ECLI:NL:CBB:2019:542

uitspraak COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN zaaknummer: 18/734 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 oktober 2019 in de zaak tussen maatschap [naam 1] , te [plaats] , verzoekster (gemachtigde: mr. T. van der Weijde), en de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, verweerder

Bij besluit van 29 maart 2018 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van verzoekster tegen het door verweerder aan verzoekster toegekende hoeveelheid fosfaatrecht ongegrond verklaard. Verzoekster heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Bij besluit van 1 april 2019 heeft verweerder het bestreden besluit herzien waarbij alsnog inhoudelijk is ingegaan op de door verzoekster gestelde individuele buitensporige last. Verzoekster heeft daarna het beroep ingetrokken en daarbij verzocht verweerder te veroordelen in de kosten van de procedure. Bij brief van 26 juni 2019 is verweerder in de gelegenheid gesteld een verweerschrift in te dienen. Verweerder heeft hierop niet gereageerd. Nadat partijen binnen de gestelde termijn niet hebben laten weten over het verzoek om een proceskostenveroordeling ter zitting te willen worden gehoord, heeft het College het onderzoek gesloten.

1. Op grond van artikel 8:75a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan in geval van intrekking van het beroep omdat het bestuursorgaan aan de indiener daarvan geheel of gedeeltelijk is tegemoetgekomen, het bestuursorgaan op verzoek van de indiener bij afzonderlijke uitspraak met toepassing van artikel 8:75 van de Awb in de kosten worden veroordeeld. 2. Van tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75a, eerste lid, van de Awb sprake indien het bestuursorgaan het door de indiener van het beroepschrift gewenste besluit geheel of gedeeltelijk neemt, tenzij dit besluit kennelijk is genomen op andere gronden dan de indiener van het beroepschrift heeft aangevoerd (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 28 juli 2004 van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, ECLI:NL:RVS:2004:AQ5770). 3. Nu verweerder in het besluit van 1 april 2019 de bezwaren van verzoekster wederom ongegrond heeft verklaard, is volgens het College geen sprake van tegemoetkomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb. Voor een proceskostenveroordeling bestaat dan ook geen aanleiding.

Het College wijst af het verzoek om een proceskostenvergoeding. Deze uitspraak is gedaan door mr. M. van Duuren, in aanwezigheid van mr. F. Willems, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 29 oktober 2019. w.g. M. van Duuren w.g. F. Willems

uitspraak COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN zaaknummer: 18/734 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 oktober 2019 in de zaak tussen maatschap [naam 1] , te [plaats] , verzoekster (gemachtigde: mr. T. van der Weijde), en de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, verweerder

Bij besluit van 29 maart 2018 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van verzoekster tegen het door verweerder aan verzoekster toegekende hoeveelheid fosfaatrecht ongegrond verklaard. Verzoekster heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Bij besluit van 1 april 2019 heeft verweerder het bestreden besluit herzien waarbij alsnog inhoudelijk is ingegaan op de door verzoekster gestelde individuele buitensporige last. Verzoekster heeft daarna het beroep ingetrokken en daarbij verzocht verweerder te veroordelen in de kosten van de procedure. Bij brief van 26 juni 2019 is verweerder in de gelegenheid gesteld een verweerschrift in te dienen. Verweerder heeft hierop niet gereageerd. Nadat partijen binnen de gestelde termijn niet hebben laten weten over het verzoek om een proceskostenveroordeling ter zitting te willen worden gehoord, heeft het College het onderzoek gesloten.

1. Op grond van artikel 8:75a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan in geval van intrekking van het beroep omdat het bestuursorgaan aan de indiener daarvan geheel of gedeeltelijk is tegemoetgekomen, het bestuursorgaan op verzoek van de indiener bij afzonderlijke uitspraak met toepassing van artikel 8:75 van de Awb in de kosten worden veroordeeld. 2. Van tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75a, eerste lid, van de Awb sprake indien het bestuursorgaan het door de indiener van het beroepschrift gewenste besluit geheel of gedeeltelijk neemt, tenzij dit besluit kennelijk is genomen op andere gronden dan de indiener van het beroepschrift heeft aangevoerd (zie bijvoorbeeld de uitspraak van 28 juli 2004 van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, ECLI:NL:RVS:2004:AQ5770). 3. Nu verweerder in het besluit van 1 april 2019 de bezwaren van verzoekster wederom ongegrond heeft verklaard, is volgens het College geen sprake van tegemoetkomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb. Voor een proceskostenveroordeling bestaat dan ook geen aanleiding.

Het College wijst af het verzoek om een proceskostenvergoeding. Deze uitspraak is gedaan door mr. M. van Duuren, in aanwezigheid van mr. F. Willems, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 29 oktober 2019. w.g. M. van Duuren w.g. F. Willems