ECLI:NL:CBB:2002:AE1129

College van Beroep voor het bedrijfsleven (zesde enkelvoudige kamer) No. AWB 01/403 3 april 2002 6061 Regeling overig/Winterpremieregeling Uitspraak in de zaak van: A, te B, appellante, tegen het Bedrijfschap Schildersbedrijf, te Rijswijk, verweerder, gemachtigde: mr B.C. Westenbroek, werkzaam bij verweerder. Op 21 mei 2001 heeft het College van appellante een beroepschrift ontvangen, waarbij beroep wordt ingesteld tegen een besluit van verweerder van 16 mei 2001. Op 2 juli 2001 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Op 8 maart 2002 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgevonden, waarbij verweerder zijn standpunt bij monde van zijn gemachtigde nader heeft toegelicht. 2. De grondslag van het geschil 2.1 Verweerder heeft voorwaarden vastgesteld waaronder hij ter stimulering van de werkgelegenheid in de wintermaanden premie verleent voor bepaalde werkzaamheden. Deze premievoorwaarden (hierna ook: de premieregeling) luiden voor het seizoen 2000/2001, voorzover hier van belang: "10. Bijzondere gevallen In gevallen waarin (…) sprake is van ten tijde van de premieaanvraag onvoorziene omstandigheden (…) of waarin sprake is van een kennelijke noodzaak tot afwijking van de voorwaarden wordt het oordeel van het bestuur van het Bedrijfschap Schildersbedrijf gevraagd. (…) (…) 12. Premietoezegging (…) In geen geval mag met uitvoering van de te premiëren werkzaamheden worden aangevangen voordat de premietoezegging is ontvangen." 2.2 Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het College komen vast te staan. - Bij formulier, ingekomen bij verweerder op 18 april 2001, heeft appellante een aanvraag ingediend voor premie op grond van de premieregeling. - Bij besluit van 19 april 2001 heeft verweerder aan appellante medegedeeld dat de premieaanvraag niet meer in behandeling kan worden genomen. - Op het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar heeft verweerder het bestreden besluit genomen. 3. Het bestreden besluit en het nadere standpunt van verweerder Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar ongegrond verklaard, waarbij - zakelijk weergegeven - het volgende is overwogen: Appellante heeft gehandeld in strijd met artikel 12 van de premieregeling door met uitvoering van de te premiëren werkzaamheden te beginnen, voordat van verweerder de premietoezegging is ontvangen. Deze voorwaarde is expliciet op het aanvraagformulier genoemd en is gesteld teneinde een adequate controle te kunnen uitoefenen op de uitvoering van de winterpremie. Verweerder heeft ter zitting van het College nog aangevoerd dat aan dit voorschrift van artikel 12 niet strikt de hand is gehouden in een beperkte, ten tijde hier van belang reeds verstreken, periode waarin de aanvraagformulieren door verweerder zeer laat waren verzonden, terwijl voorts de betrokken bedrijven vooraf afzonderlijk om toestemming hadden verzocht om met de te premiëren werkzaamheden te mogen beginnen voordat de premietoezegging door hen was ontvangen. 4. Het standpunt van appellante Appellante heeft ter ondersteuning van het beroep - samengevat - het volgende tegen het bestreden besluit aangevoerd. Appellante heeft reeds in november 2001 een aanvraag voor winterpremie aan verweerder toegezonden. Dat verweerder deze aanvraag niet had ontvangen, bleek appellante pas nadat de onderhavige werkzaamheden waren uitgevoerd. Appellante heeft voor het overige voldaan aan alle voorwaarden voor het verkrijgen van winterpremie. Naast het onderhavige project heeft appellante in het kader van meerdere andere projecten winterpremie aangevraagd. Van deze projecten zijn de premietoezeggingen pas in december 2000 ontvangen omdat de aanvraagformulieren door verweerder pas laat in november van dat jaar waren verzonden. In deze gevallen is door verweerder niet medegedeeld dat met de werkzaamheden eerst na ontvangst van de premietoezegging kon worden aangevangen. Het College stelt voorop dat de premieregeling niet is vastgesteld in de vorm van een verordening op grond van artikel 93 van de Wet op de bedrijfsorganisatie. Zij bevat, ook naar de mening van verweerder, beleidsregels. Verweerder baseert zijn weigering tot premietoekenning op artikel 12 van de premieregeling, voorzover dit erop neerkomt dat niet met de uitvoering van de werkzaamheden waarvoor premie is aangevraagd mag worden aangevangen, voordat van verweerder een premietoezegging is ontvangen. Niet in geschil is dat appellante niet aan dit door verweerder gestelde voorschrift heeft voldaan. Met betrekking tot de vraag of vorenbedoeld beleid de rechterlijke toets kan doorstaan overweegt het College als volgt. Bedoeld voorschrift van artikel 12 van de premieregeling is, naar verweerder heeft uiteengezet, gesteld teneinde verweerder in staat te stellen tijdens de werkzaamheden ter plaatse tot een controle op de uitvoering van de premieregeling over te gaan. Het College ziet geen grond voor het oordeel dat verweerder met het stellen van dit voorschrift, gezien het daarmee door verweerder beoogde controlebelang, de grenzen van een redelijke beleidsbepaling heeft overschreden. Artikel 10 van de premieregeling bevat een voorziening om in bijzondere gevallen van de premievoorwaarden af te wijken. Kennelijk met toepassing van deze bepaling heeft verweerder in een beperkte periode artikel 12 niet onverkort toegepast. Het College acht het gerechtvaardigd dat verweerder deze verruimde praktijk niet uitstrekt tot situaties als die van appellante. In het bijzonder is van belang dat, naar verweerder onweersproken heeft gesteld, de aanvragers die van de verruiming profiteerden, anders dan appellante, om toestemming hadden verzocht om met de te premiëren werkzaamheden te mogen beginnen voordat de premietoezegging door hen was ontvangen. Ook overigens kan niet met succes worden gesteld dat verweerder gehouden was om met toepassing van artikel 10 van de premieregeling dan wel artikel 4:84 van de Algemene wet bestuursrecht, af te wijken van het desbetreffende voorschrift uit artikel 12 van de premieregeling. Ingeval een aanvraag niet aangetekend wordt verzonden, mag verweerder de gevolgen van de wijze van verzending - in het bijzonder het niet tijdig aankomen van de aanvraag bij de geadresseerde - voor rekening van de afzender laten. Gelet op het vorenoverwogene dient het beroep ongegrond te worden verklaard. Het College acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling met toepassing van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht. Het College verklaart het beroep ongegrond. Aldus gewezen door mr C.J. Borman, in tegenwoordigheid van mr Th.J. van Gessel, als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 3 april 2002. w.g. C.J. Borman w.g. Th.J. van Gessel