ECLI:NL:CRVB:2015:3918

Verzoekster heeft verzocht om herziening dan wel vervallenverklaring van de uitspraak van de voorzieningenrechter van de Raad van 25 augustus 2014, 14/4383 WW-VV, 14/4384 WW-VV, 14/4266 WW en 14/4268 WW, in gedingen tussen verzoekster en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv). Verder heeft verzoekster hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland van 3 februari 2015, 14/1230, in het geding tussen verzoekster en het Uwv. Bij brief van 11 augustus 2015 heeft verzoekster onder meer verzocht om E.C. van der Meer, werkzaam bij het Uwv, bij alle komende rechtszaken als gemachtigde te weigeren. De Raad heeft verzoekster bij brief van 24 augustus 2015 meegedeeld dat er op dit moment geen aanleiding is om Van der Meer met toepassing van artikel 8:25, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) als gemachtigde te weigeren in de onderhavige gedingen. Verder is meegedeeld dat de Raad voornemens is de gedingen op 22 oktober 2015 op zitting te behandelen en dat de behandelend rechter zal zijn mr. A.I. van der Kris. Bij brief van 25 augustus 2015 heeft verzoekster verzocht om wraking van mr. Van der Kris. Mr. Van der Kris heeft schriftelijk meegedeeld niet in de wraking te berusten. Op 21 september 2015 is aan verzoekster medegedeeld dat haar verzoek om wraking van mr. Van der Kris op 29 september 2015 op zitting zal worden behandeld door een wrakingskamer, bestaande uit mr. A. Beuker-Tilstra, mr. dr. E.J.M. Heijs en mr. J.F. Bandringa. Bij brief van 23 september 2015 heeft verzoekster de leden van de wrakingskamer gewraakt. De leden van de wrakingskamer hebben op dit verzoek gereageerd bij brief van 29 september 2015. Zij hebben daarbij meegedeeld niet in de wraking te berusten. Verzoekster heeft haar verzoek om wraking van de leden van de wrakingskamer naar aanleiding van deze reactie ingetrokken bij brief van 15 oktober 2015. Verzoekster en mr. Van der Kris zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord ter zitting van 27 oktober 2015. Verzoekster is niet verschenen. Mr. Van der Kris is, zoals aangekondigd, eveneens niet verschenen. Achteraf is gebleken dat de aan verzoekster verzonden kennisgeving voor deze zitting haar niet tijdig heeft bereikt. Bij brief van 31 oktober 2015 heeft verzoekster toestemming verleend voor afdoening van het verzoek om wraking van mr. Van der Kris zonder een nieuwe zitting.

1. Artikel 8:15 van de Awb bepaalt dat op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen, kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Uit de memorie van toelichting bij artikel 8:15 van de Awb blijkt dat de ratio van het instituut van wraking is gelegen in het waken tegen inbreuken op de rechterlijke onpartijdigheid. 2. Verzoekster heeft aan het verzoek om wraking, samengevat, het volgende ten grondslag gelegd. Volgens verzoekster bestaan er ernstige bezwaren tegen Van der Meer als gemachtigde, aangezien hij in eerdere gedingen bewust stukken heeft achtergehouden en onjuiste informatie heeft verstrekt. Van deze feiten heeft verzoekster aangifte gedaan. Het is volgens verzoekster onbegrijpelijk dat mr. Van der Kris het verzoek om toepassing van artikel 8:25, eerste lid, van de Awb zonder motivering heeft afgewezen. Verder heeft verzoekster erop gewezen dat mr. Van der Kris heeft nagelaten het Uwv te verplichten de in de dossiers ontbrekende stukken alsnog over te leggen. Daarnaast heeft verzoekster naar voren gebracht dat mr. Van der Kris werkzaam is geweest bij GAK Nederland B.V., dat later is opgegaan in het Uwv, zodat zij Van der Meer mogelijk als een ex-collega kan zien. Ook heeft verzoekster naar voren gebracht dat mr. Van der Kris betrokken is geweest bij uitspraken van de Raad in zaken over het zogeheten project herbeoordeling ZZP-dossiers. Bij die uitspraken is ten onrechte niet ingegaan op door medewerkers van het Uwv, waaronder Van der Meer, ook in die zaken gepleegde fraude. Volgens verzoekster is bij mr. Van der Kris sprake van een subjectieve houding en bestaat er ernstige twijfel aan haar integriteit. Verzoekster wenst een nadere verklaring voor de houding en het vreemde gedrag van mr. Van der Kris. Zij heeft daarnaast de wrakingskamer verzocht om aangifte te doen van de door mr. Van der Kris en door andere rechters van de Raad gepleegde ambtsmisdrijven. 3.1. Een wrakingsgrond moet zijn gelegen in feiten of omstandigheden die betrekking hebben op (de persoon van) de rechters die de zaak behandelen. Bij een beoordeling van een beroep op het ontbreken van de onpartijdigheid van de rechter dient verder het uitgangspunt te zijn dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich een uitzonderlijke omstandigheid voordoet die een zwaarwegende aanwijzing vormt voor het oordeel dat een rechter jegens een rechtzoekende een vooringenomenheid koestert, althans dat bij een rechtzoekende dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (zie onder meer het arrest van de Hoge Raad van 21 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM9141). 3.2.

(de schijn van) vooringenomenheid zou kunnen worden afgeleid. Verder kan de enkele omstandigheid dat een rechter in eerdere, soortgelijke zaken uitspraak heeft gedaan, al of niet onder verwijzing naar vaste rechtspraak van het college waarvan hij deel uitmaakt, niet worden gerekend tot feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Ook in dit verband zijn geen concrete feiten en omstandigheden naar voren gebracht waaruit (de schijn van) vooringenomenheid zou kunnen worden afgeleid. Uit het voorgaande volgt dat het verzoek om wraking moet worden afgewezen. 4. Gelet op de door verzoekster gebruikte argumenten, in combinatie met het gegeven dat verzoekster uit de behandeling van een eerder wrakingsverzoek, dat geleid heeft tot de uitspraak van de Raad van 14 juni 2012, ECLI:NL:CRVB:2012:BX2480, ermee bekend is dat het wrakingsinstrument niet is bedoeld voor het aanvechten van procedurele beslissingen, wordt geconcludeerd dat verzoekster misbruik maakt van de mogelijkheid wrakingsverzoeken in te dienen. Er is dan ook aanleiding gebruik te maken van de in artikel 8:18, vierde lid, van de Awb gegeven bevoegdheid om te beslissen dat een volgend verzoek van verzoekster om wraking in de onderhavige procedures niet in behandeling wordt genomen. 5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep - wijst het verzoek om wraking van mr. A.I. van der Kris af; - bepaalt dat een volgend verzoek van verzoekster om wraking in de onderhavige procedures niet in behandeling wordt genomen. Deze uitspraak is gedaan door A. Beuker-Tilstra als voorzitter en E.J.M. Heijs en J.F. Bandringa als leden, in tegenwoordigheid van A. Stuut als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 9 november 2015. (getekend) A. Beuker-Tilstra (getekend) A. Stuut HD