheen door het Zorginstituut Nederland werden uitgeoefend. In deze uitspraak wordt onder CAK mede verstaan Zorginstituut Nederland. Appellante heeft hoger beroep ingesteld. Nadien heeft mr. J.M.G. Hulsman, advocaat, zich gesteld als gemachtigde van appellante en nadere gronden ingediend. CAK heeft een verweerschrift ingediend. Partijen hebben nadere stukken overgelegd. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 14 februari 2018. Namens appellante is mr. Hulsman verschenen. CAK heeft zich laten vertegenwoordigen door A.M.D. Dijkstra.

1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. 1.1. Bij besluit van 19 augustus 2011 heeft CAK aan appellante meegedeeld dat zorgverzekeraar Agis (zorgverzekeraar) haar op 10 augustus 2011 heeft aangemeld als wanbetaler in de zin van de Zorgverzekeringswet (Zvw). Daarom is zij vanaf september 2011 een bestuursrechtelijke premie van € 148,95 per maand verschuldigd. 1.2. Bij besluit van 12 januari 2015 heeft CAK aan appellante meegedeeld dat de wijze van inning van de bestuursrechtelijke premie wijzigt en dat de bestuursrechtelijke premie voortaan zal worden ingehouden op haar inkomen (broninhouding). Appellante heeft tegen dat besluit bezwaar gemaakt. 1.3. Bij besluit van 10 april 2015 (bestreden besluit) heeft CAK het bezwaar tegen het besluit van 12 januari 2015 ongegrond verklaard. Appellante heeft tegen dit besluit beroep ingesteld bij de rechtbank. 1.4. Bij besluit van 1 juni 2015 heeft CAK appellante meegedeeld dat haar zorgverzekeraar haar per 1 januari 2015 heeft afgemeld als wanbetaler en dat zij niet langer de bestuursrechtelijke premie verschuldigd is. Daarbij heeft CAK vermeld dat er nog een eindafrekening volgt. 1.5. In een brief van 2 juni 2015 heeft CAK de gemeente Hilversum verzocht per 1 januari 2015 te stoppen met de broninhouding omdat de zorgverzekeraar appellante per die datum heeft afgemeld als wanbetaler. Op 12 juni 2015 heeft de gemeente Hilversum CAK bericht dat de broninhouding wordt beëindigd. 1.6. Bij besluit van 27 juli 2015 heeft CAK een eindafrekening bestuursrechtelijke premie opgemaakt over de periode van 1 september 2011 tot 1 januari 2015. CAK heeft het door de gemeente Hilversum na 1 januari 2015 ingehouden bedrag van € 457,59 verrekend met de nog openstaande vordering. 2. De rechtbank heeft appellantes beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank onder meer geoordeeld dat CAK bij het uitoefenen van de bevoegdheid tot inning van de bestuursrechtelijke premie door broninhouding niet gehouden is de beslagvrije voet te betrekken. De wetgever heeft op een andere wijze voorzien in de waarborg dat een gerechtigde tot een uitkering op minimumniveau, waarop de bestuursrechtelijke premie wordt ingehouden, ten minste kan beschikken over de beslagvrije voet, verminderd met wat al in de beslagvrije voet is verdisconteerd voor de kosten van de ziektekostenverzekering (uitspraak van de Raad van 27 februari 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:BZ2471). 3. In hoger beroep heeft appellante (kort samengevat) aangevoerd dat zij met de broninhouding onder de beslagvrije voet komt. De situatie waarin appellante verkeert, een gecompliceerde schuldenproblematiek, is door de wetgever niet voorzien. Verder is niet duidelijk waarom volgens CAK het inkomen van appellante per 1 januari 2015 geschikt zou zijn voor broninhouding. 4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Vaststaat dat de broninhouding met terugwerkende kracht is beëindigd nadat appellante met ingang van 1 januari 2015 door haar zorgverzekeraar was afgemeld als wanbetaler. Ook staat vast dat het door de gemeente Hilversum ingehouden bedrag van € 457,59 door CAK is verrekend met een nog openstaande vordering. De Raad ziet zich hierdoor geplaatst voor de vraag of appellante voldoende procesbelang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van de aangevallen uitspraak. 4.2. In vaste rechtspraak van de Raad (bijvoorbeeld de uitspraak van de Raad van 18 september 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:1874) is neergelegd dat eerst sprake is van (voldoende) procesbelang indien het resultaat dat de indiener van een bezwaar- of beroepschrift met het maken van bezwaar of het indienen van (hoger) beroep nastreeft ook daadwerkelijk kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener feitelijk betekenis kan hebben. Het hebben van een formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. 4.3. Appellante heeft naar voren gebracht dat zij een uitspraak wenst waaruit principieel blijkt dat een aan de overheid gelieerde instelling de verplichting heeft zich eerst terdege op de hoogte te stellen van de situatie van de persoon bij wie deze instelling broninhouding wil plegen. Gelet op wat is overwogen in 4.2 levert dit geen procesbelang op. 4.4. Uit wat in 4.1 tot en met 4.3 is overwogen volgt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard wegens het ontbreken van procesbelang. 5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door A.J. Schaap als voorzitter en D.S. de Vries en N.R. Docter als leden, in tegenwoordigheid van R.P.W. Jongbloed als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 28 maart 2018. (getekend) A.J. Schaap (getekend) R.P.W. Jongbloed HD